111 Fabloj

En richa domo, sur fenestra breto En pitoreska poto kun valor' Kaj en proksimo al natura flor' Jen floro arta tute sen diskreto Balancis sin kun glor-fiero Kaj kun arog' pri sia bel-supero. Malgranda pluv' ekgutis en subit', Kaj floro silka petas Jupiteron, Ke ne akvumu li la teron: De tiu pluv' nur estas malprofit'. "Ho, justa Dio", preghas arta floro: "Chu estas ja valoro En tiu pluv' kaj kia rezultat'? Rigardu kun favoro: Plenkota estos nia strat'." Sed peton stultan Zeuso ne atentas. Somera pluvo kun rapid' torentas. Kaj plu varmego homojn ne turmentas. Viglighas jam natur' Kaj chiu vegetajh' plenfreshas por plezur' Sur la fenestra bret' natura charma floro Plenighis jam per sia bel' Kaj kvazau de miel' Aromas bon-odoro. Sed falsa flor' pro vigla pluva fort' Senighis de belec' kaj lau severa sort' Ghi trafis al forjheta korb'.