Гары Потэр і Прынц-Паўкроўка
- Автор: Роулинг Джоан Кэтлинг
- Серия: Гары Потэр (be) #6
- Год: 2009
- Язык: белорусский
- Переводчик: Андрэй Багач
- Жанр: Детское фэнтези
Электронная книга - «Гары Потэр і Прынц-Паўкроўка». Краткое содержание книги:
Але і на вайне жыццё працягваецца. Гары, Рон і Герміёна, як і ўсе шаснаццацігадовыя, вучацца, ходзяць на вечарынкі і ўлюбляюцца. Аднак небяспека ўсё бліжэй і бліжэй. Нягледзячы на ўсе намаганні Дамблдора па абароне школы, у Хогвартсу адбываюцца вельмі дзіўныя падзеі.
Вір памяці на гэты раз адкрые Гары самую вялікую таямніцу Цёмнага Лорда, і дзеля таго, каб перамагчы, Гары вымушаны ахвяраваць самым дарагім ... Які ж бок у гэтай вайне прыме загадкавы Прынц-Паўкроўка?
The long-awaited, eagerly anticipated, arguably over-hyped Harry Potter and the Half-Blood Prince has arrived, and the question on the minds of kids, adults, fans, and skeptics alike is, “Is it worth the hype?” The answer, luckily, is simple: yep. A magnificent spectacle more than worth the price of admission, Harry Potter and the Half-Blood Prince will blow you away. However, given that so much has gone into protecting the secrets of the book (including armored trucks and injunctions), don’t expect any spoilers in this review. It’s much more fun not knowing what’s coming—and in the case of Rowling’s delicious sixth book, you don’t want to know. Just sit tight, despite the earth-shattering revelations that will have your head in your hands as you hope the words will rearrange themselves into a different story. But take one warning to heart: do not open Harry Potter and the Half-Blood Prince until you have first found a secluded spot, safe from curious eyes, where you can tuck in for a good long read. Because once you start, you won’t stop until you reach the very last page.
A darker book than any in the series thus far with a level of sophistication belying its genre, Harry Potter and the Half-Blood Prince moves the series into murkier waters and marks the arrival of Rowling onto the adult literary scene. While she has long been praised for her cleverness and wit, the strength of Book 6 lies in her subtle development of key characters, as well as her carefully nuanced depiction of a community at war. In Harry Potter and the Half-Blood Prince, no one and nothing is safe, including preconceived notions of good and evil and of right and wrong. With each book in her increasingly remarkable series, fans have nervously watched J. K. Rowling raise the stakes; gone are the simple delights of butterbeer and enchanted candy, and days when the worst ailment could be cured by a bite of chocolate. A series that began as a colorful lark full of magic and discovery has become a dark and deadly war zone. But this should not come as a shock to loyal readers. Rowling readied fans with Harry Potter and the Goblet of Fire and Harry Potter and the Order of the Phoenix by killing off popular characters and engaging the young students in battle. Still, there is an unexpected bleakness from the start of Book 6 that casts a mean shadow over Quidditch games, silly flirtations, and mountains of homework. Ready or not, the tremendous ending of Harry Potter and the Half-Blood Prince will leave stunned fans wondering what great and terrible events await in Book 7 if this sinister darkness is meant to light the way.
— Хрась-дрась! — радасна лямантаваў Піўз, шпуляючы ў эльфаў кавалачкамі мелу, каб раззлаваць іх яшчэ больш. — шчып-шчып!
— Крычар будзе казаць пра гаспадара што захоча, так-так, і што ў яго за гаспадар, подлы сябар бруднакроўкі, ах, што бы сказала бедная спадарыня…
Што менавіта сказала б бедная спадарыня, пазнаць не атрымалася, таму што Доббі ткнуў у рот Крычару гузаваты маленькі кулачок і выбіў палову зубоў. Гары і Рон ускочылі з ложкаў і расцягнулі эльфаў, зрэшты, тыя па-ранейшаму спрабавалі дастаць адзін аднаго.Ды яшчэ іх распальваў Піўз, які насіўся вакол лямпы і галасіў:
— Пальцы ў нос, язык далоў, ды і вушы з галавой!
Гары нацэліў на Піўза чарадзейную палачку і сказаў: "Замаўчы!" Піўз пачаткаў душыцца, схапіўся за горла і выляцеў з пакоя — з непрыстойнымі жэстамі, але не ў сілах вымавіць ні гуку, паколькі яго язык прыляпіўся да нёба.
— Выдатна, — ухваліў Рон і падняў Доббі у паветра, каб той не мог дацягнуцца да Крычара. — Яшчэ адзін фокус Прынца?
— Так, — кіўнуў Гары, выкручваючы маршчыністую ручаньку Крычара. — Так, усё… забараняю дзерціся! Зразумеў, Крычар, табе забараняецца дзерціся з Доббі. Доббі, я ведаю, што не магу табе загадваць…
— Доббі — вольны домавы эльф і можа падпарадкоўвацца каму жадае! Доббі зробіць усё, што загадае Гары Потэр! — адчаканіў Доббі. Па зморшчаным маленькім тварыку проста на джэмпер пацяклі слёзы.
— Вельмі добра, — сказаў Гары, і яны з Роном адпусцілі эльфаў. Тыя зваліліся на падлогу, але дзерціся ўжо не спрабавалі.
— Гаспадар клікаў мяне? — прокаркаў Крычар, схіляючыся ў нізкім паклоне, але акінуў Гары поглядам, у якім ясна чыталася пажаданне хутчэйшай і пакутлівай смерці.
— Так, клікаў, — адказаў Гары і зірнуў на дзверы кабінета мадам Помфры, правяраючы, ці захоўвае моц загавор; па ўсёй бачнасці, яна не чула бойкі. — Для цябе ёсць праца.
— Крычар зробіць усё, што загадае гаспадар, — эльф сагнуўся так нізка, што яго губы ледзь не дакраналіся каравых пальцаў ног, — таму што ў Крычара няма выбару, але ён саромаціцца такога спадара, так-так…
— Доббі усё зробіць, Гары Потэр! — піснуў Доббі; вялікія, як тэнісныя мячы, вочы ўсе яшчэ былі поўныя слёз. — Доббі палічыць за гонар дапамагчы Гары Потэру!
— Калі падумаць, вы абодва спатрэбіцеся, — сказаў Гары. — Значыць… я жадаю, каб вы прасачылі за Драка Малфоем.
Наўмысна не заўважаючы здзіўленні і прыкрасці Рона, Гары працягваў:
— Мне трэба ведаць, дзе ён бывае, з кім сустракаецца і што робіць. Я жадаю, каб за ім сачылі круглыя суткі.
— Так, Гары Потэр! — тут жа адгукнуўся Доббі. Яго велізарныя вочы ўсхвалявана заблішчалі. — А калі Доббі памыліцца, Гары Потэр, ён кінецца з самой высокай вежы!
— Гэтага не трэба, — паспяшаўся запэўніць Гары.
— Гаспадар жадае, каб я сачыў за малодшым Малфоем? — прахрыпеў Крычар. — Шпіёніў за чыстакроўным унучатым пляменнікам маёй былой спадарыні?
— Цалкам дакладна, — сказаў Гары. Ён своечасова здагадаўся аб вялікай небяспецы і вырашыў неадкладна прадухіліць яе. — І табе, Крычар, забараняецца нават намякаць яму аб гэтым, паказваць яму, чым ты займаешся, размаўляць з ім, пісаць цыдулкі… і… наогул з ім кантактаваць, ясна?
Ён бачыў, як Крычар адчайна спрабуе знайсці шчыліну ў атрыманых загадах, і чакаў. Праз хвіліну-іншую, да задавальнення Гары, Крычар ізноў нізка пакланіўся і з вялікай крыўдай вымавіў:
— Гаспадар усё прадумаў, і Крычар павінен яму падпарадкоўвацца, хоць ён упадабаў бы служыць юнаму Малфою, так-так…
— Значыць, вырашанае, — сказаў Гары. — Мне патрэбныя рэгулярныя справаздачы, але, перш чым з'явіцца, пераканаецеся, што поруч мяне нікога няма. Рон і Гермiёна не ў рахунак. І не кажаце нікому, чым займаецеся. Проста прыліпніце да Малфою, як парачка лазневых лістоў.
20. Хадайніцтва лорда Валан дэ Морта
У панядзелак раніцай Гары і Рона выпісалі з лякарні. Дзякуючы старанням мадам Пофры яны цалкам паправіліся і цяпер маглі бесперашкодна атрымліваць асалоду ад усімі прывілеямі пацярпелых. Самым жа прыемным было тое, што Герміёна пагадзілася з Ронам і нават прыйшла праводзіць яго і Гары на сняданак. Яна прынесла з сабою навіну:аказваецца, Джыні палаялася з Дынам. Пачвара, якая драмала ў грудзі Гары, задрала галаву і з надзеяй панюхала паветра.
— А з-за чаго? — спытаў Гары наколькі мог абыякава. Яны як раз павярнулі ў калідор сёмага паверху, які быў цалкам пусты, калі не лічыць адной вельмі маленькай дзяўчынкі, якая разглядала габелен з тролямі ў балетных спаднічках. Пры выглядзе шасцікласнікаў, якія падыходзілі ўсё бліжэй, яна так спалохалася, што выпусціла з рук цяжкія медныя шалі.