Czarnoksiężnicy Majipooru [Sorcerers of Majipoor - pl]

— Siedzimy tu cały wieczór, pijąc wino Prestimiona i bawiąc się z nim w te głupie gierki — powiedział, niewyraźnie wymawiając słowa. — Teraz wreszcie padną słowa prawdy, więc pozostań i wysłuchaj ich! — Spojrzał na Prestimiona. — No i co, książę? — spytał. — Do czego właściwie prowadzisz? Czy chcesz dać do zrozumienia, że nie pogodzisz się z uzurpacją Korsibara, i pytasz nas, co zrobimy, jeśli się przeciwko niemu zbuntujesz?

Oljebbin znieruchomiał. Siedział wyprostowany i sztywny, jakby kij połknął.

— Upiłeś się, Gonivaulu — wykrztusił. — Na miłość Bogini, usiądź!

— Cicho! Mamy prawo wiedzieć. A więc, Prestimionie, odpowiedz mi.

Oljebbin, wstrząśnięty, wstał niepewnie i zrobił kilka chwiejnych kroków, jakby zamierzał uciszyć Gonivaula siłą. Serithorn złapał go za rękę i zatrzymał, do Prestimiona zaś powiedział:

— Doskonale, książę. Wolałbym, żebyśmy nie musieli poruszać tego tematu, podejrzewam jednak, że z powodu takiej rozmowy się tu znaleźliśmy. Ja także pragnąłbym usłyszeć odpowiedź na pytanie admirała.

— Doskonale, wszyscy ją usłyszycie. — Prestimion mówił bardzo spokojnie. — Chcecie wiedzieć, co sądzę o Korsibarze? Uważam go za nieprawnego Koronala, który doszedł do władzy w sposób niegodny.

— I zamierzasz pozbawić go tronu? — spytał Gonivaul.

— Chciałbym, by został pozbawiony tronu. Głęboko wierzę w to, iż z jego rządów wyniknąć może wyłącznie nieszczęście.

Ale nie da się odebrać mu władzy, machając czarnoksięską różdżką.

— A więc zabiegasz o naszą pomoc? Bądź z nami szczery.

— Zawsze byłem z tobą szczery, lordzie Serithornie. I przypominam ci przy okazji, że ani słowem nie wspomniałem o wystąpieniu przeciw Korsibarowi. Jeśli jednak dojdzie do powstania, podkreślam, jeśli dojdzie, poświęcę mu wszystkie swe siły i wszystkie środki. — Książę spojrzał w oczy po kolei każdemu ze swych gości.

— Dobrze wiesz, że dzielimy twą pogardę i obrzydzenie środkami, dzięki którym Korsibar zdobył władzę — powiedział nieco skrępowany Serithorn. — Wszyscy trzej jesteśmy wielbicielami tradycji. Trudno nam zaakceptować jego niespołeczne i, mówiąc twoimi słowami, nielegalne działania.

— Oczywiście — potwierdził Oljebbin.

— Racja! Słusznie! — zawtórował mu donośnie Gonivaul i ciężko opadł na fotel.

— Rozumiem więc, że jesteście ze mną? — spytał Prestimion.

— Pod jakim względem? — odpowiedział pytaniem Serithorn. — Niechęci do uzurpacji Korsibara? Oczywiście! — Oljebbin energicznie pokiwał głową, Gonivaul także. — Oczywiście — mówił dalej Serithorn — w chwili obecnej musimy poruszać się bardzo ostrożnie. Korsibar dysponuje siłą, no i strzeże się, co jest zupełnie zrozumiałe w tym przejściowym czasie. Nie wolno nam śpieszyć się lekkomyślnie.