Wiersze

To wiedz, że ona blisko, żeś jest tuż. I jeśli mówisz: żegnaj mi na wieki – Witaj odpowie echo z ziemskich puszcz, Wstydliwa czułość obmyje powieki I każde dawne pożegnania słowo Jest jak świtania dalekiego wstążka, Rosa o brzasku, czeremchy gałązka, A gdyś opłakał ją – ona przed tobą.