Творения (на греч. яз.)

… Δια την διάκρισιν του καλού και του κακού η ασφαλής ένδειξις είναι ουχί τοσούτον ο άγιος και υψηλός κατά την εξωτερικήν αυτού διατύπωσιν σκοπός όσον τα μέσα άτινα εκλέγονται δια την πραγματοποίησιν του σκοπού τούτου. }156}

Πάν κακόν τελούμενον υπό των ελευθέρων κτισμάτων ζη αναγκαίως ως παράσιτον επί του «σώματος» του αγαθού. … Το κακόν αναμιγνύεται πάντοτε και αναποφεύκτως μετά τινος δόσεως θετικής αναζητήσεως και ένεκα τούτο «πλανά» τον άνθρωπον. Την θετικήν αυτού άποψιν το κακόν προσπαθεί να παρουσιάση εις τον άνθρωπον ως αξίαν τοσούτον σπουδαίαν ώστε δια την επιτυχίαν αυτής να είναι επιτρεπτά όλα τα μέσα.

Εις την εμπειρικήν ύπαρξιν του ανθρώπου το απόλυτον καλόν δεν επιτυγχάνεται. Εν παντί ανθρωπίνω εγχειρήματι υπάρχει δόσις τις ατελείας. Η ύπαρξις ατελειών εις το ανθρώπινον καλόν αφ’ ενός και η αναπόφευκτος παρουσία του αγαθού προσχήματος εν τω κακώ αφ’ ετέρου καθιστούν δυσχερή την διάκρισιν του καλού από του κακού.

Το καλόν δεν επιτυγχάνεται δια κακών μέσων ούτε ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. … Εάν ενίοτε νικά το καλόν και δια της εμφανίσεως αυτού διορθώνη το κακόν, θα ήτο σοβαρόν σφάλμα }157} να σκέπτηται τις ότι το κακόν ωδήγησεν εις το καλόν, ότι το καλόν υπήρξεν αποτέλεσμα του κακού. Τούτο είναι αδύνατον. Η δύναμις όμως του Θεού είναι τοιαύτη, ώστε εκεί όπου εμφανίζεται να ιατρεύη το παν, διότι ο Θεός είναι πλήρωμα της ζωής και δημιουργεί την ζωήν εκ του μηδενός.

Καλούσα τους πάντας όπως φυλάσσουν την εντολήν του Χριστού «αγαπάτε τους εχθρούς υμών» η Εκκλησία ίσταται εις το μέσον όλων των εχθρικών δυνάμεων. Και η οργή δια της οποίας είναι εμπεπλησμέναι αύται συναντώσα την Εκκλησίαν εν τη οδώ αυτής φυσικώς εκσπά κατ’ Αυτής. Η δε Εκκλησία πραγματοποιούσα το έργον του Χριστού επί της γης ήτοι την σωτηρίαν όλου του κόσμου, δέχεται επ’ Αυτής ενσυνειδήτως το βάρος της γενικής οργής καθώς και ο Χριστός ήρεν επ’ Αυτού τας αμαρτίας του κόσμου. Και εάν ο Χριστός εις τον κόσμον τούτον της αμαρτίας ήτο δεδιωγμένος και ώφειλε να πάθη —«παθητός ο Χριστός»-, τότε και η αληθής του Χριστού Εκκλησία }158} αναποφεύκτως θα διωχθή και θα υποστή το μαρτύριον.

Και το κήρυγμα της Εκκλησίας το οποίον είναι ο ίδιος ο λόγος «αγαπάτε τους εχθρούς υμών» ου χωρεί εν τω κόσμω και δια τούτο ο κόσμος κατά την διάρκειαν πάντων των αιώνων εδίωκε και θα διώκη την αληθινήν Εκκλησίαν, εφόνευε και θα φονεύη τους διακόνους Αυτής. }159}

Τον άγιον και καθαρόν λόγον του Γέροντος δυστυχώς απρόσιτον εις την αντίληψιν πολλών ένεκα ακριβώς της απλότητος αυτού απεφασίσαμεν να συνοδεύσωμεν μέχρι τινός δια του ημετέρου ξηρού και βαρέος, υποθέτοντες ίσως εσφαλμένως ότι ούτω θα διευκολύνωμεν τινας οίτινες είναι συνηθισμένοι εις άλλον τρόπον ζωής και εκφράσεως να κατανοήσουν τούτον. }160}