Куля для прэзідэнта
- Автор: Падгол Уладзімір
- Год: 2004
- Язык: белорусский
- Жанр: Политические детективы
Электронная книга - «Куля для прэзідэнта». Краткое содержание книги:
Толькі радасны народ пачаў капейкі падлічваць, каб у магазін зьлётаць па напой чароўны, што радасьць памнажае – збаўленьне-перамогу адзначыць каб, а Ідал зноў трывожна папярэджвае. Убачылі людзі на тэлеэкране, што новыя бізнесмены – вшывыя блохі да дамоў скачуць, вось уже хаты і кватэры апанавалі, кожнаму пад кашулі і кальсоны забраліся і што тыя піраньні кусаюць, сьвярбіць да непрытомнасьці. Нават гарэлка сьверб не здымае!
Паскідвалі людзі вопратку, голыя перад тэлеэкранам сядзяць, рукамі паміж ног прыкрыліся, што ўжо і выпіць немагчыма і на збавіцеля глядзяць, пачэсваюцца. Той зноў у кожнай хаце жаўном лётае, дзяўбе блох. Праз імгненьне ўся краіна вольная ад сьвербу.
Народ шчаслівы пасьпеў за чарнільцам зьбегаць, налівае ў пляшкі, толькі да рота паднесьлі, а руплівец-абаронца аб новым ворагу папярэджвае. Здалёк на тэлеэкране бачаць людзі, што скачыць вершнік з мечам у руцэ, а за ім яшчэ цэлы шэраг вершнікаў. Воклічы пагрозлівыя чуюцца «Пагоня! Пагоня!!» Вершнікі усё бліжэй. Людзі разгледзелі, што скачуць гады-гарынычы. Плюнулі гады моваю беларускаю ў калодзежы і атруцілі ваду. Пацэлілі ў стрэхі і тыя -- ў полымі. Людзі з хат павыскоквалі і па ўсёй краіне енк стаіць, воклічы: «Пажар! Гарым! Ратуйце!»
Ідал на тэлеэкране сячэ гадам галовы, языкі вырывае іх з ратоў. Імгненна ўсіх панішчыў. Потым пырснуў сьлязьмі і згасіў пажары па ўсёй краіне і чуе адусюль: «Сапраўдны Дажджбог!»
-- Дык гэта ж чмур! Ён гіпнатызаваў людзей! -- Усклікнуў Лявон.
-- Так, але як ні кажы, а шмат каму захацелася мець Ідала ў сваёй вёсцы за гаспадара. Ездзіць Шклоўскі Ідал па краіне і паўсюль расказвае як ён з ворагамі змагаўся, самаахвярна. Колькі разоў ледзь не загінуў. З кожнай паездкай улюбёнца ўсё больш трывожыцца народ: «А што калі злыдні дзе падпільнуюць збаўцу-абаронцу? І не дай Бог заб'юць!»
А на лясной дарозе Сьмерць стаіць, сустракае гадаванца. Падала Ідалу рэвальвер, з куляй зачараванай.
… Грымнуў стрэл. Куля прабіла абшыўку «Мерсэдэса» і працяла зямную кулю, нарабіўшы вэрхалу ў д'яблавым панстве. Завісла над ім і целіць яму ў галаву куды б той не рушыў. Расхваляваўся чорт: «Відаць моцны супернік зьявіўся!?». Напалохала Куля чорта и да гаспадыні вярнулася.
Кашчавая ўкінула Шклоўскага Ідала, ў прэзыдэнцкае крэсла, што стаяла пад зямлёй Беларусі ў «Невиданном миру государстве», «на престоле с царскими полномочиями». І толькі Сьмерць ды той, хто ўсё ведае, бачылі, што адбывался яшчэ ў лесе пад Лёзна.
Там дзе зьнік Шклоўскі Ідал Кашчавая далей чаруе. Выхапіла з мяшэчка Ідалаў клон. Працягнула наперад руку, і ў ёй -- певень, што Лявонавых гасьцей на праводзінах дзёўб. Хукнула на клон, пацерла яго косткамі пальцаў, разьдзерла пеўню грудзі і ў сэрца, якое яшчэ тахкала, той клон уціснула. З клона ўзьнік Ідалаў двайнік, задзірысты, а певень зьнік.
Ідалавы хаўрусьнікі падмены не заўважылі, лічылі, што змогуць кіраваць балванам, як тое і раней было.
Для насельніцтва кланаваны Ідал «явился как взрыв, порождающий молодую планету. Как подземный огонь, прожигающий мертвые глухие породы».
Кашчавая кулю чароўную падвесіла над краінай і сачыла тая за ўсім, чакаючы загада Сьмерці
А тым часам ад стрэлу рэха ляцела па краіне. Куляй страху трапляла ў кожную галаву. Напалохаліся людзі, што застрэляць злыдні Абаронцу, і не будзе тады ўжо ніякага ратунку ад зла.
А калі даведаліся, што пазьбег Абаронца кулі злыднявай, шчасьце апьяніла ўсіх! Тыя, хто нават хадзіць не мог на выбарчыя ўчасткі ледзь не паляцелі, хто мог толькі паўзьці – узьняўся з кален і пакрочыў ўпэўнена. І выбрала людзтва Выратавальніка сабе за Прэзыдэнта, і назвала яго за бітвы, бойкі і перамогі -- Лепшым.
Лепшы сам не мог паверыць у сваё абраньне і паўтараў словы Першага Прэзыдэнта: “...Впервые в этой жизни так произошло, что случилось что-то такое неординарное и Президентом стал человек вопреки всем канонам политической борьбы и политической жизни”.
А журналісты перапісвалі словы трыццацігадовай даўніны: «избрание -- человека яркого и энергичного, сумевшего подняться среди пожарища, всеобщего разброда и метаний до уровня государственного мышления, есть по сути решительное коллективное, народное выдвижение из низов, из своих рядов защитника и выразителя интересов родной земли.”
І атрымаў Лепшы надзейную ахову, але атрымаў і страх за сваё жыцьцё. О не, людзей ён не палохаўся! Адразу пасьля абраньня Лепшы зрабіў па інструкцыі Першага Прэзыдэнта -- заявіўся ў КДБ і папярэдзіў:
«Пришел молодой безусый Президент и вам прямо сказал. Цитирую: «Государства в государстве не будет. Имейте в виду: я вас не боюсь, я вас очень уважаю. Чекисты правильно поняли, что я сказал».