Да згоды
- Автор: Змагар Алесь
- Год: 1962
- Язык: белорусский
- Год: Выдавецтва Літаратурнай Сустані «Баявая Ўскалось»
- Жанр: Прочая поэзия
Электронная книга - «Да згоды». Краткое содержание книги:
Да згоды
Перейти на страницу:
Кіргхайм — Аўстрыя, 25 кастрычніка 1945 г.
Марусі Гусаковай
З нагоды шлюбу
З Кірхгайму з-пад Рыду шлём Вам прывітаньне:
Каб Ваша жыцьцё красавала штогод‚
Каб шчасна збыліся ўсе Вашы жаданьні‚
Каб стаў незалежным наш Край і Народ.
16 чэрвеня 1946 г.
Янку, Віктару і Толіку
Забытыя лёсам‚ у багне балеснай‚
Ня бачым мы ласкі‚ ня бачым пяшчот;
Усё тут чужое: і людзі‚ і песьні‚
І неба‚ і птушкі‚ й гульні карагод.
І ўспомніў я сёньня далёку Айчыну:
Гуляе там вораг — чырвоны груган.
Ці-ж нам не баліць‚ што мы тут на чужыне?
Ці-ж нам не баліць‚ што ў Краіне тыран?
27 студзеня 1947
Васільлеву Грыцьку
Братоў-украінцаў ў знак дружбы народаў
Дачка Беларусі вітае.
Хай воля Краін‚ незалежнасьць і згода
У сэрцах гараць‚ расьцьвітаюць!
16 чэрвеня 1946 г.
Івонцы Шыманец
Застылі на ўзгорку таполі‚
Лагчыны у белі туманяцца
Ды ўжо у гушчарах праз гольле
Блішчыць беларуская раніца.
І хай туманы наўкол сьцелюцца‚
Рады мы свае перамножым‚
Праз буры‚ віхуры‚ мяцеліцы
Мы ўзыйдзем на шлях пераможны!
Парыж — Францыя, 14 лістападу 1955 г.
Алесю Салаўю
Калі Пярун грымеў і ляскаў‚
Калі круціў буран ліхі‚ —
Рукзак‚ сухар ды скарб каляска
Замацавалі нам шляхі.
І мы пакрочылі па горах
Праз Бадэн‚ Пёльтэн‚ Вэльс на Рыд
І эўрапейскія прасторы
Нагамі ўтоптвалі ў нябыт.
Кіргхайм — Аўстрыя, 7 траўня 1945 г.
Дарагая ня плач
Прысьвячаю Ані — сяброўцы СБМ
Чырванеўся усход‚
Край гарэў ў барацьбе‚
Люд няшчасны крывавіўся‚ гінуў.
Ледзь шаснаццаты год
Прамінуў у Цябе‚
Пакідала ты родну Айчыну.
Навакола кусты‚
Луг‚ загоны і сад‚
Дарагія ўспаміны аб клёнах…
І заплакала Ты
Ды пайшла ля прысад
З болем сэрца ад крыўды праклёнаў.
Зімшэлася золь.
Сумна ўдалеч глядзіш:
Як сустрэнуць чужацкія людзі?
Але ў думках скрозь боль
Эс-Бэ-Эмаўскі крыж
Упрыгожваў дзявочыя грудзі.
І ўсьміхнулася Ты‚
Прашаптала «бывай»
Ды махнула рукою скрозь сьлёзы
На бор цёмны‚ густы‚
На палеткі‚ ручай‚
На садок‚ на таполі‚ бярозы.
Дарагая‚ ня плач!
На лёс не наракай!
Прыйдзе час і скрыжуе дарогі.
З дымам зьнікне палач‚
І мы вернемся ў Край
На змагарным шляху перамогі.
Кліўленд — ЗША, 27 верасьня 1959 г.
На палетках слуцкіх
Слуцкія палкі
Над зямлёю Слуцкай стараны каханай
Уздымаўся ўгору жудасны віхор;
Наляцела хмарай‚ здрадна захаванай‚
Азіятаў войска на наш шыр-прастор.
Але ўжо ня згодны беларус гнуць сьпіну;
Досыць пацярпеў ён шмат гадоў палон;
Паўстае ён сьмела за сваю Краіну‚
За абліты потам дарагі загон.
У вачох бліскучых вызваленьня смага;
Хай грымяць гарматы! Надыйшлі вякі‚
Калі за свабоду з агнявой адвагай
Ў бітву рвуцца сьмела Слуцкія палкі.
Слуцак, лістапад 1920 г.
Сынкі мае
— Сынкі мае! — Гукнуў Бацька
Булак-Балаховіч‚
— Адцуралася нас доля‚
Шчасьце нам ня зорыць.
Чужынцы ў Краю пануюць‚
Цэрквы зачыняюць‚
Камісары на руінах
Баль-тэрор спраўляюць.
Ня мінуць нам зноў кайданаў‚
Ланцугоў няволі.
Край наш родны! Зрабаваны!
Край бяды! Нядолі!
Над Табою навальніца
Згушчаецца лосна‚
Над Табою Ленін з Троцкім
Снуюць свае кросны.
Перейти на страницу: