De Cock en de dood van een profeet
- Автор: Баантье Альберт Корнелис
- Серия: Inspector De Cock #39
- Год: 1994
- Язык: голландский
- Год: De Fontein
- ISBN: 978-90-261-0616-3
- Жанр: Другие детективы
Электронная книга - «De Cock en de dood van een profeet». Краткое содержание книги:
Erik Voogd grinnikte.
‘Ik heb er altijd voor gezorgd dat de politie mij nooit heeft kunnen pakken.’
De Cock trok zijn wenkbrauwen samen.
‘Je bedoelt dat je wel eens iets hebt uitgespookt, waarvoor je gevangenisstraf zou hebben verdiend.’
‘Beslist.’
De Cock glimlachte.
‘Openhartig.’
Erik Voogd knikte.
‘Dat is mijn aard. Ik kom uit Groningen.’
De Cock plukte aan het puntje van zijn neus.
‘Waarom ben je niet weggelopen?’
‘Wanneer?’
‘Toen we samen over de gracht liepen. Ik neem aan dat jij een snellere start hebt dan ik.’
Erik Voogd liet zijn hoofd iets zakken.
‘Waarom ging u alleen met mij op pad en liet u uw jonge collega in de woning van de profeet achter?’
‘Hij moet daar nog een onderzoekje doen.’
Erik Voogd stak zijn beide armen vooruit.
‘En waarom deed u mij geen handboeien om?’
De Cock streek met zijn pink over de rug van zijn neus.
‘Misschien hoopte ik wel dat je zou weglopen.’
‘Waarom?’
De Cock plooide zijn lippen in een tuitje.
‘Vlucht is vaak een teken van schuld.’
Erik Voogd schudde zijn hoofd.
‘Ik heb aan de dood van de profeet geen schuld,’ sprak hij ernstig. ‘Integendeel. Ik vind het verschrikkelijk dat hij er niet meer is. Het is voor mij een verlies. Ik was erg op hem gesteld.’
De Cock gebaarde in zijn richting.
‘Jij behoorde tot het clubje dat de profeet om zich heen had verzameld?’
‘Ja.’
‘Zoals Peter Zandvliet?’
Erik Voogd draaide zijn hoofd iets weg.
‘Ik mag Peter niet zo erg,’ antwoordde hij wat schuchter.
‘Waarom niet?’
Erik Voogd trok zijn schouders op.
‘Peter was altijd opstandig… maakte stekelige opmerkingen en stelde akelige vragen. Hij vroeg altijd naar bewijzen… alsof de profeet een soort rechercheur was, die het godsbewijs moest komen aandragen.’
De Cock knikte begrijpend.
‘Vandaar dat lot in de staatsloterij.’
Erik Voogd schudde zijn hoofd.
‘Ik begrijp nog niet dat de profeet op dat idiote plan is ingegaan.’
De Cock keek hem schuins aan.
‘Jij was het daar niet mee eens?’
‘Nee.’
‘Je hebt wel meegedaan?’
Erik Voogd knikte.
‘Omwille van de profeet,’ antwoordde hij zacht. ‘Ik bewonderde hem… om zijn moed… om zijn geloof… om zijn vertrouwen in God.’ De jongeman tikte nerveus met de toppen van zijn vingers op de rand van het bureau. ‘Ik… eh, ik had die uitdaging van Peter Zandvliet beslist niet aangedurfd. De kans was levensgroot dat op dat staatslot niets zou vallen. Elke loterij heeft de meeste nieten.’
De Cock trok een grijns.
‘Het werd geen niet, maar een prijs van vijftigduizend gulden.’
Erik Voogd knikte nadrukkelijk.
‘En ik wil mijn deel,’ reageerde hij plotseling fel, opstandig. ‘Daar heb ik recht op. Ik heb aan dat lot meebetaald.’
De Cock zuchtte.
‘Het geld is weg.’
Erik Voogd grinnikte vreugdeloos.
‘Daar was ik al bang voor. De bankbiljetten lagen niet meer in de lade van het cilinderbureau.’
De Cock boog zich naar hem toe.
‘Hoe kwam jou ter ore dat de profeet was vermoord?’
Erik Voogd gebaarde achter zich.
‘Van mensen die gisteravond naar de samenkomst waren gekomen.’
‘Jij was daar niet?’
‘Nee.’
‘Waarom niet?’
‘Sinds ik de profeet heb ontmoet, wil ik op een eerlijke manier aan de kost komen. Ik werk ’s avonds in een restaurant als casserolier.’
‘Bordenwasser.’
Erik Voogd glimlachte.
‘De profeet zei altijd: “er bestaan geen gekke beroepen… wel gekke mensen”.’
De Cock wreef zich achter in zijn nek.
‘Hoe laat ben je vanmiddag naar de woning van de profeet gegaan?’
Erik Voogd haalde zijn schouders op.
‘Ik was er net toen u kwam binnenstormen… misschien enkele minuten.’
‘Bij jouw komst vond je de toegangsdeur opengebroken?’
Erik Voogd knikte.
‘Ik begreep toen al dat ik te laat was.’
‘Waarvoor?’
‘Dat geld natuurlijk.’
‘Die vijftigduizend gulden?’
‘Precies.’
De Cock keek hem onderzoekend aan.
‘Wat wilde je ermee?’
‘Veilig stellen.’
De Cock kneep zijn ogen half dicht.
‘Wat moet ik mij daarbij voorstellen?’
Erik Voogd antwoordde niet.
‘U hebt een hart vol wantrouwen,’ stelde hij vast.
De Cock knikte bedaard.
‘Een beroepsdeformatie,’ reageerde hij kalm. ‘Een door mij diep gekoesterde beroepsdeformatie.’ Dus nogmaals… wat betekent vei-lig-stel-len?’
Het klonk streng… dwingend.
Het gezicht van Erik Voogd versomberde.
‘De jongeren van ons clubje zijn niet de braafste jongens en meisjes van de klas. De meesten hebben al een behoorlijk strafblad.’
Hij zweeg even. ‘Ik heb recht op mijn deel… zoals al die anderen recht hebben op hun deel.’
De Cock snoof verachtelijk.
‘En voor die rechtmatige en rechtvaardige verdeling wilde jij het geld veilig stellen?’ In de stem van de oude rechercheur vibreerde puur sarcasme.
Erik Voogd kwam half uit zijn stoel overeind. Zijn lang smal gezicht zag rood en zijn handen trilden. ‘Ja,’ schreeuwde hij, ‘dat wilde ik! Ik wilde ervoor zorgen dat ieder van dat geld zijn deel kreeg… zoals het hoort.’ Zijn ogen schoten vuur. ‘En ik begrijp best, dat de door u zo gekoesterde beroepsdeformatie daar niet aan wil.’
Erik Voogd plofte terug op zijn stoel en liet zijn hoofd zakken. ‘Wat heeft het voor zin,’ verzuchtte hij lijdzaam, ‘om u te overtuigen?’
De Cock schudde zijn hoofd.
‘Je hebt gelijk, dat heeft geen zin. Ik ben niet te overtuigen. Ik zoek de moordenaar van de profeet en de dief van het geld.’ De oude rechercheur strekte zijn rechterhand naar de jongeman uit en drukte zijn kin iets omhoog. ‘Heb je enig idee op wie beide kwalificaties… moordenaar en dief… van toepassing zijn?’
Erik Voogd keek hem aan en knikte.
‘Barbara.’
Het gezicht van De Cock betrok.
‘Barbara?’ herhaalde hij ongelovig. ‘De vriendin van de profeet?’
Erik Voogd knikte opnieuw, traag, maar nadrukkelijk.
‘Ze is verslaafd aan heroïne.’
7
Vledder liet zich op zijn stoel achter zijn bureau zakken en keek zijn oudere collega met open mond aan.
‘Verslaafd?’ riep hij verbijsterd. ‘Belinda van de Bosch verslaafd aan heroïne?’
De Cock maakte een hulpeloos gebaar.
‘Volgens Erik Voogd,’ antwoordde hij rustig. ‘Hij zegt dat de profeet haar verslaving kende en bezig was om haar langzaam te laten afkicken. Maar Erik Voogd zegt te weten dat Barbara zich niet aan de strikte aanwijzingen van de profeet hield. Ze kocht buiten weten van de profeet voor zichzelf heroïne voor een extra shot… en had daar geld voor nodig… veel geld.’
Vledder trok een bedenkelijk gezicht.
‘En dat zou dan haar motief voor moord zijn?’ In zijn stem klonk ongeloof.
De Cock knikte.
‘En uiteraard die vijftigduizend gulden van het staatslot.’
Vledder schudde resoluut zijn hoofd.
‘Belinda van de Bosch maakte op mij niet de indruk verslaafd te zijn. Ik heb bij haar geen symptomen van drugsgebruik opgemerkt. Ze was tijdens het verhoor, dat jij haar afnam, pittig en ad rem. Bovendien… ze heeft een alibi.’
De Cock fronste zijn wenkbrauwen.
‘Wat voor een alibi?’
Vledder gebaarde voor zich uit.
‘Ze was op de samenkomst.’
De Cock schudde zijn hoofd.