Lilith: Wąż w trawie [Lilith: A Snake in the Grass - pl]

Dobre pytanie.

— Ludzie, którzy mają na to ochotę — zacząłem ostrożnie. — A poza tym jest to zupełnie inny rodzaj pracy niż ta, którą tutaj wykonujemy. Tam maszyny wykonują całą ciężką robotę.

— Słyszałam o tych maszynach — powiedziała z dumą. — Ktoś jednak musi je rozmnażać i hodować. Nieprawda?

Westchnąłem. Jak zwykle ślepa uliczka. Jak bowiem wytłumaczyć, czym są maszyny, komuś, kto urodził i wychował się w świecie, gdzie nic nie działało i praktycznie nic nie było w stanie dłużej przetrwać? Zdecydowałem, iż można użyć tej rozmowy jako pretekstu do zmiany tematu na taki, który interesuje mnie rzeczywiście.

— Tam, skąd pochodzę, nikt nie dysponuje mocą — powiedziałem. — A kiedy moc nie istnieje, można zmienić rzeczy, wytwarzać takie, które trwają długo. Niektóre z tych maszyn potrafią robić to, co moc czyni tutaj.

Przetrawiała to, usiłowała ułożyć sobie jakoś w głowie, ale chyba nie zrozumiała. Z nikim przedtem nie udało mi się zajść dalej w rozmowie, co wskazywałoby, że jakąś inteligencję jednak posiada.

— Dlaczego nie mają mocy? — spytała.

Wzruszyłem ramionami.

— Nie wiem. Nie wiem, dlaczego inni ją mają. Ciągle nie jestem w stanie zrozumieć, na czym ta moc polega. — Uważaj, ostrzegałem sam siebie. Bądź bardzo ostrożny. — Słyszałem, że ty również posiadasz moc. Czy to prawda?

— Cóż, chyba tak — przyznała. — Nie mam z niej żadnego pożytku. Wiesz, to jest tak, że czujesz ją w środku, a nie możesz do mej przemówić. Przypuszczam, że inni właśnie to potrafią robić. Potrafią do niej przemawiać, kazać jej robić różne rzeczy.

— Ale ty ją czujesz — podpowiadałem. — Jakie to jest uczucie?

Rozłączyła ramiona i ześlizgnęła się z kamienia, przeciągając się i masując pośladki. Usiadła ponownie, tym razem tuż obok mnie.

— Po prostu ją czuję, to wszystko — odpowiedziała. — A ty nie?

Pokręciłem głową.

— Nie. Albo jej nie mam, albo nie wiem, jak jej szukać i co powinienem odczuwać.

Wzruszyła ramionami.

— A szukałeś kiedyś?

Rozważyłem te słowa i zanotowałem je sobie w pamięci na przyszły użytek.

Próbowałem kontynuować rozmowę na ten temat, ale znudził on ją najwyraźniej i nie chciała dłużej o tych sprawach rozmawiać. A ja nie chciałem jej zmuszać. Udało mi się przecież w jakiś sposób z nią zaprzyjaźnić i nie miałem ochoty tego zaprzepaścić. Będą jeszcze inne wieczory.

Nagle uświadomiłem sobie, iż siedzi bardzo blisko mnie i równocześnie po raz pierwszy zdałem sobie sprawę z powodu, dla którego mogłem być dla niej atrakcyjny i dla którego już wcześniej mnie zauważyła. Moja najbardziej widoczna, przerośnięta cecha fizyczna, stanowi zapewne nieodparty magnes dla kogoś, kim manipulowano tak jak nią. I po raz pierwszy, odkąd znalazłem się w tym ciele, zacząłem odczuwać podniecenie. Coś mnie jednak powstrzymywało. Była tak bardzo młoda i słowo „pionek” znaczyło dla niej tak wiele.

Kiedy lekka, przesycona flirtem rozmowa nie wywołała z mojej strony żadnej reakcji, wyprostowała się i popatrzyła na mnie dziwnie.

— Nie należysz chyba do tych co kochają się z mężczyznami? — spytała autentycznie zdziwiona.

Roześmiałem się.

— Nie, nic z tych rzeczy — odpowiadałem ostrożnie. — Ja… cóż, po prostu tam, skąd przychodzę, ktoś w moim wieku nie czuje się zbyt swobodnie z kimś w twoim wieku. — Mógłbym mieć córkę w twoim wieku, dodałem w duchu.

Popatrzyła na mnie z obrzydzeniem.

— Tak też sobie myślałam — powiedziała, wydymając wargi. — Nie wiem, po co te mecyje. Tak jakbym nigdy tego nie robiła. Często to robię, odkąd dojrzałam. Pan Tang mówi, że tak właśnie należy. — Wstała, wyraźnie zirytowana. — Pójdę chyba do nadzorcy. Jemu nic nie przeszkadza.

Westchnąłem. Trudno mi było zaakceptować takie połączenie kobiety z dzieckiem, a co dopiero mówić o jego wykorzystaniu. Jednocześnie byłem rozdarty pomiędzy pragnieniem, by jej sobie przypadkiem nie zrazić, a psychicznym reagowaniem na nią jak na dziecko. To tak jak gdyby godna pożądania nieletnia powiedziała: — Jeśli się nie będziesz ze mną kochał, to wstrzymam oddech na tak długo, aż zsinieję! — Kontrast pomiędzy chętną i zmysłową kobietą a małym dzieckiem był czymś, z czym trudno mi było sobie poradzić, szczególnie iż miałem świadomość, że jej chciwa seksualność została zaprogramowana przez zimnych, obojętnych mężczyzn, którzy widzieli w niej jedynie pewien rodzaj udomowionego zwierzątka. Wydawało mi się, do diabła, iż byłoby coś kazirodczego w wykorzystaniu takiej sytuacji.

Wolę uważać, iż powodem, dla którego uległem jednak owej nocy, była obawa, by jej sobie nie zrazić i tym samym nie utracić możliwości uzyskania dalszych informacji na interesujący mnie temat.