Электронная книга - «Οι Φλόγες του Ουρανού». Краткое содержание книги:
Ο Τροχός του Χρόνου γυρνά, και οι εποχές έρχονται και φεύγουν, αφήνοντας πίσω αναμνήσεις που γίνονται θρύλος. Ο θρύλος ξεθωριάζει και γίνεται μύθος· ακόμα και ο μύθος έχει ξεχαστεί από καιρό, όταν ξανάρχεται η Εποχή που τον γέννησε.
Οι Εκλεκτοί είναι ελεύθεροι και ήδη καταστρώνουν σχέδια για τη Μεγάλη Μέρα του Γυρισμού, όταν ο Σκοτεινός θα ξαναπατήσει το πόδι του στη Γη. Τόσο οι σκέψεις όσο και οι μηχανορραφίες τους περιστρέφονται αναπόφευκτα γύρω από τη σύλληψη του Αναγεννημένου Δράκοντα.
Η Ελάιντα, νεοεκλεγείσα Άμερλιν των Άες Σεντάι, επίσης έχει στο μυαλό της μόνο τη σύλληψη του Αναγεννημένου Δράκοντα. Γνωρίζει ότι ο Σκοτεινός θα απελευθερωθεί, ότι η Τελευταία Μάχη έρχεται και ότι ο Αναγεννημένος Δράκοντας πρέπει να είναι εκεί για να τον αντιμετωπίσει, αλλιώς ο κόσμος είναι καταδικασμένος στη φωτιά και στον απόλυτο όλεθρο. Η νέα Άμερλιν πρέπει να εξασφαλίσει ότι ο Άρχοντας Δράκοντας θα βαδίσει προς το θάνατο που του έχει προφητευθεί.
Και ο Ραντ αλ’Θόρ, ο αναγεννημένος Δράκοντας, κρυμμένος στην αρχαία πόλη του Ρουίντιαν, περιμένει τις πολεμικές φατρίες του Άελ να συσπειρωθούν υπό τις διαταγές και το λάβαρό του...
«Σίγουρα θέλεις να το κάνεις αυτό, κορίτσι μου; “Όταν πηδήξεις από τον γκρεμό, είναι αργά ν’ αλλάξεις γνώμη”».
«Βρίσκω συμμάχους όπου μπορώ», της είπε παγερά η Μοργκέις.
Ο Τάλανβορ τράβηξε τα χαλινάρια, όπως καθόταν ψηλός στη σέλα του. Ιδρώτας κυλούσε στο πρόσωπό του, αλλά δεν φαινόταν να δίνει σημασία στη ζέστη. Ο αφέντης Γκιλ τραβούσε το λαιμό του επενδυμένου με δίσκους γιλέκου του σαν να ήθελε να το βγάλει.
«Το δάσος μπροστά σταματά και πιο πέρα υπάρχουν αγροκτήματα», είπε ο Τάλανβορ, «αλλά είναι απίθανο να σε αναγνωρίσει κάποιος εδώ». Η Μοργκέις αντιγύρισε ατάραχα το βλέμμα του· μέρα με τη μέρα, δυσκολευόταν να τραβήξει το βλέμμα της όταν την κοίταζε εκείνος. «Ύστερα από δέκα μίλια θα πρέπει να φτάσουμε στο Κόρμεντ. Αν δεν έλεγε ψέματα ο φιλαράκος στο Σέχαρ, εκεί θα υπάρχει πέραμα, και, προτού σκοτεινιάσει, θα είμαστε από την όχθη της Αμαδισίας. Σίγουρα θέλεις να το κάνεις αυτό, Μοργκέις;»
Ο τρόπος που έλεγε το όνομά της... Όχι. Άφηνε την εξωφρενική φαντασία της Λίνι να την παρασύρει. Έφταιγε αυτή η καταραμένη ζέστη. «Το αποφάσισα, νεαρέ Τάλανβορ», είπε ψυχρά, «και περιμένω να μη με αμφισβητείς όταν αποφασίζω κάτι».
Χτύπησε δυνατά με τις φτέρνες τα πλευρά του αλόγου της και άφησε το άλμα του να χωρίσει τα βλέμματά τους, το άφησε να την πάρει μακριά του. Ο Τάλανβορ θα την πρόφταινε. Η Μοργκέις θα έβρισκε συμμάχους όπου μπορούσε. Θα ξανάπαιρνε το θρόνο της και αλίμονο στον Γκάεμπριλ ή σε όποιον άλλο άνδρα νόμιζε ότι μπορούσε να της πάρει τη θέση.
Γλωσσάριο
Σημείωση για τις Χρονολογίες σ’ αυτό το Γλωσσάριο. Το Τομανικό Ημερολόγιο (που το επινόησε ο Τομά ντυρ Αχμίντ) υιοθετήθηκε περίπου δύο αιώνες μετά το θάνατο του τελευταίου άνδρα Άες Σεντάι και κατέγραψε τα χρόνια Μετά το Τσάκισμα του Κόσμου (ΜΤ). Ήταν τόσα πολλά τα αρχεία που καταστράφηκαν κατά τους Πολέμους των Τρόλοκ, ώστε στο τέλος των Πολέμων υπήρχαν διαφωνίες σχετικά με το ακριβές έτος σύμφωνα με το παλιό σύστημα. Ο Τιάμ του Γκάζαρ πρότεινε ένα καινούριο ημερολόγιο, με το οποίο εορταζόταν η απελευθέρωση από την απειλή των Τρόλοκ και κάθε έτος καταγραφόταν ως Ελεύθερο Έτος (ΕΕ). Το Γκαζαρανό ημερολόγιο γνώρισε ευρεία αποδοχή μέσα σε είκοσι χρόνια μετά το τέλος των Πολέμων. Ο Άρτουρ ο Γερακόφτερος προσπάθησε να καθιερώσει ένα καινούριο ημερολόγιο, βασισμένο στην ίδρυση της αυτοκρατορίας του (ΑΙ, Από Ιδρύσεως), όμως τώρα το χρησιμοποιούν ως αναφορά μονάχα οι ιστορικοί. Μετά τους θανάτους και τον όλεθρο του Εκατονταετούς Πολέμου, ο Γιούρεν ντιν Τζουμπάι Σόαρινγκ Γκουλ, λόγιος των Θαλασσινών, επινόησε ένα τέταρτο ημερολόγιο, το οποίο διέδωσε ο Πανάρχης Φαρέντε του Τάραμπον. Αυτό που τώρα χρησιμοποιείται είναι το Φαρεντινό Ημερολόγιο, το οποίο χρονολογείται από το αυθαιρέτως καθορισμένο ως τέλος του Εκατονταετούς Πολέμου και καταγράφει τα έτη της Καινούριας Περιόδου (ΚΠ).
Αβεντεσόρα: Στην Παλιά Γλώσσα, «το Δένδρο της Ζωής». Αναφέρεται σε πολλές ιστορίες και θρύλους, που παραδίδουν διάφορες τοποθεσίες γι’ αυτό. Η πραγματική τοποθεσία του είναι γνωστή μόνο σε λίγους.
Αβεντοραλντέρα: Ένα δένδρο που φύτρωνε στην πόλη της Καιρχίν από ένα δενδρύλλιο του Αβεντεσόρα, το οποίο ήταν δώρο από τους Αελίτες το 566 ΚΠ, παρά το γεγονός ότι κανένα γραπτό αρχείο δεν δείχνει κάποια σχέση μεταξύ του Άελ και του Αβεντεσόρα. Δες επίσης Πόλεμος των Αελιτών.
Αβιέντα: Μια γυναίκα της σέπτας του Πικρού Νερού του Τάαρνταντ Άελ, η οποία μαθητεύει για να γίνει Σοφή. Δεν φοβάται τίποτα, εκτός από τη μοίρα της.
αδέσποτη: Μια γυναίκα που έχει μάθει να διαβιβάζει τη Μία Δύναμη μόνη της, κι επιβιώνει από την κρίση, όπως συμβαίνει μόνο σε μία στις τέσσερις. Αυτές οι γυναίκες, συνήθως υψώνουν στο μυαλό τους φραγμούς, για να μην ξέρουν τι είναι αυτό που κάνουν, όμως, αν ο φραγμός γκρεμιστεί, οι αδέσποτες γίνονται από τις πλέον ισχυρές διαβιβάστριες. Ο όρος συχνά χρησιμοποιείται υποτιμητικά.