Cerber: Wilk w owczarni [Cerberus: A Wolf in the Fold - pl]

— Chciałem wskazać na pewien istotny punkt w waszej operacji i wydaje mi się, że dokonałem tego, sądząc po pańskiej reakcji — odparłem, kontrolując jednocześnie bicie serca, ciśnienie krwi i wszystko inne, by uczynić wrażenie, iż jestem całkowicie spokojny i odprężony.

— Chciałeś pokazać, że mój system ochrony jest do kitu? O to ci chodziło? Posłuchaj, mogłeś bez trudu usłyszeć nazwę Operacja Feniks od kogoś przypadkowego w porcie i dośpiewać sobie resztę o jakichś eksperymentach biologicznych, które tutaj rzekomo przeprowadzamy. Jednak ty wskazałeś paluchem na samo sedno badań, a to już jest rzecz po prostu niemożliwa. Poza Przewodniczącym, mną samym i sześcioma czy siedmioma innymi osobami tutaj, na Cerberze, plus trzech pozostałych Władców, nie ma nikogo, dosłownie nikogo, kto wiedząc, co robimy, mógłby opuścić tę wyspę. Chcę wiedzieć, skąd o tym wiesz, i chcę wiedzieć, dlaczego mnie o tym poinformowałeś, nim każę cię zabić.

— Czarujące — odpowiedziałem sucho. — Założę się, że taka odżywka musi robić wielkie wrażenie na wszystkich dziewczynach.

— Przestań błaznować, Zhang! Nie jestem w nastroju.

— A uwierzyłbyś, gdybym ci powiedział, że to wszystko wydedukowałem?

— Też coś! Niby z czego? Żeby tego dokonać, musiałbyś wiedzieć więcej niż ktokolwiek inny na całej tej planecie.

— Tak właśnie jest — odpowiedziałem chłodno. — Nie pochodzę z tej planety. A sądząc po twoim akcencie, ty też nie. Wiem o obcych, Bogen. O obcych i ich robotach.

— Skąd mógłbyś o tym wiedzieć? A może przyznajesz, że jesteś agentem Konfederacji, tak jak od początku sądziłem?

— Jestem agentem — przyznałem. — Moim poprzednim pracodawcą był Wydział Skrytobójstwa Urzędu Ochrony. Wzięli mnie i wykorzystując proces podobny do tego, który w naturalny sposób zachodzi na Cerberze, umieścili w ciele Qwin Zhang i wysłali tutaj.

— W jakim konkretnym celu?

— Zasadniczo dlatego, że podejrzewali, w jaki sposób te roboty mogą być tak doskonale zaprogramowane — powiedziałem, kłamiąc bez umiaru i wiedząc zarazem, że jestem przez cały czas obserwowany przez urządzenia do wykrywania kłamstwa najwyższej klasy. Nie przeszkadzało mi to. Nauczono mnie oszukiwać najlepiej.

— To kompletna bzdura i dobrze o tym wiesz! — rzucił wściekle. — Gdyby coś wiedzieli, zwaliliby się na nas, nie zwracając uwagi na żadne koneksje i powiązania.

— Wiedzą — zapewniłem go. — I jestem prawie pewien, że nie jestem jedynym agentem tutaj, choć osobiście nic nie wiem o innych. Jasne, że mogliby rozwalić tę waszą wymyślną stację kosmiczną, a może i usmażyć całą tę wyspę wiązką odpowiednich promieni… ale co by im to dało? Im chodzi o obcych, Bogen, a Cerber, jak do tej pory, jest jedynym łącznikiem do nich prowadzącym. Na pewno pewnego dnia nas usmażą, a może i całą tę przeklętą planetę… ale nie teraz, kiedy mogę więcej zyskać niż stracić.

Bogen zachichotał. — No cóż, przyjdzie im długo na to poczekać. Nie przypuszczam, by nawet sam Laroo spotkał osobiście któregoś z obcych. A jeśli już dotyczy to któregoś z Władców, to mógłby to być Kreegan z Lilith. W każdym razie, to wszystko to jego pomysł.

— To nam powinno zależeć, żeby się nikt o tym nie dowiedział… nam przede wszystkim. Nie mam ochoty być usmażonym, Bogen.

— Dla ciebie to i tak żadna różnica. Ty już jesteś trupem.

— Nie sądzę — odparłem na to głosem spokojnym, jak gdyby jego groźba nie zrobiła na mnie najmniejszego wrażenia. — Teraz ci coś powiem, a ty jesteś wystarczająco inteligentny, by ocenić, iż jest to prawda. Mógłbym złożyć raport władzom Konfederacji na temat Operacji Feniks i spowodować ich drastyczną reakcje. Nie zrobiłem tego. Wręcz przeciwnie. Powiedziałem tobie o nich.

— Mów dalej.

— Znasz ten odwieczny problem agentów wysyłanych na planety Wardena. Są one dla nas pułapką, tak samo jak dla was.

— Musieli być ciebie nadzwyczaj pewni, bo przecież nie mogli mieć cię ciągle na oku w sytuacji, kiedy dochodziło do wymiany ciała.

— Byli pewni… i mieli podstawy. Urodziłem się i wychowałem dla takich właśnie zadań. Są one jedynym celem mej całej egzystencji, dla nich żyję, jem, śpię i oddycham. Kiedy cel zostaje osiągnięty, sens dalszego istnienia znika. Słyszałeś przecież o Skrytobójcach.

Skinął głową. — Spotkałem nawet osobiście kilku z nich. To fanatycy. Z tego, co wiem, stary Kreegan też kiedyś do nich należał. Tak więc wiem, kim jesteś i jaki jesteś. Z twoich własnych ust wiem, że jesteś najbardziej niebezpiecznym człowiekiem na Cerberze dla mnie i dla mojego szefa.

— Ale coś spieprzyli — powiedziałem. — Wierz mi, zaskoczyło mnie to tak samo albo jeszcze bardziej, niż ich zaskoczy, ale popełnili gdzieś błąd. To miejsce… cóż, ono mnie zmieniło. Jest coś — poza tą misją — dlaczego opłaca się żyć, czy raczej dla kogo opłaca się żyć.

Bogen wydawał się teraz bardziej rozluźniony. Zauważyłem, że rzucał ciągle okiem na coś, co znajdowało się poza moim polem widzenia. Prawdopodobnie zerkał na ekran wykrywacza kłamstw. — To znaczy, że chcesz się teraz do nas przyłączyć i usiłujesz się targować, co? Niestety nie masz żadnych atutów.