Бесплатная библиотека
Читайте книгу на сайте или телефоне
READ-E-BOOK » Прочая поэзия » Originalaj poemoj
Originalaj poemoj - Читать Любимую Русскую Полную Книгу 👉 Read-E-Book.com

Originalaj poemoj

Электронная книга - «Originalaj poemoj». Краткое содержание книги:

Eŭgeno Miĥalski (1897–1937) estas de multaj opiniata la plej granda poeto el la skolo de la proletaj esperantistaj verkistoj el la komenco de la 20ª jc. De lia plumo aperis tri poemaroj: «La unua ondo» (1918); ĉi tiu «Prologo» (1929); kaj «Fajro kuracas» (1932).
1 2 3 4 5 6 7
Перейти на страницу:
Nokto trankvila surnaĝas al lúna mar’       ĉio ekdormis en tuta ĉirkaŭ’, nur aŭdiĝetas korbatoj de l’júna par’       kaj iufoje de katoj: «miaŭ’, miaŭ’». Brilas okuloj, plenplenaj de áma larm’       pro dolĉatendo, ekstazo kaj rav’; tamen en koro sentiĝas de drám’ alarm’       kaj al ĝi ŝajnas jam plendi: «miaŭ’, miaŭ’…» Pasos amtempo simile al mára ond’,       venos kruela kun am’ adiaŭ’… Koro tremetas, kaj eĥas amár-respond’:       «Miaŭ’, miaŭ’, miaŭ’…»
«Fji, fji, fji …» sonas melodi’ —       ŝute-trilas najtingalo …             Tsss … Aŭskultu ni. «Mi estas malgranda birdeto,       modesta kun griza plumar’, kaj tamen mi estas poeto,       helpanto en amo-deklar’. Min ĉiuj amantoj tre ŝatas,       aŭskultas al mia gajtril’, dum koroj iliaj trilbatas       sub nokta silenta kovril’. Mi kantas nur aman plezuron,       belaĵojn, belecon de l’viv’, ĉar mem ili spertos teruron,       banalon de l’prem-efektiv’. Nu, ili nun amu sincere,       dum pulsas en kor’ emoci’, ĝis venos kruele-severe       la tempo de l’viv-konvulsi’. Al ili mi kantos fabelon,       dormigan fabelon de l’sud’, ĝis luno forlasos ĉielon,       ĝis tago banalos en krud’. Dorlotu, ho kanto, junkorojn       per trilaj koloroj de l’am’, dum ili ne scias dolorojn,       dum vivo nur ŝajnas ornam’.»
Nokto svenigas nin; tera parfumas sin’;       korpo sopiras al ĝu’. Steloj smeraldas jen … Stele-briletas ben’,       ben’ de ĉiela helblu’. Spiras natur’ je l’am’, flosas satur-balzam’,       koron plenigas dezir’. Lipojn kunligas kis’, kaŝas arbust-kulis’       korpojn en ama delir’…
Matenruĝo nin surprizas       lacajn de l’pasi-ebrio; ĝiaj strioj nin avizas       pri venonta sunradio. Ni nin levas de-sur molaj       herboj verdaj, rosebrilaj, kaj revenas mut-parolaj       kun la koroj pac-trankvilaj.
Ĥarkov 26 Aprilo 1919.
1 2 3 4 5 6 7
Перейти на страницу:
0
Сюжет
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
0
Атмосфера
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
0
Главный герой
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
0
Общее впечатление
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
Итоговая оценка: 0.0 из 10 (голосов: 0 / История оценок)