Οι Φλόγες του Ουρανού

Ο Ραντ το ξαναδιάβασε, βλεφαρίζοντας, και μετά το έδωσε στη Μουαραίν. Εκείνη μόλις που διέτρεξε με το βλέμμα τη σελίδα προτού τη δώσει στην Εγκουέν, που είχε σκύψει πάνω από το άλλο γράμμα με την Αβιέντα. Μήπως η Μουαραίν ήδη ήξερε τι περιείχαν;

«Καλά που έδωσες τον όρκο σου», είπε ο Ραντ. «Έτσι όπως ήσουν κάποτε, κρατώντας κρυφά τα πάντα, μπορεί να σε υποψιαζόμουν τώρα. Καλά που τώρα είσαι πιο ομιλητική». Εκείνη δεν αντέδρασε. «Τι νόημα βγάζεις;»

«Πρέπει να άκουσε για τα φουσκωμένα μυαλά σου», είπε μαλακά η Εγκουέν. Μάλλον δεν το είχε πει για να το ακούσει ο Ραντ. Κούνησε το κεφάλι της και είπε με πιο δυνατή φωνή, «Δεν μου μοιάζει καθόλου να είναι η Αλβιάριν».

«Είναι ο δικός της γραφικός χαρακτήρας», είπε η Μουαραίν. «Τι νόημα βγάζεις εσύ, Ραντ;»

«Νομίζω ότι υπάρχει ένα σχίσμα στον Πύργο, είτε το ξέρει η Ελάιντα είτε όχι. Να θεωρήσω ότι οι Άες Σεντάι, όπως δεν μπορούν να πουν ψέμα, δεν μπορούν επίσης να γράψουν κάτι που είναι ψέμα;» Η Άες Σεντάι ένευσε, όμως αυτός δεν είχε σταματήσει να μιλάει. «Αν η Αλβιάριν τα έλεγε με λιγότερες φιοριτούρες, ίσως πίστευα ότι οι δυο τους συνεργάζονται για να με παρασύρουν. Δεν μπορώ να φανταστώ την Ελάιντα να σκέφτεται καν αυτά που έγραψε η Αλβιάριν, και δεν φαντάζομαι ότι θα είχε κοντά εν γνώσει της μια Τηρήτρια που θα τα έγραφε».

«Δεν θα το κάνεις», είπε η Αβιέντα, με το γράμμα της Ελάιντα τσαλακωμένο στο χέρι της. Δεν ήταν ερώτηση.

«Δεν είμαι βλάκας».

«Μερικές φορές δεν είσαι», είπε εκείνη δύστροπα και το έκανε να φανεί ακόμα χειρότερο υψώνοντας ερωτηματικά το φρύδι προς την Εγκουέν, η οποία το συλλογίστηκε μια στιγμή και μετά σήκωσε τους ώμους.

«Βλέπεις τίποτα άλλο;» ρώτησε η Μουαραίν.

«Βλέπω κατασκόπους του Λευκού Πύργου», της είπε στεγνά. «Ξέρουν ότι πήρα την πόλη». Για δύο τουλάχιστον μέρες μετά τη μάχη, μόνο ένα περιστέρι θα ξέφευγε από τους Σάιντο προς το βορρά. Ακόμα κι ένας καβαλάρης ο οποίος ήξερε πού να αλλάξει άλογα, κάτι που δεν ήταν σίγουρο μεταξύ Καιρχίν και Ταρ Βάλον, δεν θα έφτανε στον Πύργο εγκαίρως, ώστε να έχουν έρθει σήμερα αυτές οι επιστολές.

Η Μουαραίν χαμογέλασε. «Μαθαίνεις γρήγορα. Μια χαρά θα τα πας». Για μια στιγμή, φάνηκε να τον κοιτάζει στοργικά. «Τι θα κάνεις γι’ αυτό;»

«Τίποτα, απλώς θα φροντίσω η “συνοδεία” της Ελάιντα να μη με πλησιάσει πιο κοντά από ένα μίλι». Οι δεκατρείς πιο αδύναμες Άες Σεντάι θα μπορούσαν να τον νικήσουν, αν ήταν συνδεμένες, και μάλλον η Ελάιντα δεν θα έστελνε τις πιο αδύναμες που είχε. «Αυτό, κι επίσης θα έχω υπ’ όψιν μου ότι ο Πύργος μαθαίνει τι κάνω μια μέρα αφότου το κάνω. Τίποτα παραπάνω μέχρι να μάθω περισσότερα. Μήπως η Αλβιάριν είναι μια από τις μυστηριώδεις φίλες σου, Εγκουέν;»

Εκείνη δίστασε κι ο Ραντ αναρωτήθηκε αν είχε πει στη Μουαραίν περισσότερα απ’ όσα είχε πει σ’ αυτόν. Φύλαγε μυστικά των Άες Σεντάι ή των Σοφών; Στο τέλος, η Εγκουέν είπε απλά, «Δεν ξέρω».