![Паланэз Агінскага [Лірыка. Паэмы. 1996 – 2002] - Читать Любимую Русскую Полную Книгу 👉 Read-E-Book.com](/uploads/posts/books/8/5/2/6/palanez-aginskaga-liryka-paemy-1996-2002-download.jpg)
Паланэз Агінскага [Лірыка. Паэмы. 1996 – 2002]
- Автор: Гилевич Нил Семёнович
- Серия: Бібліятэчка часопіса «Куфэрак Віленшчыны» #6
- Год: 2002
- Язык: белорусский
- Жанр: Прочая поэзия
Электронная книга - «Паланэз Агінскага [Лірыка. Паэмы. 1996 – 2002]». Краткое содержание книги:
Усе вершы і паэмы, якія склалі гэты не зусім звычайны зборнік, публікаваліся, адразу ж па напісанні, на старонках беларускіх перыядычных выданняў. Пра што яны? Пра тое, што іх аўтару, народнаму паэту Бсларусі, наймацней балела і баліць, што было і есць адзнакай яго грамадзянекай пазіцыі і асновай яго творчага крэда.
Перейти на страницу:
В а н ё к
Ну, ясна... Значыць, у дарозе ўцёк.
Так і сказаў бы, а не плёў мне казкі.
I чым заняцца думаеш цяпер?
Як жыць і быць і паслужыць Айчыне?
Я к у б
Пасля ўсяго, што я перацярпеў,
Мне рана думаць аб службовым чыне.
Мне хоць бы трохі страўнік падлячыць -
Каб не загнуцца. Язвай абзавёўся.
Ды і душы даць трохі адпачыць -
Сярод сваіх людзей, у роднай вёсцы...
В а н ё к
Ну што ж, лячыся. I адпачывай.
Здароўе-сіла - трэба. Набірайся!
Але й аб іншым думаць пачынай.
У выпадку чаго - са мною райся.
Я к у б
Аб чым - аб іншым? Не зусім, прабач,
Кумекаю. Глузды адбілі, мабыць.
В а н ё к
Аб тым, як можа нават і ўцякач
Радзіме памагчы адолець набрыдзь.
Я к у б
Я ўжо сказаў табе, што я не ўцёк,
А быў адпушчаны. Ну і запомні:
Калі за Беларусь аддаць жыццё
Святыя клікнуць - буду не апошні.
В а н ё к
Святых пакінем для сівых бабуль -
Няхай яны іх моляць аб ратунку.
А мы - дакуль стаіць Масква - датуль
З ёй будзем дзеяць у адным кірунку.
Ты па-нямецку «шпрэхаеш» - ці не?
Я к у б
Вучыў, але... Багаж даволі слабы.
Чамусьці «дойч» у нас быў не ў цане.
Не думалі, што ў госці прыйдуць швабы.
В а н ё к
Знайдзі падручнік і далей вучы.
Паставіш мэту - знойдзецца і цяга.
Мо прыйдзецца мне «дойчам» памагчы.
М і р о н
Які з мяне памочнік!.. Дахадзяга.
В а н ё к
Нічога, адпасешся - аджывеш.
Ну што, на першы раз, бадай, і досыць.
Праз тыдні тры прыблізна, можа й менш,
Я зноў цябе паклічу ў гэту восець.
Вайна, як бачна, будзе зацяжной,
Часовы выйгрыш на баку Адольфа.
Але мы выстаім... Ну а зімой -
Яму капцы: скапыціцца і здохне.
Бывай! Ды на замку язык трымай.
Калі, крый бог, у вёсцы загамоняць,
Што мы з табою бачыліся - знай:
Я расцашо як здраду, Занямонец.
Перейти на страницу: