Воплескі даланёю адною
- Автор: Разанаў Алесь
- Год: 2010
- Язык: белорусский
- Год: І. П. Логвінаў
- ISBN: 978-985-6901-74-7
- Жанр: Прочая поэзия
Электронная книга - «Воплескі даланёю адною». Краткое содержание книги:
Кнігу склалі новыя пункціры (акупункціры) Алеся Разанава.
Перейти на страницу:
*
З кубачкамі —
пераходзіць
вулачку гаспадарыня:
пахне
кавай і цеплынёй.
*
Адолелі:
дзьмухаўцы
ўздымаюць з-пад долу
сонцы.
*
Мяняюцца месцамі
сосны і сны:
у белай
кароне гара
тамсама.
*
Кумкаюць —
з неба
сцягваюць жабы
дождж.
*
Развітваецца
і зноў
вітаецца вецер з сасной —
кахае?!.
*
З вайны?!.
Валуны
гояць у рэчцы раны.
*
Вуліцы ў шыбінах:
піша
пальцамі пісьмы
дождж.
*
Заварушылася звіліна —
папаўзла
у багну вужака:
зноўку,
сцяжына, можаш ісці!..
*
Не рыбіны і не рыбак,
не жабры і не жабрак —
бутэлькі
мые ў рацэ дружбак.
*
Слуп светлы,
слуп цёмны —
нябёсы
ўгрунтоўваюцца ў зямлю.
*
Світае:
выходзяць
бярозы з лесу,
ўваходзяць
яліны ў лес.
*
Зрушыўся камень —
сцежку
паказвае некуды
нацянькі.
*
З клёкам у дзюбах:
клякочуць
на коміне —
ад самоты
лекуюць хату —
буслы.
*
Паверхня вагаецца:
вецер
з розуму зводзіць
траву.
*
Адчыненае —
хаваюць
у возеры горы
глыбачыню.
*
Пеўні спяваюць:
хвілі
расхопліваюць аўтамабілі
туды і сюды.
*
Мост у замках,
а рэчка
струменіцца —
па ключы?!.
*
Ва ўсе бакі вокі —
аблокі
у лета наймаюцца
ў пастухі.
*
Пад сподам гаспода:
вартуе
дрыгву аер.
*
Каб — кап:
капейка...
Капае лейка.
*
Вуліцы - рэкі:
у недарэкі
ўмалёўваецца трамвай.
*
З глыбіняў хвіліны –
дзяўбе
дзяцел хваіну.
*
Апранута ў дождж –
ідзе
вуліцай прыгажуня.
*
У тварах імгненні —
мігціць
у цемры цыгарка:
н е х т а .
*
Смык і струна —
чараціна
гуляе ў гук.
*
На бруку адмеціны:
ўвышыні
ўсміхаюцца вішні.
*
З гуляння дахаты:
рака
вяртаецца ў рэчышча
вінавата.
*
Спыняюся:
прытуляюся
спіной да яліны —
да вышыні.
*
Постаць з-за постаці:
у блуканне
уводжу лес.
*
Сцежка плыве.
«Сюдою
хадзі!..» — трыпутнік
абапал выслаў сляды.
*
Лішнія?!.
Акуляры
здымае васпан:
туман.
*
Схапілася:
з каранёў
выцягваюць яблыкі яблыню —
у сусветы.
*
З гарою?!.—
О так!..
З вадою?!.
Латак
язык паказвае спёцы.
*
Бераг у ценях —
плывуць вужы
возерам Доўжа:
ў галовах сонцы.
*
Трэскае сук —
вяду
у небяспеку прасеку.
*
Адліў і прыліў:
у камень
хавецца глыбіня,
у глыбіню — камень.
*
Свеціцца вецер —
здзімае
з бярэзіны прамяні.
*
Звоніць —
зжынае
бажніца час.
*
З нагі на нагу:
дамоў
вяртаецца вечар.
Перейти на страницу: