Беларусь пад нямецкай акупацыяй

Карныя апэрацыі часам ператвараюцца ў крывавыя оргіі, і гэта ня толькі падрывае давер насельніцтва да нямецкага кіраўніцтва, але перш за ўсё адбірае ўпэўненасьць у прыхільных да нас беларусаў, якія з намі супрацоўнічаюць: у некаторых выпадках яны трапляюць у поўную залежнасьць ад самаўладзтва якога-небудзь камандзіра паліцыі ці СС…

На працягу астатніх дзесяці дзён усё множыліся і множыліся скаргі і просьбы ад розных мясцовых і нямецкіх установаў аб дапамозе супраць сьляпой лютасьці, зь якой дзейнічаюць нямецкія паліцыйныя часьці, якія ў павеце Р., у апошні час — і ў павеце М. палілі вёскі, бессэнсоўна расстрэльвалі жывёлу, маўляў, жывая трапіць у рукі партызанаў. Эвакуацыю праводзяць прыблізна так: зь сям’і забіраюць бацькоў, а 3-х, 4-х або 5-гадовыя малыя дзеці пакідаюцца на волю ўласнага лёсу…

Пасьля вялікай апэрацыі «Котбус» у траўні-чэрвені гэтага году сьледам за выхадам паліцыі партызаны зноў цалкам апанавалі абшар, здабыты паліцыйнымі сіламі. Зноў адбудоўваюцца колішнія лётнішчы, і сытуацыя робіцца цалкам тая ж самая, што і перад акцыяй «Котбус»… Такія самыя назіраньні насоўваюцца і ў ваколіцах Леніна, і ў Ганцавіцкай, і ў Слуцкай акругах на поўдні Генэральнай акругі. Тут таксама ў лютым — сакавіку прайшла вялікая апэрацыя, у выніку якой загінула 11 000 чалавек (у апэрацыі «Котбус» — больш за 13 000). Тым часам савецкая рэспубліка «Ленін» цалкам адбудавана нанова. Саветы працягваюць вярбоўку на тэрыторыі цывільнай адміністрацыі, на нашых палёх жнуць чырвонаармейскія жніўныя атрады…