Электронная книга - «Ο Άρχοντας του Χάους». Краткое содержание книги:
Ας ξανακαλπάσει ο Δράκοντας στους ανέμους του χρόνου...
Ο Τροχός γυρνά κι οι άνεμοι του πεπρωμένου σαρώνουν τη γη. Ο Ραντ αλ’Θόρ, ο Αναγεννημένος Δράκοντας, παλεύει απεγνωσμένα για να ενώσει τα έθνη υπό την αρχηγία του πριν από την Τελευταία Μάχη, ενώ ο Σκοτεινός είναι έτοιμος να δραπετεύσει από την αιώνια φυλακή του κι οι αθάνατοι Αποδιωγμένοι στήνουν δόκανα στην ανυποψίαστη ανθρωπότητα.
Στον Λευκό Πύργο της Ταρ Βάλον, υπό τη δεσποτική Άμερλιν Ελάιντα, αποφασίζουν πως πρέπει να κάνουν τον Ραντ μαριονέτα τους. Στο Σαλιντάρ η Εγκουέν αλ’Βέρ ανακαλύπτει πως κι οι εξόριστες Άες Σεντάι έχουν τα δικά τους σχέδια γι’ αυτόν.
Η αφύσικη ξηρασία και το καλοκαίρι συνεχίζονται ακόμα και τους μήνες του χειμώνα, κι η Νυνάβε αλ’Μεάρα μαζί με την Ηλαίην, την Κόρη-Διάδοχο του Άντορ, αγωνίζονται να βρουν το μυθικό τερ’ανγκριάλ που μπορεί να ελέγξει τον καιρό, ενώ η Βασίλισσα Μοργκέις είναι ουσιαστικά αιχμάλωτη των Τέκνων του Φωτός που απλώνουν την εξουσία και την επιρροή τους.
Κι από την άλλη άκρη του κόσμου, ο Πέριν Αϋμπάρα νιώθει ως τα’βίρεν το κάλεσμα του Ραντ και σπεύδει μαζί με τους τοξότες των Δύο Ποταμών, που εξορμούν σε πόλεμο για πρώτη φορά ύστερα από δύο χιλιάδες χρόνια.
Πολλά απ’ αυτά ενόχλησαν τόσο τον Ματ, σε σημείο που δεν τον ένοιαζε πια αν ο Ραντ είχε πονόδοντο σε δέκα δόντια και φουσκάλες στα πόδια από τις μπότες. Να κάνει τις Άες Σεντάι να πιστέψουν ότι θα επιτιθόταν; Όχι βέβαια. Και υποτίθεται πως θα εκφόβιζε πενήντα μαζεμένες; Οι Άες Σεντάι δεν τον τρόμαζαν, όταν ήταν πεντ’ έξι μαζί, αλλά πενήντα; Άγγιξε πάλι πάνω από το πουκάμισο του την αλεπουδοκεφαλή πριν καταλάβει την κίνησή του· τώρα θα μάθαινε πόσο τυχερός ήταν στ’ αλήθεια. Όσο για το ταξίδι στην Αλτάρα και το Μουράντυ, το έβλεπε με το νου του. Κάθε ευγενής του οποίου την περιοχή θα διέσχιζε, θα φούσκωνε σαν κόκορας και θα προσπαθούσε να τον τσιμπήσει με το ράμφος μόλις ο Ματ του γυρνούσε την πλάτη. Αν τον έπιανε η τα’βίρεν τρέλα, θα έβρισκε κάποιον άρχοντα ή κάποια αρχόντισσα να συγκεντρώνει στρατό μπροστά του.
Έκανε άλλη μια προσπάθεια. «Ραντ, δεν νομίζεις ότι αυτό ίσως τραβήξει το βλέμμα του Σαμαήλ στον Βορρά; Εσύ τον θέλεις να κοιτάζει ανατολικά. Γι’ αυτό είμαι εδώ, αν θυμάσαι. Για να τον κάνω να κοιτάζει εδώ».
Ο Ραντ κούνησε το κεφάλι με έμφαση. «Το μόνο που θα δει είναι μια τιμητική φρουρά που συνοδεύει τη Βασίλισσα του Άντορ στο Κάεμλυν, και μόνο αν μάθει γι’ αυτό πριν φτάσεις στο Κάεμλυν. Πόσο σύντομα μπορείς να είσαι έτοιμος;»
Ο Ματ άνοιξε το στόμα κι ύστερα εγκατέλειψε την προσπάθεια. Δεν θα τον μετέπειθε. «Σε δυο ώρες». Η Ομάδα μπορούσε να βάλει μπότες και να ανέβει στα άλογα γρηγορότερα, όμως ο ίδιος δεν βιαζόταν και το τελευταίο που ήθελε ήταν να πιστέψουν οι άνδρες του ότι προχωρούσαν για την επίθεση.
«Ωραίο. Χρειάζομαι κι εγώ μια ώρα». Δεν είπε για ποιο λόγο. «Να έχεις την Ηλαίην από κοντά, Ματ. Φρόντισε να είναι σώα κι ασφαλής. Εννοώ, δεν έχουν νόημα όλα αυτά αν δεν φτάσει στο Κάεμλυν ζωντανή για τη στέψη της». Άραγε, νόμιζε πως ο Ματ δεν ήξερε ότι ο Ραντ κι η Ηλαίην ήταν όλο αγκαλιές και φιλιά σε όλες τις γωνιές του Δακρύου την τελευταία φορά που ήταν μαζί;
«Θα την έχω σαν αδελφή μου». Οι αδελφές του είχαν βάλει τα δυνατά τους για να του κάνουν τη ζωή δυστυχισμένη. Το ίδιο περίμενε από την Ηλαίην αλλά με διαφορετικό τρόπο. Ίσως η Αβιέντα να ήταν κάπως καλύτερη. «Δεν θα τη χάσω στιγμή από τα μάτια μου πριν τη φέρω στο Βασιλικό Παλάτι». Κι αν μου πολυκάνει την ακατάδεχτη, θα φάει καμιά κλωτσιά!
Ο Ραντ ένευσε. «Αυτό μου θύμισε κάτι. Η Μπόντχουιν είναι στο Κάεμλυν. Με τη Βέριν, την Αλάνα, και μερικά άλλα κορίτσια των Δύο Ποταμών. Πηγαίνουν να εκπαιδευτούν για Άες Σεντάι. Δεν ξέρω πού θα πάνε· δεν θα τις αφήσω να πάνε στον Πύργο με την κατάσταση που επικρατεί. Ίσως το φροντίσουν οι Άες Σεντάι που θα φέρεις πίσω».
Ο Ματ έμεινε με το στόμα ανοιχτό. Η αδελφή του Άες Σεντάι; Η Μποντ, η οποία κάθε φορά που ο Ματ έκανε κάτι που είχε πλάκα έτρεχε να το μαντατέψει στη μητέρα τους;