Паляванне ў райскай даліне
- Автор: Разанаў Алесь
- Год: 1995
- Язык: белорусский
- Год: Мастацкая літаратура
- ISBN: 5-340-01461-4
- Жанр: Прочая поэзия
Электронная книга - «Паляванне ў райскай даліне». Краткое содержание книги:
Творчасць Алеся Разанава прыцягвае ўвагу і чытачоў, і даследчыкаў. Паэт увесь час «пераўзыходзіць зацверджаныя межы і ўяўленні», знаходзіцца на «вастрыі» шляху, развіваючы і пашыраючы магчымасці самой паэзіі.
Кнігу А. Разанава складаюць творы, якія, па сутнасці, з'яўляюцца творамі аўтарскага жанру — версэты, пункціры, вершаказы, паэмы, зномы, а таксама перастварэнні са славутага «будзятлянійа» Вяліміра Хлебнікава.
Кнігу А. Разанава складаюць творы, якія, па сутнасці, з'яўляюцца творамі аўтарскага жанру — версэты, пункціры, вершаказы, паэмы, зномы, а таксама перастварэнні са славутага «будзятлянійа» Вяліміра Хлебнікава.
Перейти на страницу:
*
Руіны даўняга замка.
Якая з гэтых сцяжынак
вядзе ў саму даўніну?
*
Навеялася да весніц
хваля пяску —
хваля мёртвага часу.
*
Сцелецца ў жыце
сцежка —
развага
жыцця пра жыццё.
*
Тэлефон аўтамат
на рагу дзвюх аціхлых вуліц
перадумвае,
што чуў за дзень.
*
Вярбіны,
нахіленыя па-над ракою:
як гэта —
плынь цячэ,
а іх адлюстроўванні
застаюцца?!.
*
Спахмурнела —
і глыбіня
вярнулася наваколлю.
*
Стромкія дрэвы:
яны адны
заўжды памятаюць
пра неба.
*
Канчаецца дзень —
у дрэў
выраслі цені.
*
Пад плотам
пасохлы дзядоўнік
і дзед-жабрак:
пабрацімы?!.
*
Шчаслівіцы-вербы:
такая сухмень —
а яны з ракою.
*
Бяроза каля царквы —
дзве белыя постаці
прыгажосці.
*
Дождж!.. Дождж!..
І дзе ты быў усё лета?! —
плачуць сады.
*
Падаюць дзічкі ў траву —
і адтуль цікуюць:
ці хто іх возьме?
*
Старая таполя
з парэпанаю карою —
няспынна цякуць
па ёй ручаінкі часу.
*
Такая празрыстая далячынь –
відаць
нядаўняе лета.
*
Зграбаюць жанчыны ў кучу
апалае лісце —
і вось ляжыць перад імі
яно, быццам дзіўны
упаляваны звер.
*
Марудныя доўгія чэргі —
яны адны
яднаюць усіх сягоння?
*
Дождж церусіцца —
дым
не бачыць, дзе неба.
*
Згусціўся туман —
і вокны дамоў
сталі вачамі
прасторы.
*
Уранку я выйшаў з дому
і ўвесь дзень ішоў
у кірунку да сонца.
Якім супярэчлівым
аказаўся мой шлях!..
*
Якая прагная гліна!..
І з жабрака
сцягвае боты.
*
На скрынцы для смецця
цярпліва
сядзіць крумкач.
Раніца ўвосень.
*
На небе туман,
на зямлі слата:
наша, надвор'е?
*
Расклалі ля рынку
цяпельца
і грэюць рукі:
армяне ў Менску.
*
Ці калі-небудзь
сюды вярнуся?!.
За плынным акном
тасуюцца краявіды.
*
Снег усцілае зямлю,
на снег
сцелецца жоўта-барвовае лісце:
мастачка-восень.
*
Пад небам асеннім
калодзежны журавель:
скардзіцца, што не можа
лётаць?!.
*
Выйшла з аўтобуса
і азіраецца —
ці яе
гэты прыпынак:
старая перасяленка.
*
Над курганамі туман —
ці дым
вогнішчаў старажытных?
*
Зіма ў лістападзе!..
У скутай рацэ
плаваюць качкі.
*
Убілася ў берагі
і заўзята
габлюе рачную плынь:
руплівіца-кладка.
*
У лужыну зазіраюць
познія дзьмухаўцы:
там — сонцы?!.
*
Вагаецца вецце
асенніх дрэў —
і вагае,
аплёўшы сваімі ценямі,
дом.
Перейти на страницу: