Электронная книга - «Η Καρδιά του Χειμώνα». Краткое содержание книги:
Η σειρά βιβλίων του Ρόμπερτ Τζόρνταν «Ο Τροχός του Χρόνου» είχε παγκόσμια απήχηση και κατάφερε να γίνει μια από τις δημοφιλέστερες σειρές φανταστικής λογοτεχνίας όλων των εποχών. Τώρα, ο Τροχός του Χρόνου γυρίζει ξανά κι η εκπληκτική ιστορία, που γοήτευσε μια ολόκληρη γενιά αναγνωστών, συνεχίζεται.
Ο Ραντ βρίσκεται μαζί με τη Μιν, αλλά ο προορισμός του παραμένει άγνωστος για την Κάντσουεϊν.
Ο Μάζριμ Τάιμ, ηγέτης του Μαύρου Πύργου, αποκαλύπτεται ότι έλεγε ψέματα, αλλά οι στόχοι του παραμένουν μυστηριώδεις.
Ο Πέριν αναζητεί απεγνωσμένα τη Φάιλε, η οποία πλέον κρατείται ως αιχμάλωτη στη σέπτα της Σεβάνα. Μαζί με τον Ιλάυας Ματσίρα, την Μπερελαίν, τον Προφήτη κι ένα κράμα άνισων στρατιωτικών δυνάμεων, ο Πέριν διασχίζει μια χώρα που βρίθει ληστάρχων και περιπλανώμενων Σωντσάν... ενώ ο διαβόητος Φονιάς στοιχειώνει το Λυκίσιο Όνειρο και τον Τελ’αράν’ριοντ.
Στην Ταρ Βάλον, τα ραδιούργα μέλη του Λευκού Πύργου της Ελάιντα ταράζονται βαθιά, όταν η. Εγκουέν κι οι επαναστάτριες εμφανίζονται ξαφνικά προ των πυλών.
Στο Έμπου Νταρ, καταφθάνει η πριγκίπισσα των Σωντσάν, γνωστή κι ως Κόρη των Εννέα Φεγγαριών, και συστήνεται στον Ματ, που στο μεταξύ αναρρώνει στο Παλάτι Τάρασιν. Άραγε, θα βγει αληθινός ο προβλεπόμενος γάμος;
Η Καρδιά του Χειμώνα είναι ο θρίαμβος της επικής αφήγησης, μία έξοχη προσθήκη στο είδος αυτό της φανταστικής λογοτεχνίας, που έχει γίνει πια ορόσημο.
«Να θεωρήσουμε ότι έχουν ολοκληρωθεί οι διάφορες αβρότητες;» ρώτησε παίρνοντας στα χέρια της μια κούπα που ανέδιδε το άρωμα μπαχαρικών από τον δίσκο που της πρόσφερε ο γέρος στρατιώτης. Μια ροή επιφυλακτικότητας διέτρεξε τον δεσμό του Προμάχου, κι η Ηλαίην παρατήρησε την Αβιέντα να κοιτάει λοξά την κούπα, αν και δεν είχε υπ’ όψιν της να πιει. Απλώς χάρηκε που καμία από τις δύο δεν μίλησε. «Μόνον ένας ανόητος θα πίστευε ότι κάνατε όλον αυτόν τον δρόμο για να εισβάλετε στο Άντορ», είπε, πηγαίνοντας προς τα καθίσματα για να κάτσει. Ασχέτως αν ήταν ηγέτες ή όχι, δεν είχαν άλλη επιλογή από το να την ακολουθήσουν ή να κοιτάνε την πλάτη της, ή μάλλον την πλάτη της Μπιργκίτε, μια κι αυτή στεκόταν πίσω της. Ως συνήθως, η Αβιέντα κάθισε μαλακά στο πάτωμα κι άπλωσε τη φούστα της σαν βεντάλια. Οι υπόλοιποι ακολούθησαν. «Ο Αναγεννημένος Δράκοντας σας φέρνει», συνέχισε η Ηλαίην. «Ζητήσατε αυτή την ακρόαση επειδή ήμουν παρούσα στο Φάλμε. Το ερώτημα είναι, γιατί το θεωρείτε τόσο ενδιαφέρον; Πιστεύετε ότι μπορώ να σας πω περισσότερα για το τι έγινε εκεί απ’ όσα γνωρίζετε ήδη; Το Κέρας του Βαλίρ ήχησε, νεκρά άλογα βγαλμένα από τους θρύλους βάδισαν ενάντια στους κατακτητές Σωντσάν, κι ο Αναγεννημένος Δράκοντας πολέμησε τη Σκιά στα ουράνια, για να το δουν όλοι. Αν αυτά τα γνωρίζετε ήδη, δεν έχω να προσθέσω κάτι άλλο».
«Ακρόαση;» ρώτησε δύσπιστα η Τενόμπια, μένοντας μετέωρη ενώ πήγαινε να καθίσει. Η καρέκλα έτριξε, καθώς έριξε όλο της το βάρος επάνω της. «Κανείς δεν αιτήθηκε ακρόαση! Ακόμα κι αν είχες πάρει τον θρόνο του Άντορ...!»
«Ας μην ξεφεύγουμε από το θέμα, Τενόμπια», παρενέβη ήπια ο Πάιταρ, ο οποίος στεκόταν όρθιος όλη αυτή την ώρα, ρουφώντας γουλιά-γουλιά το κρασί του. Η Ηλαίην χάρηκε που πρόσεξε τις ρυτίδες στο πρόσωπό του. Κατά τ’ άλλα, αυτή η φωνή θα μπορούσε να κάνει τις σκέψεις μιας γυναίκας να πελαγοδρομήσουν.
Η Εθένιελ έριξε άλλη μια φευγαλέα ματιά στην Τενόμπια ενώ καθόταν, και μουρμούρισε κάτι μέσα από τα δόντια της. Στην Ηλαίην φάνηκε πως άκουσε τη λέξη «γάμος» να προφέρεται με τρόπο αξιοθρήνητο, αλλά δεν έβγαινε νόημα. Όπως και να έχει, η Εθένιελ έστρεψε την προσοχή της στην Ηλαίην μόλις τακτοποιήθηκε στην καρέκλα. «Υπό άλλες συνθήκες μπορεί να μου άρεσε η αγριάδα σου, Ηλαίην Σεντάι, αλλά δεν μπορώ να πω ότι χαίρομαι που έπεσα σε μια παγίδα, την οποία βοήθησαν να στηθεί κάποιοι από τους συμμάχους σου». Η Τενόμπια τη στραβοκοίταξε, παρ’ όλο που η Εθένιελ δεν έστρεψε τη διαπεραστική της ματιά προς το μέρος της. «Το τι έγινε στο Φάλμε», είπε στην Ηλαίην η Βασίλισσα του Κάντορ, «δεν είναι τόσο σημαντικό όσο το τι ακολούθησε. Όχι, Πάιταρ. Πρέπει να τα μάθει. Ήδη γνωρίζει πολύ περισσότερα απ’ οποιονδήποτε άλλον. Ξέρουμε πως ήσουν σύντροφος του Αναγεννημένου Δράκοντα στο Φάλμε, Ηλαίην. Φίλη, ίσως. Έχεις δίκιο. Δεν ήρθαμε έως εδώ για να εισβάλουμε. Ήρθαμε για να βρούμε τον Αναγεννημένο Δράκοντα. Κάναμε όλον αυτόν τον δρόμο μόνο και μόνο για να πληροφορηθούμε πως κανείς δεν ξέρει πού είναι. Μήπως εσύ ξέρεις;»
Η Ηλαίην έκρυψε την ανακούφισή της για την αμεσότητα της ερώτησης. Δεν διανοούνταν να ρωτήσει αν πίστευαν ότι έπαιζε κι άλλο ρόλο εκτός από απλή σύντροφος ή φίλη. Επομένως, θα τους έδινε με τη σειρά της μια άμεση απάντηση. Επίθεση και μόνον επίθεση. «Για ποιο λόγο θέλετε να τον βρείτε; Οι απεσταλμένοι κι οι αγγελιαφόροι μπορούν να του μεταφέρουν οτιδήποτε επιθυμείτε να πληροφορηθεί». Ήταν σαν να τους ρωτούσε γιατί είχαν φέρει μαζί τους μια τεράστια στρατιά.
Ο Ήζαρ δεν έπινε, παρά μόνον στεκόταν όρθιος, με τις γροθιές ακουμπισμένες στους γοφούς του. «Ο πόλεμος ενάντια στη Σκιά διεξάγεται σε όλο το μήκος της Μάστιγας», είπε σκυθρωπός. «Η Τελευταία Μάχη θα λάβει χώρα στη Μάστιγα, αν όχι στο ίδιο το Σάγιολ Γκουλ. Ο Αναγεννημένος Δράκοντας αγνοεί τις Μεθόριες Χώρες και τον ενδιαφέρουν μονάχα περιοχές που έχουν να δουν Μυρντράαλ από τους Πολέμους των Τρόλοκ».
«Ο Καρ’α’κάρν αποφασίζει πού θα χορέψουν τα δόρατα, υδρόβιε», είπε η Αβιέντα, ρουθουνίζοντας περιφρονητικά. «Αν τον ακολουθήσεις, θα πολεμήσεις όπου σου πει εκείνος». Κανείς δεν την κοίταξε, μια κι όλοι κοιτούσαν την Ηλαίην. Κανείς δεν άδραξε την ευκαιρία που πρόσφερε η Αβιέντα.