Poezje

To nie jest lament, to tylko zgorszenie, że anioł z prawdziwego białka, latawiec o gruczołach z pieśni nad pieśniami, pojedynczy w powietrzu, nieprzeliczony w ręce, tkanka po tkance związany we wspólność miejsca i czasu jak sztuka klasyczna w barwach skrzydeł – spada i kładzie się obok kamienia, który w swój archaiczny i prostacki sposób patrzy na życie jak na odrzucane próby.