Хуткасць
- Автор: Куляшоў Аркадзь
- Год: 1976
- Язык: белорусский
- Год: Мастацкая літаратура
- Жанр: Прочая поэзия
Электронная книга - «Хуткасць». Краткое содержание книги:
«Хуткасць» — кніга паэзіі выдатнага майстра пранікнёнага слова, народнага паэта Беларусі Аркадзя Куляшова. Хуткабежнасць часу i спрадвечнасць жыцця, клопат нашага дня i незабыўныя старонкі гісторыі прасякнуты глыбокім роздумам i даверлівым лірызмам, выкрышталізаваны ў дакладных i акрыленых радках.
Чытач зноў сустракаецца са сваім любімым паэтам, шчырым субяседнікам i зычлівым дарадцам.
Чытач зноў сустракаецца са сваім любімым паэтам, шчырым субяседнікам i зычлівым дарадцам.
Перейти на страницу:
М а р ы с ь к а
Не можаце пазнаць?.. А я пазнала
Парыжскае Камуны генерала.
У р у б л е ў с к і
Няўжо Марыська?..
М а р ы с ь к а
Так.
У р у б л е ў с к і
Даруйце, цяжка
Вачам згадзіцца... Не! Вы не манашка
Для ix... A незабыўная радзіма,
Якой да твару не пасуе схіма.
Даруйце... I расказвайце хутчэй,
Ну як там Нёман наш?.. Як i раней,
Ён у Балтыйскае ўпадае мора?
М а р ы с ь к а
Сама хацела б ведаць... Я не ўчора
Прыехала сюды з манастыром
Візантыйскім. Ён цяпер — мой дом,
Мой край, мой Нёман.
У р у б л е ў с к і
Што на барыкады
Марыську прывяло?
М а р ы с ь к а
(гледзячы на камунараў)
Трывожным сном
Спяць перад новым боем федэраты,
З рук стрэльб не выпускаючы сваіх.
Я Кастуся шукаю сярод ix.
Ён, пэўна, тут? Даведацца прыйшла...
(Урублеўскі маўчыць.)
Сем доўгіх год не верыць сэрца страце.
Я Кастуся калісьці пракляла,
Ён мне назад вярнуў мае пракляцце.
Больш, чым сябе, ён, грэшных нас любіў...
На злосць манастыру i змрочным ночкам
Не раз мне ў снах з'яўляўся ён Чарноцкім,
A ў ясны дзень у марах — Яськам быў.
Здаецца, што i тут я размаўляю
З ім, як з жывым. Ён не памёр. Я знаю,
Ён тут павінен быць.
У р у б л е ў с к і
Каб не прысуд
Смяротны, каб не смерць, ён быў бы тут.
М а р ы с ь к а
Ах, генерал! Маўчыце. Я не веру.
Перадсвітальную цішыню парушыў гул гармат.
Затрымцелі шыбіны ў вокнах.
Прахапіліся камунары.
П е р ш ы ф е д э р а т
Зноў Цьер паспаць не даў.
Д р у г і ф е д э р а т
Паспім, сябры,
Пасля, як зубы абламаем Цьеру
Аб форт Іўры.
У р у б л е ў с к і
Усе на форт Іўры!
Вестыбюль гасцініцы апусцеў.
Недзе непадалёк часцей i часцей кладуцца снарады.
Парахавы дым засцілае вокны.
М а р ы с ь к а
(прыслухоўваючыся да гукаў бою)
Хамуціус, Хамуціус!..
Перейти на страницу: