Verkaro de V.N. Devjatnin. 1

Puŝkin Eraris vi; eĉ tiom ni ne havas. Mi diros eĉ, ke ni militistaron Malbonan tute havas, ke kozakoj Vilaĝojn rabas nur, ke ĉiuj poloj Nur multe fanfaronas kaj drinkadas, Ke rusoj… Eĉ paroli mi ne volas,— Mi antaŭ vi malici ne deziras; Sed ĉu ekscii volas vi, Basmanov, Per kio ĉiam fortaj ni restadas? Ne per militistaroj, ne per poloj, Sed nur per opinio de popolo. Memoras vi triumfon de Dimitrij, Almilitadojn liajn tute pacajn? Al li sen pafo, sen batalo ĉie Sin donis obeeme ĉiuj urboj, Kaj vojevodojn mem popolo ligis; Vi vidis mem: ĉu viaj regimentoj Kun li batalis tre volonte? Kiam? Ankoraŭ apud Godunov! Sed nune? Ho ne, Basmanov, tre malfrue estas Disputi kaj inciti ree flamon De tute finiĝinta jam milito: Kun via saĝo kaj kun forta volo Eĉ ne eltenos vi; pli bone estos, Se vi unua donos plej prudentan Ekzemplon kaj anoncos, ke Dimitrij Regnestro leĝa estas,—estos bone, Per tio lin vi tute kontentigos! Vi kiel pensas?