![Паланэз Агінскага [Лірыка. Паэмы. 1996 – 2002] - Читать Любимую Русскую Полную Книгу 👉 Read-E-Book.com](/uploads/posts/books/8/5/2/6/palanez-aginskaga-liryka-paemy-1996-2002-download.jpg)
Паланэз Агінскага [Лірыка. Паэмы. 1996 – 2002]
- Автор: Гилевич Нил Семёнович
- Серия: Бібліятэчка часопіса «Куфэрак Віленшчыны» #6
- Год: 2002
- Язык: белорусский
- Жанр: Прочая поэзия
Электронная книга - «Паланэз Агінскага [Лірыка. Паэмы. 1996 – 2002]». Краткое содержание книги:
Усе вершы і паэмы, якія склалі гэты не зусім звычайны зборнік, публікаваліся, адразу ж па напісанні, на старонках беларускіх перыядычных выданняў. Пра што яны? Пра тое, што іх аўтару, народнаму паэту Бсларусі, наймацней балела і баліць, што было і есць адзнакай яго грамадзянекай пазіцыі і асновай яго творчага крэда.
Перейти на страницу:
М і р о н
Не здрадніцкай, таварыш камандзір!
Не здрадніцкай! У чым і дзе іх здрада?..
К а м а н д з і р
Баец Буёк! Кру-гом! І шагам-арш!
Ты што - аглух? Ці захацеў пад арышт?
Мірон збялеў і задыхнуўся аж:
Мацней, чым гэты ўдар пад дых, не ўдарыш.
Ён выскачыў са штаба і бягом –
Да канавязі, да свайго Гнядога.
«Хутчэй, хутчэй, мой конік наўздагон!
Каб апярэдзіць! Да бяды нядоўга!
Не дам расправу учыніць, не дам!
А там - хай будзе ўжо сабе, што будзе!
Як што - дык з Волечкаю напалам
Падзелім лёс у смерцявой астудзе!..»
Без сцежак, нацянькі, праз лес густы,
Праз баравіны, выспы і паляны,
Ён рваўся, абмінаючы пасты,
На Слабаду - злабой і страхам гнаны.
I вось ужо абрыс знаёмых стрэх,
Знаёмы двор, свіцяцца цьмяна вокны.
Мірон кулём з каня, і раптам - стрэл,
Услед - другі, і страшны лямант Волькі.
Ён на бягу, чаргой кароткай даў
Па верхняй шыбіне, вышэй фіранак.
Святло пагасла ўміг. З дзвярэй, як здань,
Жанчына ў белым выбегла на ганак.
М і р о н
Ты, Волечка? Хутчэй бяжы! Ўцякай!
В о л ь к а
Мірон! Мірон!.. Ён іх забіў! Міронка!
М і р о н
Бяжы, зараначка, бяжы! Бывай!
Я затрымаю гэтага падонка!
Волька кінулася на загуменне.
Гэй, ты, што ў хаце! Я — Мірон Буёк!
Ты чуеш там? Выходзь! Страляць не буду!
Ты - не патрэбен мне. Выходзь!
Праз хвіліну з дзвярэй выходзіць з аўтаматам напагатове Загрэбін.
Ванёк!
Дык гэта ты іх.... без суда-прысуду?
В а н ё к
А ты - чаго тут?
М і р о н
Бог мяне паслаў -
Нявінных ратаваць ад рук ад братніх.
За што ты іх, Ванёк? Ты ж добра знаў,
Што іх віны няма...
В а н ё к
Ёсць! Сын іх - здраднік!..
* * *
Паўзводна, рад у рад, стаіць атрад.
Мірон, у споднім, - ад усіх на ўзбоччы.
К а м а н д з і р
Увага! Смірна! Слухайце загад!
«За дызертырства, зробленае ўночы,
За прымяненне зброі, каб сарваць
Аператыўна важнае заданне, -
Байца Буйка Мірона - расстраляць!»
Прывесці прыгавор у выкананне!
Перейти на страницу: