Электронная книга - «Ο Άρχοντας του Χάους». Краткое содержание книги:
Ας ξανακαλπάσει ο Δράκοντας στους ανέμους του χρόνου...
Ο Τροχός γυρνά κι οι άνεμοι του πεπρωμένου σαρώνουν τη γη. Ο Ραντ αλ’Θόρ, ο Αναγεννημένος Δράκοντας, παλεύει απεγνωσμένα για να ενώσει τα έθνη υπό την αρχηγία του πριν από την Τελευταία Μάχη, ενώ ο Σκοτεινός είναι έτοιμος να δραπετεύσει από την αιώνια φυλακή του κι οι αθάνατοι Αποδιωγμένοι στήνουν δόκανα στην ανυποψίαστη ανθρωπότητα.
Στον Λευκό Πύργο της Ταρ Βάλον, υπό τη δεσποτική Άμερλιν Ελάιντα, αποφασίζουν πως πρέπει να κάνουν τον Ραντ μαριονέτα τους. Στο Σαλιντάρ η Εγκουέν αλ’Βέρ ανακαλύπτει πως κι οι εξόριστες Άες Σεντάι έχουν τα δικά τους σχέδια γι’ αυτόν.
Η αφύσικη ξηρασία και το καλοκαίρι συνεχίζονται ακόμα και τους μήνες του χειμώνα, κι η Νυνάβε αλ’Μεάρα μαζί με την Ηλαίην, την Κόρη-Διάδοχο του Άντορ, αγωνίζονται να βρουν το μυθικό τερ’ανγκριάλ που μπορεί να ελέγξει τον καιρό, ενώ η Βασίλισσα Μοργκέις είναι ουσιαστικά αιχμάλωτη των Τέκνων του Φωτός που απλώνουν την εξουσία και την επιρροή τους.
Κι από την άλλη άκρη του κόσμου, ο Πέριν Αϋμπάρα νιώθει ως τα’βίρεν το κάλεσμα του Ραντ και σπεύδει μαζί με τους τοξότες των Δύο Ποταμών, που εξορμούν σε πόλεμο για πρώτη φορά ύστερα από δύο χιλιάδες χρόνια.
«Αν συνεχίσεις να κοιτάς για πολύ ακόμα αυτόν τον νεαρό, Κατερίνε, θα αναρωτηθώ μήπως έπρεπε να είχες γίνει Πράσινη».
Η Κατερίνε έπνιξε γοργά τη σπίθα του θυμού της κι έγειρε με σεβασμό το κεφάλι. «Απλώς προσπαθούσα να μαντέψω τις σκέψεις του, Γκαλίνα Σεντάι».
Ήταν ο σεβασμός που ήταν πρέπον να δείξει σε δημόσιο μέρος, ίσως λίγο περισσότερος. Η Γκαλίνα Κάσμπαν έμοιαζε να είναι νεότερη απ’ όσο ήταν η πραγματική ηλικία της Κατερίνε, και στην πραγματικότητα είχε τη διπλάσια, κι επί δεκαοκτώ χρόνια η στρογγυλοπρόσωπη γυναίκα ήταν η επικεφαλής του Κόκκινου Άτζα. Το γεγονός δεν ήταν γνωστό έξω από το Άτζα, φυσικά· αυτά τα πράγματα αφορούσαν μονάχα στις Άες Σεντάι. Δεν ήταν καν μία από τις Καθήμενες του Κόκκινου στην Αίθουσα του Πύργου, όπως η Κατερίνε υποψιαζόταν ότι ήταν οι αρχηγοί των περισσότερων από τα άλλα Άτζα. Η Ελάιντα θα είχε θέσει αυτή ως επικεφαλής της αποστολής αντί της αλαζονικής Κόιρεν, αλλά η ίδια η Γκαλίνα είχε επισημάνει ότι ίσως ο Ραντ αλ’Θόρ γινόταν καχύποπτος, αν έβλεπε μια Κόκκινη αδελφή. Η Έδρα της Άμερλιν υποτίθεται πως ήταν από όλα τα Άτζα κι από κανένα, ότι απαρνιόταν τις πρότερες δεσμεύσεις της, αλλά αν υπήρχε κάποια της οποίας τη γνώμη άκουγε η Ελάιντα —κάτι αμφίβολο, βεβαίως— τότε αυτή ήταν η Γκαλίνα.
«Θα έρθει πρόθυμα, όπως νομίζει η Κόιρεν;» ρώτησε η Κατερίνε.
«Ίσως», είπε ξερά η Γκαλίνα. «Του κάνουμε τέτοια τιμή μ’ αυτή την αντιπροσωπεία, που άλλος βασιλιάς θα ερχόταν στην Ταρ Βάλον με το θρόνο του στην πλάτη».
Η Κατερίνε δεν έκανε τον κόπο να νεύσει. «Η Σεβάνα θα τον σκοτώσει, αν της δοθεί η ευκαιρία».
«Τότε δεν πρέπει να της δοθεί ευκαιρία». Η φωνή της Γκαλίνα ήταν παγωμένη και το παχουλό στοματάκι της σφιγμένο. Η Έδρα της Άμερλιν δεν θα χαρεί αν ανατραπούν τα σχέδιά της. Εγώ κι εσύ θα ουρλιάζουμε πολλές μέρες στο σκοτάδι μέχρι να πεθάνουμε».
Η Κατερίνε τύλιξε αυτόματα το επώμιο στους ώμους της κι ανατρίχιασε. Ο αέρας ήταν γεμάτος σκόνη· θα έβγαζε τον ελαφρύ μανδύα της. Αυτό που θα τις σκότωνε δεν θα ήταν το μένος της Ελάιντα, αν κι η οργή της ήταν κάτι τρομερό. Εδώ και δεκαεπτά χρόνια η Κατερίνε ήταν Άες Σεντάι, αλλά μόλις το πρωί πριν από την αναχώρηση τους από την Ταρ Βάλον είχε μάθει ότι το Κόκκινο Άτζα δεν ήταν το μόνο κοινό που είχε με την Γκαλίνα. Δώδεκα χρόνια ήταν μέλος του Μαύρου Άτζα, χωρίς να ξέρει ότι μέλος, για πολύ περισσότερα, ήταν κι η Γκαλίνα. Εξ ανάγκης, οι Μαύρες αδελφές κρύβονταν, ακόμα κι η μία από την άλλη. Τις σπάνιες φορές που συναντιούνταν, έκρυβαν το πρόσωπο και παράλλαζαν τη φωνή τους. Η Κατερίνε αναγνώριζε μονάχα δύο. Οι διαταγές εμφανίζονταν στο μαξιλάρι της ή σε μια τσέπη του μανδύα της, και το μελάνι θα εξαφανιζόταν, αν άλλο χέρι εκτός από το δικό της άγγιζε το χαρτί. Είχε ένα μυστικό μέρος για να αφήνει μηνύματα, κι αυστηρές διαταγές να μην αποπειραθεί να δει ποια ερχόταν να τα πάρει. Ποτέ δεν είχε παρακούσει. Ίσως υπήρχαν Μαύρες αδελφές μεταξύ των Άες Σεντάι που τις ακολουθούσαν σε απόσταση μίας μέρας, αλλά δεν μπορούσε να το ξέρει.
«Γιατί;» ρώτησε. Ήταν παράλογες αυτές οι διαταγές για να προστατεύσουν τον Αναγεννημένο Δράκοντα, ακόμα κι αν ο σκοπός ήταν να τον παραδώσουν στα χέρια της Ελάιντα.
«Οι ερωτήσεις είναι επικίνδυνες για κάποια που ορκίστηκε να υπακούει τυφλά».
Η Κατερίνε ανατρίχιασε ξανά, και μόλις που συγκρατήθηκε πριν κλίνει το γόνυ. «Μάλιστα, Γκαλίνα Σεντάι». Αλλά δεν μπορούσε να μην αναρωτηθεί. Γιατί;
«Δεν δείχνουν ούτε σεβασμό ούτε τιμή», μούγκρισε η Θεράβα. «Μας βάζουν να μπούμε στο στρατόπεδό τους σαν να είμαστε ξεδοντιάρικα σκυλιά, και μετά μας βγάζουν υπό φρούρηση λες και μας υποψιάζονται για κλέφτρες».
Η Σεβάνα δεν κοίταξε γύρω της. θα κοίταζε μόνο όταν ξαναβρισκόταν σε ασφάλεια ανάμεσα στα δένδρα. Οι Άες Σεντάι θα είχαν τα μάτια τους ανοιχτά για σημάδια νευρικότητας. «Συμφώνησαν, Θεράβα», είπε. «Αυτό προς το παρόν μάς αρκεί». Προς το παρόν. Κάποια μέρα, αυτοί οι τόποι θα ήταν στη διάθεση του Σάιντο για να τους λεηλατήσουν. Ανάμεσά τους κι ο Λευκός Πύργος.
«Όλα αυτά είναι αποτέλεσμα λανθασμένου σχεδιασμού», είπε η τρίτη γυναίκα με τεταμένη φωνή. «Οι Σοφές αποφεύγουν τις Άες Σεντάι· ανέκαθεν έτσι ήταν. Μπορεί να ήταν σωστό για σένα, Σεβάνα —ως χήρα του Κουλάντιν και του Σούλαντρικ, μιλάς ως αρχηγός φατρίας μέχρι να στείλουμε άλλο άνδρα στο Ρουίντιαν— αλλά εμείς οι υπόλοιπες κακώς αναμιχθήκαμε».