Электронная книга - «Τα Σταυροδρόμια του Λυκόφωτος». Краткое содержание книги:
Το αριστοτεχνικό έπος φαντασίας του Ρόμπερτ Τζόρνταν συνεχίζεται.
Καθώς ο Ματ εξαφανίζεται από το Έμπου Νταρ έχοντας απαγάγει την Κόρη των Εννέα Φεγγαριών, μαθαίνει ότι τόσο η Σκιά, όσο και οι δυνάμεις της Αυτοκρατορίας των Σωντσάν, έχουν εξαπολύσει θανάσιμη καταδίωξη εναντίον του.
Στο μεταξύ, ο Πέριν αναζητεί τρόπο να ελευθερώσει τη Φάιλε από τους Σάιντο, όμως ίσως η μόνη του ελπίδα είναι να συμμαχήσει με το εχθρό.
Ως Άμερλιν των εξεγερμένων Άες Σεντάι, η Εγκουέν πολιορκεί την Ταρ Βάλον, μα πρέπει να νικήσει γρήγορα. Αν ο Λευκός Πύργος δεν ενωθεί, οι Άσα’μαν θα είναι οι μόνοι που θα παραμείνουν για να υπερασπιστούν τον κόσμο ενάντια στον Σκοτεινό, και τίποτα δεν θα τους σταθεί εμπόδιο στην απόκτηση της απόλυτης δύναμης.
Σκοτεινόφιλοι κι εχθροί της Ηλαίην σχεδιάζουν την καταστροφή της όσο εκείνη αγωνίζεται για τον Θρόνο του Λιονταριού. Αν αποτύχει, το Άντορ ίσως παραδοθεί στη Σκιά και, μαζί του, ο Αναγεννημένος Δράκοντας, που έχει απαλλάξει το σαϊντίν από το μίασμα, αλλά ακόμη δεν ξέρει ποιους μπορεί να εμπιστευθεί.
«Οι δε μαθητευόμενες δεν θα έπρεπε καν να φτιάχνουν υφάνσεις τέτοιας πολυπλοκότητας», πρόσθεσε η Τιάνα, ενώνοντας τη φωνή της με των υπολοίπων. Η Κυρά των Μαθητευομένων δεν δίσταζε ποτέ να κάνει παρατηρήσεις στις Καθήμενες ή στην Άμερλιν, κι η έκφρασή της είχε γίνει κατηφής. Δεν έμοιαζε να αντιλαμβάνεται ότι αυτό βάθαινε τα λακκάκια του προσώπου της και την έκανε να φαίνεται ακόμα πιο βλοσυρή. «Ναι, είναι πράγματι μια εντυπωσιακή ανακάλυψη και, προσωπικά, δεν έχω αντιρρήσεις όσον αφορά στο εμπορικό κομμάτι, αλλά κάποια απ’ αυτά τα κορίτσια δεν μπορούν να κάνουν ούτε μια μπάλα φωτιάς ν’ αλλάξει χρώμα. Αν τις αφήσουμε να χειριστούν υφάνσεις σαν κι αυτές, μετά θα είναι πιο δύσκολο να τις εμποδίσουμε ν’ ασχοληθούν με θέματα που δεν θα μπορούν να διαχειριστούν, και το Φως μόνο ξέρει πόσο δύσκολα είναι ήδη τα πράγματα. Ίσως φτάσουν στο σημείο να κάνουν ζημιά ακόμα και στον ίδιο τον εαυτό τους».
«Ανοησίες, ανοησίες», αναφώνησε η Τζάνυα, κουνώντας το λεπτεπίλεπτο χέρι της λες κι ήθελε να διώξει την ιδέα. «Κάθε κοπέλα που έχει επιλεγεί μπορεί να φτιάξει τρεις μπάλες φωτιάς ταυτοχρόνως, κάτι που απαιτεί ελάχιστη παραπάνω Δύναμη. Δεν υπάρχει ο παραμικρός κίνδυνος, αρκεί να βρίσκεται υπό την επίβλεψη κάποιας αδελφής, κάτι που συμβαίνει ούτως ή άλλως. Έχω δει τον κατάλογο με τα ονόματα. Επιπλέον, ό,τι φτιάξουμε μέσα σε μία μέρα, θα είναι αρκετό για να ξεπληρώσει το στράτευμα για μια βδομάδα και παραπάνω, αλλά οι αδελφές από μόνες τους αδυνατούν να παράγουν τόσο πολλή ενέργεια». Αλληθωρίζοντας ελαφρά, φάνηκε να κοιτάει μέσα από την Τιάνα. Η λογοδιάρροιά δεν έπαψε στιγμή, ωστόσο έμοιαζε περισσότερο να μονολογεί. «Θα χρειαστεί να προσέξουμε πολύ τις πωλήσεις. Οι Θαλασσινές έχουν ακόρεστη όρεξη για κουεντιγιάρ, κι απ’ όσο ξέρουμε, υπάρχουν κάμποσα πλοιάριά τους στο Ίλιαν και στο Δάκρυ —οι εκεί ευγενείς είναι εξίσου πλεονέκτες— αλλά ακόμα κι οι άπληστες ορέξεις έχουν τα όριά τους. Εξακολουθώ να είμαι αναποφάσιστη για το αν πρέπει να γίνει μια μαζική παρουσίαση ή σταδιακή. Αργά ή γρήγορα, η τιμή του κουεντιγιάρ θ’ αρχίσει να πέφτει». Ξαφνικά, βλεφάρισε και κοίταξε έντονα πρώτα την Τιάνα κι έπειτα τη Σαλίτα, γέρνοντας το κεφάλι της στη μια πλευρά. «Καταλαβαίνετε ότι έχω δίκιο, έτσι;»
Η Σαλίτα την κοίταξε βλοσυρά κι ανασήκωσε το επώμιο στους ώμους της, ενώ η Τιάνα τίναξε τα χέρια της εκνευρισμένη. Η Εγκουέν διατήρησε την ψυχραιμία της. Αν μη τι άλλο, δεν αισθανόταν ντροπή που την επαινούσαν για κάποια από τις υποτιθέμενες ανακαλύψεις της. Εν αντιθέσει με όλες τις υπόλοιπες, με μοναδική εξαίρεση το Ταξίδεμα, η ανακάλυψη αυτή όντως της ανήκε, παρ’ όλο που η Μογκέντιεν είχε ανοίξει τον δρόμο πριν δραπετεύσει. Η γυναίκα δεν είχε ιδέα πώς να φτιάξει κάτι —ή, τουλάχιστον, δεν είχε αποκαλύψει κάποια σχετική γνώση, όσο κι αν την είχε πιέσει η Εγκουέν, και την είχε πιέσει πολύ— αλλά η Μογκέντιεν δεν υπολειπόταν σε πλεονεξία, ενώ ακόμα και στην Εποχή των Θρύλων το κουεντιγιάρ αποτελούσε σημαντική πολυτέλεια. Η Εγκουέν γνώριζε αρκετά για την παρασκευή του, οπότε είχε καταφέρει να συμπεράνει τα υπόλοιπα. Σε κάθε περίπτωση, ανεξάρτητα του ποιος διαμαρτυρόταν και πόσο έντονα, η ανάγκη για χρήματα σήμαινε ότι η παραγωγή κουεντιγιάρ έπρεπε να συνεχιστεί. Πάντως, όσον αφορούσε στην ίδια, όσο περισσότερο καθυστερούσαν οι πωλήσεις, τόσο το καλύτερο.
Η Σαρίνα χτύπησε με δύναμη τα χέρια της στο πίσω μέρος της σκηνής κι όλες γύρισαν απότομα τα κεφάλια τους προς το μέρος της. Η Κάιρεν κι η Ασμανάιλε στράφηκαν κι αυτές, κι η Γαλάζια παράτησε απότομα τις υφάνσεις, με αποτέλεσμα το κύπελλο ν’ αναπηδήσει με δύναμη στην επιφάνεια του τραπεζιού, αφήνοντας έναν μεταλλικό ήχο. Ένδειξη βαρεμάρας. Η διαδικασία μπορούσε να ξεκινήσει ξανά, αν κι ήταν πολύ δύσκολο να ξαναβρεθεί το σωστό σημείο, και μερικές αδελφές άδραχναν την ευκαιρία για να κάνουν οτιδήποτε άλλο στη διάρκεια της μια ώρας που έπρεπε να περάσουν κάθε μέρα στη σκηνή, ή μέχρι να ολοκληρώσουν κάποια συγκεκριμένη διεργασία, εξαρτάται ποιο ερχόταν πρώτο. Υποτίθεται πως αυτό έπρεπε να τις κάνει να πασχίζουν πιο σκληρά για να αναπτύξουν τις ικανότητές τους, αλλά ήταν ελάχιστες αυτές που είχαν προχωρήσει τόσο μακριά.