Wojna Honor [War of Honor - pl]

— Teraz jestem pewna, że to, co słyszę, zdecydowanie mi się nie podoba — oznajmiła. — Mam nadzieję, że Greg podzieli się ze mną analizami i informacjami.

— Oczywiście, że się podzieli! — zirytował się Benjamin. — Nie porównuj go do Jurgensena.

Nie potrzebowała Nimitza, by się zorientować, że Protektor poczuł się urażony. Dobrą chwilę trwało, nim złość opadła na tyle, by prychnął i uśmiechnął się krzywo.

— Przepraszam, wiem, że nie to miałaś na myśli, ale moja reakcja najlepiej dowodzi, jak nam wszystkim zaleźli za skórę High Ridge, Janacek i cała zgraja pomniejszych kretynków, która ich otacza. Uwierz mi, Honor, ostatnie, czego bym chciał, to rozładowywać na tobie swój gniew na nich!

— Wiem. I wiem, że to niełatwe, gdy ma się do czynienia z oficerem Królewskiej Marynarki w randze admirała, a chciałoby się wszystkich noszących te stopnie od ręki powywieszać.

— Ale ty jesteś także oficerem graysońskim i mieszkanką Graysona, o czym nie powinienem był zapomnieć. Podobnie jak o tym, że w obu państwach spotykają cię same przykrości.

— W porównaniu z tym, co przeżyłam w Królestwie, te tutaj są niewarte wzmianki, możesz mi wierzyć — uśmiechnęła się smutno Honor.

— Może, ale to jednak przykrości. Wracając zaś do spraw wagi państwowej, Konfederacja jest mniej istotnym problemem z dwóch istniejących i lekceważonych przez Jurgensena, High Ridge’a i resztę.

— Mniej istotnych? Dla mnie wystarczająco poważnych, zwłaszcza po tym, co usłyszałam.

— Jest to poważna sprawa, ale w porównaniu z informacjami napływającymi z Republiki Haven drugorzędna.

— Z Republiki Haven? — Honor usiadła prosto, na co Nimitz zareagował oburzonym bleeknięciem.

— Ano z Republiki Haven — potwierdził ponuro Benjamin. — Jurgensen albo pominął, albo pomylił się co do trzech poważnych kwestii, nie licząc drobniejszych. Po pierwsze, bzdurą jest wniosek, że walki z pozostałościami Urzędu Bezpieczeństwa i zbuntowanymi fragmentami Ludowej Marynarki osłabiają zdolność bojową podkomendnych Theismana.

— Fakt, masz zupełną rację. Jurgensen twierdzi, że straty wśród doświadczonych oficerów tym spowodowane mają taki właśnie wpływ, a tylko kompletny debil albo admirał polityczny może coś takiego rozgłaszać. Oczywiście, że te walki spowodowały spore straty w ludziach i na pewno zginęło sporo doświadczonych oficerów, ale znacznie więcej nabrało doświadczeń przez tych kilka lat standardowych. Poza tym każde starcie wygrywali, więc miało to bezpośredni wpływ na morale i wiarę we własne umiejętności. W czasie wojny nie mieli czasu na zdobywanie doświadczeń, bo straty ponosili znacznie większe dzięki wspólnym wysiłkom naszym i UB. A i tak Tourville i Giscard się uchowali. Teraz ta domowa przepychanka zaowocowała mniejszą liczbą wybitnych dowódców, ale znacznie zwiększyła umiejętności i wartość bojową ich całego korpusu oficerskiego. To oczywiste dla każdego, kto ma jakiekolwiek doświadczenie liniowe.

— Właśnie — zgodził się Benjamin. — I to jest także powód, dla którego tak martwi mnie druga kwestia. Wiesz, że reformy finansowe Pierre’a bardzo wzmocniły gospodarkę Haven?

Było to bardziej stwierdzenie niż pytanie, ale Honor na wszelki wypadek skinęła głową.

— Spróbowaliśmy ocenić, jak bardzo poprawiła się ich sytuacja ekonomiczna. Oczywiście są to szacunki oparte na przypuszczeniach, bo wszystkie informacje oficjalnie publikowane od pół wieku przed wybuchem wojny były fikcją mającą na celu ukrycie coraz gorszego stanu finansów i przemysłu. Natomiast wszystkie analizy i symulacje komputerowe, jakie przeprowadziliśmy, świadczą o jednej rzeczy: budżet Republiki powinien być wyższy, niż podaje się oficjalnie, i to znacznie wyższy. Czyli mówiąc po prostu, państwo powinno mieć znacznie więcej pieniędzy, niż się do tego przyznaje. Wiemy, jakie są u nich podatki, i sądzimy, że z dokładnością do dziesięciu-trzynastu procent oceniliśmy całkowitą wartość ich gospodarki. Przyjmując najniższe możliwe założenia dochodów państwa i najwyższe wydatki na podstawie tego, co wiemy, stwierdziliśmy, że różnica między kwotą, jaką dysponuje budżet faktycznie, a tą podawaną do publicznej wiadomości, wynosi kilkaset miliardów królewskich dolarów. A jeśli przyjąć wyższą granicę dochodów, kwota ta znacząco wzrośnie.

— Kilkaset miliardów dolarów? — powtórzyła ostrożnie Honor.

Z tego co pamiętała, żaden z rządowych analityków czy domorosłych specjalistów od spraw wywiadu, którymi podpierał się obecny rząd, nigdy przez te wszystkie lata nie wyraził najmniejszej choćby wątpliwości w związku z wysokością budżetu corocznie ogłaszanego przez rząd Republiki Haven. Przyznawała zresztą uczciwie, że jej także nie przyszło do głowy poprosić kogokolwiek o przeprowadzenie analizy podobnej do tej, którą dysponował Benjamin.