Siódmy syn [Seventh Son - pl]

Cally wszedł do pokoju, wznosząc narzędzia nad głową. Measure był gotów, by mocno pochwycić nogę, gdy nagle Thrower wstał i wyszedł tak prędko, jakby spieszył się do wygódki. Mama spojrzała zaniepokojona.

— Pastorze! — krzyknęła. — Dokąd idziecie?

Ale Measure zrozumiał wszystko.

— Nie zatrzymuj go, mamo — powiedział.

Słyszeli, jak otwierają się frontowe drzwi. Ciężkie kroki kapłana zadudniły na deskach werandy.

— Cally, idź zamknąć drzwi — polecił Measure.

Przynajmniej raz Cally posłuchał bez protestów. Mama spojrzała na Measure'a, potem na tatę, potem znów na Measure'a.

— Nie rozumiem, dlaczego wyszedł tak nagle.

Measure posłał jej krótki półuśmiech.

— Ty rozumiesz, tato. Prawda?

— Może.

— Te noże i ten pastor nie mogą być równocześnie w jednym pokoju z Alem Juniorem — wytłumaczył matce Measure.

— Ale dlaczego? Przecież miał operować!

— Teraz już na pewno nie będzie.

Nóż i piła leżały na posłaniu.

— Tato?

— Ja nie.

— Mamo?

— Nie mogę — jęknęła Faith.

— No tak — westchnął Measure. — Rozumiem, że właśnie zostałem chirurgiem.

Alvin był trupio blady. Wyglądał jeszcze gorzej, niż z wypiekami gorączki. Zdobył się jednak na uśmiech.

— Chyba tak — wyszeptał.

— Mamo, przytrzymasz ten płat skóry.

Przytaknęła.

Measure chwycił nóż i przycisnął ostrze do dolnego boku czworokąta.

— Measure — szepnął Al Junior.

— Słucham, Alvinie?

— Wytrzymam ból i nie ruszę się, jeśli będziesz gwizdał.

— Nie zapamiętam melodii, jeśli mam przy tym ciąć prosto.

— Nie potrzebuję melodii.

Measure spojrzał mu w oczy. Nie miał wyboru; musiał spełnić prośbę brata. Przecież to jego noga. Jeśli Alvin życzył sobie pogwizdującego chirurga, będzie go miał. Measure zaczerpnął tchu i zaczął gwizdać. Żadną melodię, same pojedyncze nuty. Przyłożył ostrze do czarnej linii i naciął. Najpierw płytko, gdyż Al jęknął cicho.

— Gwiżdż dalej — wyszeptał. — Tnij do kości.

Measure zagwizdał znowu. Tym razem cięcie było mocne i szybkie. Aż do kości w samym środku kreski. I głębokie nacięcia po bokach. Potem wcisnął ostrze pod oba rogi i uniósł warstwę skóry i mięśni. Z początku rana krwawiła dość silnie, ale zaraz przestała. Measure domyślił się, że Alvin zrobił coś ze swoim ciałem i zatrzymał krew.

— Faith — rzucił tato.

Mama przytrzymała krwawy płat skóry. Alvin wyciągnął drżącą dłoń i palcem nakreślił klin na poplamionej czerwienią kości własnej nogi. Measure odłożył nóż i ujął piłę. Cięła zgrzytając obrzydliwie, lecz Measure tylko gwizdał i ciął, ciął i gwizdał. Po chwili trzymał w ręku kawałek krwawego klina. Niczym się nie różnił od pozostałej części.

— Jesteś pewien, że to właściwe miejsce? Al wolno skinął głową.

— Wyciąłem wszystko?

Al siedział przez chwilę nieruchomo. Wreszcie przytaknął.

— Chcesz, żeby mama zaszyła ranę? Al nie odpowiedział.

— Zemdlał — oznajmił tato.

Krew popłynęła znowu, tylko trochę. Sączyła się do rany. Mama miała igłę z nitką w małej poduszeczce zawieszonej na szyi. W jednej chwili zakryła ranę płatem skóry i zaczęła zszywać drobnym, ciasnym ściegiem.