Воплескі даланёю адною
- Автор: Разанаў Алесь
- Год: 2010
- Язык: белорусский
- Год: І. П. Логвінаў
- ISBN: 978-985-6901-74-7
- Жанр: Прочая поэзия
Электронная книга - «Воплескі даланёю адною». Краткое содержание книги:
Кнігу склалі новыя пункціры (акупункціры) Алеся Разанава.
Перейти на страницу:
*
Кажа - а што?!.
Выходжу
па тлумачэнне:
дождж.
*
Пацэліла ў самую кропку!..
З вярбы
сарвалася кропля:
кругі на лужы.
*
На сёння:
у дыядэмы
аздобіў пупышкі
снег.
*
Акраец нічыйнага шчасця —
з-за хмар
вынырвае месяц:
наце!..
*
Складаецца верш —
краявід
угадвае словы.
*
У вываратнях:
віхура
атабарылася ў бары.
*
Цепліцца свечка:
спяць
з усмешкай цюльпаны.
*
Спыняецца і ад'язджае
цягнік:
тойсамы
усюды дождж.
*
Ад незнаёмкі:
абходжу Брэмен
з ружаю на грудзях.
*
Збіраюцца хмары:
будуе гром
нанава горад.
*
Каму пацалунак,
каму ласунак,
а разам
паразуменне:
ружа і чмель.
*
Крыніца:
ў прыгоршчы
зачэрпваю глыбіню.
*
Змяркаецца:
пераходзіць
дарогу лес.
*
Не бачылі?!.
Выставіў крот
свой андэрграўнд
на агародзе.
*
Без сёння:
бяссонне глядзіць
у ноч.
*
Бачацца з вечнасцю —
у сустрэчы
воблака і гара.
*
Тут плавала,
там шкандыбала —
качка
ляціць па-над берагам
і па-над ракой.
*
Шматкроп'е і клічнік:
паклікаў
маланку дождж.
*
Стукае дзяцел –
тлўмачыць,
хто яна й што,
сасне..
*
Не мае айчыны?!.
Лагчынай
сунецца постаць —
ад аблачыны.
*
Рака адступаецца —
сквар
дол латае і цыруе.
*
Усюды набыўся:
дождж
вядуць ручаі —
дадому?!.
*
Набраў і нясе бярэмак
пылу віхор:
у дакор –
мо некаму?!.
Мо нікому?!.
*
Варушыцца купіна:
мурашы
на кірмашы —
у лета.
*
Залева:
у Шпрэвю
плывуць дамы.
*
«Любіш мяне?!.» —
Дзядоўнік
скубе каза
і ківае.
*
Мусіш дагнаць?!.
Ручай
спяшаецца за залевай.
*
Люляецца —
выхваляецца
лодка прад берагам,
што плыве.
*
Ну хто што паклаў тут?
Сабака
абнюхвае шапку
у жабрака.
*
Туды і сюды:
над затокай
гушкаюць ластаўкі
вышыню.
*
Не ўсё яшчэ?!.
Лічыць
іглічыны на яліне
дождж.
*
Убачыў на ходніку грош,
дакінуў другі:
ў набытак.
*
Гутараць між сабою
дзве маладзіцы,
праходжу
між імі: х т о ?!.
*
Штось выпільноўвае?!.
Заплыла
пляміна ў лужу.
*
Рэха — басяк:
сабака
латае брэхам плот.
*
Заварушыліся дрэвы:
далечыню
вядзе навальніца.
*
Паклалася вулачка
ручніком,
а камяні пірагамі:
хадзе дарунак.
*
Лета.
З кашулі
здзьмухваю мураша –
у лета.
*
Датворвае створанае?!. –
Змывае
сляды і абліччы
дождж.
*
I тут пабудзе,
і там —
дзяўчына:
позіркі — матылькі.
Перейти на страницу: