Jak wytrzymać ze współczesną kobietą?

Z dwudziestu kilku, bo potem ankieta mi się znudziła, nie leżał tylko jeden, który naprawiał samochód przed domem. Nie, przepraszam, dwóch. Ten drugi akurat wyszedł ze śmieciami. Ale pczedtem owszem, leżał. Ciekawe, co w tym jest? Rozpaczliwie mało czynności można wykonywać w pozycji leżącej, najlepiej nadaje się ona do spania. Jeść, pić (szczególnie pić), rozmawiać, oglądać telewizję, pracować, grać w co- kolwiek, podglądać przez lornetkę sąsiadów, dłubać hobbystycznie, w ogóle coś robić, znacznie wygodniej na siedząco. Także pisać i czytać. Co oni widzą w tym leżeniu? Może jest to zdrowy odruch biologiczny – oszczędzanie nóg i kręgosłupa. Może jest to zwyczajne, przeraźliwe lenistwo? ţi może jeszcze gorzej? Każde zwierzę, w chwilach wolnych od innych zajęć, leży. Pies leży, kot leży, zając leży pod miedzą, krowa leży, sarenka w lesie leży, leżą lwy i tygrysy, nawet żyrafy.

Osobiście doznaję wrażenia, że nie leżą tylko małpy, wykazujące przesadną ruchliwość. Jeśli nie śpią, to nie leżą. O ile jakiś zoolog jest innego zdania, nie będę się z nim sprzeczać zbyt gwałtownie. Możliwe, że widział w życiu więcej małp, niż ja. Jednakże w tych małpach coś tkwi. Człowiekowi poniekąd najbliższa. Dlaczego zatem leży mężczyzna…? Zajrzyjmy w siebie, panowie! Niechęć kobiet do naszego leżenia ma pewne, nikłe uzasadnienie. One, te kobiety, po prostu podświadomie węszą w nas zezwierzęcenie. Żadna tego nie lubi, a niektóre nawet panicznie się boją Niektóre zaś zwyczajnie nam zazdroszczą, że my leżymy, a one nie mogą. Dla uniknięcia niepotrzebnych zadrażnień należałoby nasze leżenie nie tyle może ograni-czyć, bo to już przykrość zbyt wielka, ile jako tako ukryć. Leżmy sobie, kiedy ona nie widzi.

Udawajmy, że siedzimy. Albo wykonujemy ćwiczenia gimnastyczne, symulując nabywanie sprawności fizycznej. Na sprawność fizyczną dadzą się nabrać zawsze Symulowanie drzemki jest wysoce niewskazane, szczególnie po posiłku, pojawia się bowiem wówczas niebezpieczeństwo nadwagi, na którą kobiety bywają uczulone. W obliczu naszej drzemki zareagują gwałtownie.

Znacznie łatwiej jest wytrzymać z kobietą szczęśliwą, niż z kobietą, której wiele do szczęścia brakuje.

Z czego wynika prosty wniosek: kobietę należy uszczęśliwiać, co wcale nie jest takie trudne, jakby się zdawało. Kobiety kochają słowa. W tej zaś dziedzinie upragnionego towaru można im dostarczać dowolnie bez wielkiego wysiłku. Zdaje się, że nie istniał jeszcze w dziejach świata mężczyzna, dla którego przez całe lata źródłem zgryzoty byłby brak ze strony kobiety komunikatu, że ona go kocha. Może i kocha, ale nie mówi tego wyraźnie, właściwe słowo z jej ust nie wychodzi i on przez to cierpi i rozpacza. Nic z tych rzeczy, takiego faceta w ogóle nie ma. Kobiet natomiastjest zatrzęsienie Należy zatem przemóc w jakimś stopniu własne, naturalne skłonności i mówić do nich, informując, że je kochamy. "Kocham cię" są to dwa słowa o czarodziejskich właściwościach. Wypowiadać je możemy byle kiedy, w okolicznościach dowolnych, dbając tylko, żeby zostały usłyszane przez właściwą damę. Używanie czułego szeptu w chwili przejazdu pociągu pośpiesznego, albo przemarszu orkiestry wojskowej mija się z celem. Cennego dźwięku nic nie powinno zagłuszać. Jeśli ona akurat robi nam piekielną awanturę, obojętne z jakiego powodu, wykorzystujemy krótką przerwę na oddech i wygłaszamy stosowną deklarację. Z reguły awan- tura zaczyna klęsnąć i tracić ogień, po czym zdycha własną śmiercią i jest to sposób znacznie lepszy, niż wszelkie argumenty naukowe, życiowe, logiczne i ekspiacyjne. Jeżeli przynależna do nas płeć przeciwna utrudnia nam wykonywanie ulubionych czynności, informujemy ją słownie o naszym uczuciu i odstawiamy od piersi, co, uspokojona w kwestii zasadniczej, znosi dość łatwo. I już mamy spokój. Jeżeli usiłuje zmusić nas do wykonywania czynności znienawidzonych, postępujemy jak wyżej i usuwamy się na ubocze.