Тры вымярэнні [Выбраная лірыка]

Автор: Грахоўскі Сяргей
Год: 1967
Язык: белорусский
Год: Беларусь
Жанр: Прочая поэзия

Электронная книга - «Тры вымярэнні [Выбраная лірыка]». Краткое содержание книги:

Падрыхтаванае на падставе: Грахоўскі Сяргей. Тры вымярэнні. Выбраная лірыка. Мінск. «Беларусь», 1967. - 296 с.
Многа i плённа працуе ў беларускай паэзіі Сяргей Грахоўскі. У свой час наш чытач прыязна сустрэў яго зборнікі вершаў «Дзень нараджэння» (1957 г.), «Чаканне» (1960 г.), «Табе зайздросціць сонца» (1963 г.), «Памяць» (1965 г.). Творчасць паэта адметная тэматычнай шырынёй, разнастайнасцю паэтычных фарбаў, пафасам высокай грамадзянскасці.
У гэтай кніжцы сабрана лепшае з напісанага С. Грахоўскім.

Перейти на страницу:

МАЛЯР

Цвітуць да замаразкаў астры. На ціхі сонечны бульвар У крэйдзе, вапне, алебастры Выходзіць з вёдрамі маляр.

За ім па вуліцах пасёлка Ляціць празрысты лёгкі пух, Усімі фарбамі вясёлкі Яго распісаны фартух.

Сярод асенняй пазалоты Высокіх клёнаў i дубоў Узняўся дом яго работы, Адменны ад усіх дамоў.

Яшчэ пусты — ані фіранкі Няма ні ўнізе, ні ўгары. Сюды, напэўна, заўтра зранку Пачнуць з'язджацца жыхары.

Нарваў маляр бярэма кветак, Прынёс, паставіў за акном. Здалося, што цяпло i лета Прыйшло адразу ў новы дом.

1956 г.

ПАДАРОЖЖА

Я не стаю на раздарожжы, Мне пэўны шлях даўно відзён. Усё жыццё я ў падарожжы — Ад першых да апошніх дзён.

Бо мой рубеж яшчэ не блізка, Хоць б'юць часамі перуны, А я вандрую ад калыскі I правандрую да труны.

Але шкада, што век кароткі, А свету не відаць канца, Што пехатою ад Находкі Ужо не дайсці да Камянца,

Што легкадумныя раманы Больш не паўторацца ў жыцці, Што непраходныя урманы Наўрад ці прыйдзецца прайсці.

Шкада. А каб усё спачатку Зноў паўтарыць за кругам круг, Хадзіць праз вузенькую кладку Вясной з дзяўчатамі на луг.

I зноў навыперадкі лётаць Цераз купальскія кастры, Таптаць задымленую лотаць I цалавацца да зары.

Шкада, што не з усімі стрэўся, Kaго калісьці мог сустрэць, Што каля тых агнёў не грэўся, Дзе мог i я душу сагрэць

Жывым, гарачым хваляваннем, Любоўю, светлым пачуццём. Таму цяпер усё дазвання Хачу зрабіць сваім жыццём:

Паветрам дыхаць навальнічным, Таптаць i лотаць, i мурог, З акрайцам i з вадой крынічнай Прайсці яшчэ мільён дарог,

Не ўслед, а поплеч з маладымі, Каб смела марыць, прагна жыць, Узняцца сцежкамі крутымі, Дзе зорка ў бездані дрыжыць,

Дзе за ліловым небасхілам Арбіты зорныя прайшлі, Дзе самі вырастаюць крылы, Каб зноў вярнуцца да Зямлі,

Дзе пахнуць першыя рамонкі, Дрыжаць пад месяцам гаі I свішчуць на світанні звонка I традыцыйна салаўі.

Таму хвалюе i трывожыць Усё, што стрэнецца ў жыцці, Таму, прыйшоўшы з падарожжа, Ізноў збіраюся ісці.

1964 г.

МЛЕЧНЫ ШЛЯХ

У зорным небе — Млечны Шлях. Пад ім ляцяць у вырай гусі, I мне здаецца, кожны птах Крычыць: «Вясной дамоў вярнуся!»

Ляцяць у вырай жураўлі, Ляцяць буслы у зорным небе, А вось да роднае зямлі I Млечны Шлях ім не патрэбен.

1957 г.

ЭЛЕГІЯ

Мяцеліца ў завулках вые, Нясе снягі на ўсе бакі. Заледзянелі маставыя, I ледзь паўзуць грузавікі.

Вязуць жалеза i цагліны, Чырвоныя, нібы агонь, А вось у кузаве машыны Ківае галавою конь.

Худы, калматы, заінелы, Прыгнуўшы шыю, з вышыні Глядзіць ён скоса i нясмела На мітуслівыя агні.

Куды цябе вязуць, буланы? Чаму не звоняць капыты? У якія графікі i планы Ужо запісаны i ты?

Падковы ж для цябе кавалі З найлепшай сталі кавалі, I людзі помнікі стаўлялі Табе амаль на ўсёй зямлі.

Ты ў бой ляцеў, прымаў парады, Ты ў полі за траіх рабіў I кожнай бабскае брыгады Апорай i надзеяй быў. Цяпер цябе знялі з работы — З палка, з абоза, з баразны, Хоць i цягнуў заўжды да поту I гінуў у агні вайны.

Ты не апошні конь на свеце, A ўсё ж, заўважыўшы, з двара Бягуць i пазіраюць дзеці I на цябе, як на зубра.

1966 г.

НЯПІСАНЫЯ ЛІСТЫ

Перейти на страницу:

Сюжет

Атмосфера

Главный герой

Общее впечатление

Итоговая оценка: 0.0 из 10 (голосов: 0 / История оценок)

Не работает?