![La skeleta brigado [en Esperanto] - Читать Любимую Русскую Полную Книгу 👉 Read-E-Book.com](/uploads/posts/books/no-cover.jpg)
La skeleta brigado [en Esperanto]
- Автор: Рейто Енё
- Год: 2002
- Язык: эсперанто
- Переводчик: L
- Жанр: Другие приключения
Электронная книга - «La skeleta brigado [en Esperanto]». Краткое содержание книги:
Fécamp nun ofte atentis sin mem, ke li reveme pensas pri miraklo: li liberiĝos, kaj mortigos Carew-on. Liberiĝi de tie ĉi. Venĝo! Mortigi!.. Snago! Sango! Nun jam ankaŭ li larĝe malfermas sian buŝon dum spirado. En la Skeleta brigado ĉiu havas konstante la buŝon malfermita.
Li batadis la rokon, kaj la terura kolero streĉiĝis en li, ke li ofte sentis tieclass="underline" krevos lia torako!
Li imagis frakasi la kapon de Carew dum ĉiu pioĉobato anstataŭ la roko. Aparta insida kolerego kaj venĝemo ronĝis la homon en li krom la sekbruligo, korpon-animon ŝrumpanta. Oni insultis, piedbatis, draste draŝis lin malsupre en la fortikaĵo. Kak Rouen, kiun li savis riskante sian vivon. Tiu homos estis spionaĉo. Li uzis sian vivon pro pridemandi lin pri la krimo.
— Pugno… — diris la Dudentulo, Kiu Havis Ĉapelon, — Doloras min… la laboro… Nun vi denove povus bati. Anstataŭ mi.
— Ne! — li diris aplombe, kaj li frapis sur la rokon. — Batu aŭ kaŭriĝu!
— Ĝi doloras.
— Eĉ tiam…
Ili jam faris la duonon de la laboro por liberigi la trairejon, kiam ili trovis ĉiam pli multajn armeajn objektojn kaj homajn ostojn. Eble ĝi estis tiu loko, kie la rokoj enterigis la oficirojn. Ili fariĝis „parvenuoj”, trovinte objektojn. La ekipaĵon de la enterigitaj oficiroj. La Lamulo, Kiu Trovis Epoleton, La Longulo, Kiu Posedis Bastonon.
Ili ĉiuj estis konjunkturaj riĉuloj.
Ili trovis kelkajn disfibriĝintajn vestojn, kaj en la ŝirmo de duone ruiniĝinta roko kuŝis skeleto. Lian ledan aktujon ŝimo kovris abunde. Ili malfermis ĝin.
— Desegnaĵo!.. spiregis iu…
— Buko…
Ili trovis diversajn objektojn. Figaro kaj alia homo luktante ruliĝis sur la tero por akiri portepeon, kaj Fécamp, foliumnate la paperojn subite ekkriis:
— Estas trovita La Skribaĵo, Kiu Neekzistas!
Ili timeme staris.
— Jen estas La Sciigo! La Alteria Serĝento, Kiu Scias Ĉion serĉis ĝin!..
Inter la desegnaĵoj, trovitaj en la ŝima aktujo, estis mesaĝo haste skribita en kelkaj linioj. Tiu mortinto eble estis ordonportisto, kiun oni sendis ien, kaj la eksplodo trafis lin survoje; ĝi enterigis lin kun la aktujo kaj desegnaĵoj…
Sed kiel alie estus nun ĉio sur tiu regiono, se ĝi ne okazintus tiel…
La skribaĵo tekstis jene:
Laŭ mia ordono la alteria serĝento gvidos la plotonon dek kilometrojn de nia nuna pozicio. La oficiro de la Sekreta servo Maders, Maskita bedueno alvenis el la bivako de la ribeluloj, kaj li informis nin, ke la altaĵon n-ro 81, konata laŭ la nomo Harpingla kurbiĝejo, kiu formas elstaran arkon super la laborloko, la indiĝenaj spionoj subminis per eksplodmaŝino, tempoprokrastita je la tria horo kaj tridek minutoj. Nun estas la dekdua horo tagmeze, ni sendas la taĉmenton en plena ordo al sekura loko, kaj ni naŭope: kapitano Tivalde, markizo, leŭtenanto Forgios, leŭtenanto Delambert, unuaranga adjutanto Maders (Sekreta servo), teknika serĝento Lembourdier, plotonestro Ribon, kaporaloj Tarieux kaj Frivald provas trovi la prokrastitan mingrenadon. Se ĝi ne sukcesos ĝis la tria kaj duono, tiam nia kompanio tranotos en la oazo Benger, kaj mi atendas ordonon.
Bah El Sudan, la l2-a kaj 20 minutoj.
kompaniestro kapitano Tivalde
adjutanto markizo De Forgios
La Skeleta brigado estas senkulpa!
Oni malbone tempoprokrastis la eksplodmaŝinon, aŭ la oficiro eraris. Tio estas certa, ke ĝi esplodis pli frue, enteriginte ankaŭ la mesaĝiston! Kaj ĝi enterigis la liberecon de tre multaj homoj.
La Alteria Serĝento, Kiu Scias Ĉion, povas esti, ke li aŭdis ion el la interkonsiliĝo de la oficiroj. Eble li menciis tion ankaŭ en la debato de la milita tribunalo, sed oni tute ignoris ĝin.
Li serĉis ĉi tie la kadavron de la mesaĝisto kun la aktujo. Kaj tiun skribaĵon! Kiu Neekzistas!
LaSkeleta brigado estas senkulpa! He! Vekiĝu sekiĝintaj, ŝrumpitaj korpoj! Ĝi estis eraro!
Li eksidis sur ŝtonon. Li laŭtlegis la skribaĵon, disfalditan sur la ŝima aktujo.
Ili mute, timeme aŭskultis lin. Iu nazsnufetas. Volpi, Kiu Havis Klabon, gratis sian kapon. Figaro tiras sub sin sian unu kruron. Iu ekbojetas malantaŭe, kiel nervoza kuvas-hundo en sia dormo.
— Vi estis senkulpaj! — krias la malliberulo n-ro 63. — La Alteria Serĝento, Kiu Scias Ĉion, bone konjektis tion!
— Kio esras?… — demandis Korko.
— Libereco! Ĉu vi volas tion?
La Subkaporalo, Kiu Havas Zonrimenon, respondis mediteme.
— Prefere la aktujon…
Fécamp frapis sur la rokon, kaj li ŝatintus, se la Tero estus krevinta sub la pioĉkapo, ke ĝi disfalu je du pecoj en la spaco, kiel putra nukso…
Kruela instinkto agis en li.
Vivi!
Li ne estis Hieno, sed tigro! Vivi por esti forta, liberiĝi de tie ĉi, venkinte la neeblaĵon, kaj strangoli Carew-on. Tial, ke li portu sciigon pri la Skeleta brigado. Venĝo kaj justo.
Homoj, kiuj tial rompas la ŝtonon, ĉar ie, iam, io eksplodis. Ilia plimulto tute ne scias tion.
La plimulto scias nenion. Sed ili scias nek pri tio, ĉar ili ne certas, ĉu ili estas senkulpaj? Kaj ĝi estas ilia plej grava kulpo!.. La kredo pri la surtera justeco iafoje povas ŝanceliĝi. Sed tiu, kiu dubas pri la maljusteco, tiu meritas sian sorton.
Gravas, ke koste de la vivo de aliaj homoj, almenaŭ unu liberiĝu de tie ĉi, kaj li portu sciigon… Haho! Homoj! La Skeleta brigado kurbiĝadas, sangas, sekiĝas kaj brutiĝas sur ebena plataĵo. La Blindulo, Kiu Havas Lampon, bruas la malnovan lad-korpon de La Tempo, kaj eklevinte siajn ŝultrojn ili iras labori, devigate de la kutimo nekontraŭstarebla. Kiel la ŝafoj. Ankaŭ Fécamp rompis la rokon kun ili, kaj ĉio rapide trafulmis lian kapon. Carew!..Tamen povas okazi… Eble estas liberiĝo…
Post la vespermanĝo li staris antaŭ la Skeletan brigadon.
— Nun estas Hurlo! — li kriis.
Ili murmuris.
— Ne estas hurlo! Ni manĝis! Tio estas bona!
— Fajrorigardo estas!
— Fajrorigardo! Fajrorigardo!
Ili tumultis ekscitite spiregantaj.
Fécamp repuŝis Figaron, kiu venis avane. La frizisto falis surdorsen.
— Li estas forta! — gruntis La Dudentulo, Kiu Havas Ĉapelon.
— Forta.. Tre forta…
Figaro tusis kaj restis trankvila, eĉ subite li sentis tiel, ke li iomete ŝatas Fécamp-on, ĉar li estas tiel potenca.
— Homoj! Neniu diru plu, se iu parolas pri mi, ke mi estas La Almozulo, Kiu Havas Pugnon.
— Sed li jahavas pugnon! — kriĉis barono Naftalino ridetante, kiu almarsis tien kun graciaj, virineskaj paŝoj.
— Ni devas havi ian ordon — daŭrigis Fécamp, — kaj ni devas esperi, ke ni ne estu pli humidaj ol vermo. Tiel diru do al mi, se iu alparolas min: „Li estas la Pugno, Kiu Devas Vivi.”
— Kial? — demandis Volpi nervoze.
Kaj Fécamp respondis.
— Ĉar mi portos sciigon pri laSkeleta brigado! Tial mi devas vivi!
— Prave! Mi diris tion! — diris la Dudentulo.
— Mi devas vivi, ke mi povu multe paroli! Por ke oni komprenu: LaBrigado maljuste ekzistas; nur osto estas ĉi tie! Osto kaj roko! Larmo kaj ŝtono! Ĝi estas la Ŝtonobrigado!