Vortaro de Esperanto 1910

Korneo (Anat.). Travidebla antaŭa membrano de l’ okulo.

Korneto. Malgranda trumpeto kun butonoj — la ĉefa blovinstrumento de orkestro.

Kornico. Arĥitektura ornamaĵo, reliefo sur muro sub tegmento, sub plafono.

Korniko (Zool.). Griza birdo el la familio de l’ korvoj (Corvus cornix).

Korolo (Bot.). Diverskoloraj folietoj (petaloj) de l’ floro, kovrantaj ĝiajn seksajn organojn (stamenojn kaj pistilojn).

Korpo. — 1. Materia parto de l’ homoj kaj bestoj. — 2. Organika aŭ neorganika substanco: Ĉiuj korpoj havas dimensiojn kaj pezon. Korpa. De korpo; kiu rilatas la korpon: korpa puno. Korpigi. Fari ion korphava; prezenti en korpa formo: Kion la poeto kantas, tion korpigas la skulptisto. Korpiĝi. Preni, akcepti formon de korpo: Dio korpiĝis en la persono de Kristo.

Korporacio. Societo de samprofesianoj, posedanta la rajtojn de leĝa persono.

Korpuso. Parto de armeo, havanta ĉiujn specojn de la armiloj kaj militistoj kaj apartan ĉefon.

Korsaĵo. Supra parto de la virina vesto, kovranta la buston {tiel, vd. la difinojn de busto kaj brusto}.

Korsaro. Mara rabisto.

Korseto. Laĉebla virina vesto kun balenostoj por subteni la buston.

Korto. Spaco, supre libera, ĉirkaŭita de konstruaĵo; ĉirkaŭbarita spaco antaŭ konstruaĵo. Kortego. Ĉirkaŭantaro de regnestro, de princo; Kortegano. Persono, apartenanta al kortego.

Korupti. Akiri ies favoron en kontraŭleĝa afero per mono aŭ donaco: korupti juĝiston.

Korvo (Zool.) Nigra raba birdo el la vico de l’ paseroj (Corvus).

Korveto. Trimasta milita ŝipo, pli malgranda ol la fregato.

Kosmo. Tutmondo, universo.

Kosmetiko. Arto plibeligi la korpon kaj konservi ĝian freŝecon.

Kosmogonio. Scienco pri la deveno de la universo.

Kosmografio. Scienco pri la strukturo de la universo, pri la movoj de la astroj.

Kosmologio. Scienco pri la leĝoj, regantaj la universon.

Kosmopolito. Civitano de la tuta mondo; homo, ŝatanta pli alte la bonon de la homaro, ol tiun de sia patrujo.

Kosto. Sumo necesa por fari, akiri ion: La kostoj de la konstruo. Kosti. — 1. Bezoni monon, laboron, penon, oferon por esti farita: La publikigo kostis mil frankojn. La konfeso kostis al li multe. — 2. Esti vendata je la prezo de: La volumo kostas du frankojn. Multekosta. Kiu multe kostas; kara, altpreza. Komparu: Prezo, valoro. La konstruo de la domo kostis milionon da frankoj kaj oni volas vendi ĝin je la prezo de 1,200,000 fr., sed ĝia valoro ne atingas eĉ duonon de la lasta sumo, ĉar la loĝejoj estas ne komfortaj kaj malsekaj.

Kostumo. Vesto propra al cirkonstancoj, al nacieco: festa kostumo, nacia kostumo. Komparu: Livreo, uniformo.

Koto. Polvo, tero de stratoj, de vojoj, miksita kun akvo.

Kotiledono (Bot.). Embrio de la primitiva folio en la semo de l’ vegetaĵoj (Cotiledo).

Kotizi. Pagi sian parton en komunan kason, por komuna celo. Kotizaĵo. Sumo kotizata: La kotizaĵo en la esperantistaj societoj ne estas alta.

Kotleto. Rostita vianda ripopeco: bovida kotleto.

Kotono. Longa, delikata lanugo, kiu ĉirkaŭvolvas la grajnojn de la samnoma arbeto kaj el kiu oni fabrikas tolosimilan ŝtofon, drapon. Kotona. El kotono. Kotonujo. Arbeto el la familio de l’ malvacoj (Gossypium).

Koturno (Zool.). Birdo el la vico de la kokoj (Coturnix).

Kovi. Maturigi la embriojn en la ovoj, varmigante ilin per la propra korpo.

Koverto. Faldita papera folio, en kiun oni metas leteron kaj sur kiu oni skribas la adreson.

Kovri. Meti objekton aŭ objektojn sur alia, por kaŝi, konservi, ornami la lastan: kovri la kapon per tuko; kovri tombon per floroj. Kovrilo, kovraĵo. Objekto uzata por kovri. Malkovri. — 1. Forpreni objekton, kovrantan alian objekton: Salutante sur la strato, oni malkovras la kapon. — 2. Trovi ion, kio estis kaŝita, nekonata: malkovri Amerikon, malkovri sekreton. Komparu: Elpensi.