Кніга ўзнаўленняў
- Автор: Разанаў Алесь
- Год: 2005
- Язык: белорусский
- Год: Логвінаў
- ISBN: 985-6701-84-8
- Жанр: Современная русская и зарубежная проза
Электронная книга - «Кніга ўзнаўленняў». Краткое содержание книги:
Адамкнутыя паэтычным ключом, занямелыя творы старажытнай літаратуры нанава ўваходзяць у рэчаіснасць i нанава прамаўляюць тое, што яны казалі ў свой час.
Пры ўсёй сваей разнастайнасці яны ўзаемададаюцца i, сабраныя ў «Кнігу ўзнаўленняў», уяўляюць беларускі кніжны эпас ці, прынамсі, яго пэўную рэдакцыю.
Пры ўсёй сваей разнастайнасці яны ўзаемададаюцца i, сабраныя ў «Кнігу ўзнаўленняў», уяўляюць беларускі кніжны эпас ці, прынамсі, яго пэўную рэдакцыю.
Перейти на страницу:
2
У самыя розныя рэчы,
заняткі i справы
на гэтым свеце
людзі ўкладаюць i думкі свае,
i душу сваю
i ў ix маюць
сялібу сваёй любові.
Адны — у вялікіх царствах
i ў валадарстве,
другія — у золаце
i ў багацці,
a трэція — у мудрасці
i ў навуцы.
3
Нехта —
у здароўі i ў прыгажосці,
i ў моцы цялеснай,
нехта — ў маёнтках
i ў статках жывёлы свойскай,
нехта — ў ядзе i ў пітве,
i ў любошчах каханкавых,
нехта яшчэ — у дзецях,
нехта — ў сябрах,
нехта — ў слугах,
альбо яшчэ ў нечым іншым.
4
Так, жывучы на свеце,
звязвае чалавек
сябе ніткамі захаплення
i ланцугамі подумак
i заўсёды
мае сабе ці якуюсьці рэч,
ці занятак,
ці справу, якую любіць
болей за ўсё астатняе
i пра якую
дбае найбольш.
5
Спазнаўшы i зразумеўшы
ўсе гэтыя рэчы,
заняткі,
справы,
прамудры цар Саламон
ix паказаў,
бы ў люстэрку ясным,
i, бы на судзе, азначыў
іхнюю сутнасць
у словах простых:
«Марнасць над марнасцю
i ўсё марнасць
i немарасць духа».
6
Можна па «Эклезіясце»
уведаць добра,
што кажа цар Саламон
у розных мясцінах кнігі
пра гэтакую любоў
i гэткія думкі людскія.
Вось ён выслоўлівае:
«Няма
нічога лепшага для чалавека
як есці i піць, i цешыць
сваю душу».
Ну а вось
ён пераконваецца
ў адваротным
i кажа: «Лепей
пайсці ў сялібу жалобы,
чым у сялібу гульбы».
7
На адной старонцы
спаткаеш развагу,
дзе цар Саламон
журботліва зазначае:
«Няма перавагі
у мудрага над неразумным,
бо ім абодвум
наканаваны адзін канец».
А на другой спаткаеш
гэтае самае, па-другому
сказанае:«Як мае
святло перавагу над цемраю,
гэтак мудры
мае суздром
перавагу над неразумным.
У мудрага вочы яго —
у галаве яго,
але ходзіць
у поцемках неразумны».
8
Пішацца ў «Эклезіясце»
таксама пра іншыя рэчы,
што супярэчаць адна адной
i адрозніваюцца між сабою,
як людзі адрозніваюцца,
бо адзін
хваліць i любіць адно,
a другі - другое
i трэцяе — трэці,
i кожны
думае пра сваё
i разважае па-свойму.
9
Але ва ўсіх
памкненнях i захапленнях,
i думках людскіх выяўляе
«Эклезіяст» неразумнасць,
марнасць i паражнечу
i тлум душы,
каб урэшце
выявіць розум думкі сваёй
i прамовіць:
«Канец гаворкі
ўсе разам паслухайце:
бойся Бога i спраўджвай
запаведзі Яго, бо ўсё
у гэтым для чалавека».
10
Не аднаму каму-небудзь
напісана гэтая кніга,
a ўсёй грамадзе чалавечай,
альбо сабору,
i ўвасабляецца ў ёй жыццё,
думкі
i справы не аднаго
асобнага чалавека,
a ўсёй грамады, таму
яна i мае такое найменне —
«Саборнік».
Перейти на страницу: