Да згоды
- Автор: Змагар Алесь
- Год: 1962
- Язык: белорусский
- Год: Выдавецтва Літаратурнай Сустані «Баявая Ўскалось»
- Жанр: Прочая поэзия
Электронная книга - «Да згоды». Краткое содержание книги:
Да згоды
Перейти на страницу:
Як сёньня‚ Мама‚ помніш Ты той дзень:
З калыскі ў вочы я Табе глядзеў‚
Сваімі ручкамі я весела гуляў
І слова МАМА першы раз сказаў.
Ты так пяшчотна ў мой зірнула бок:
— Сынок мой родны! Любы галубок!
І потым міла люліла мяне‚
І песьняй роднай галасок зьвінеў.
Падрос я трохі‚ бегаў басанож
Ды нек нагу прабіў на йржавы нож‚
Я да цябе‚ кульгаючы‚ ішоў.
Як Ты зьбялела‚ угледзяўшы кроў!
— Ня плач‚ Матуля! — Супакойваў я.
— Мне не баліць больш‚ нават‚ аніяк.
Я быў маленькім хлопчыкам тагды
Й такім застаўся Табе назаўжды.
Ты помніш‚ Мама‚ й той Дваццаты Год‚
Калі ўзьнялася Случчына ў паход‚
Загінуў бацька ад рук палачоў‚
Сын трапіў у лапы чорных крумкачоў.
Як потым каля ДОПРаўскіх варот
Ня раз займала Ты там свой чарод.
Ды як Ты‚ Мама‚ плакала наўзрыд‚
Што сын гібее ў карцары сырым.
Ты плачаш‚ Мама‚ ведаю па мне‚
І мне ня лёгка ў далёкай чужыне.
Ці ўбачымся мы яшчэ калі?
Памерці цяжка на чужой зямлі.
А помніш‚ Мама‚ жудасны той дзень‚
Калі чакіст пытаўся: — Сын Твой дзе?
І не спалохаў Цябе Трыбунал‚
Павандравала ў ссылку за Урал.
Пакутны шлях было Тваё жыцьцё.
Сьвятою ўвойдзеш Ты ў нябыцьцё.
Тваё імя‚ як сымбаль на ўвесь сьвет‚
Нясе ў сябе любові запавет.
Куды ні глянь: у хату ці ў палац —
Ўва ўсіх краёх імя Тваё чуваць.
— Матуля! — З крыўдай горнецца дзіця‚
А вочкі ў сьлёзках да Цябе зіхцяць.
— Матуля! — Ўспомніць кожны у бядзе‚
І расплывецца роспач ад надзей.
Сьвятое імя не забыць ніяк
— Матуля! — Шэпча ранены ваяк.
— Матуля! — шэча ён апошні раз‚
І твар сьвятлее у сьмяротны час.
Матуля! Родна! Сэрца майго цьвет!
Твой дзень сьвяткуе цяпер увесь сьвет.
Я часта бачу у трывожным сьне‚
Што Ты‚ Матуля‚ плачаш аба мне‚
Што ў Тваім сэрцы тлеецца агонь —
Пабачыць сына любага свайго.
Ня плач‚ Матуля! Прыйдзе яшчэ час!
Пагоні сьцяг зноў аб'яднае нас;
Ў баёх крывавых расплывецца змрок;
К Табе‚ Матуля‚ вернемся здалёк.
Перейти на страницу: