Электронная книга - «Η Καρδιά του Χειμώνα». Краткое содержание книги:
Η σειρά βιβλίων του Ρόμπερτ Τζόρνταν «Ο Τροχός του Χρόνου» είχε παγκόσμια απήχηση και κατάφερε να γίνει μια από τις δημοφιλέστερες σειρές φανταστικής λογοτεχνίας όλων των εποχών. Τώρα, ο Τροχός του Χρόνου γυρίζει ξανά κι η εκπληκτική ιστορία, που γοήτευσε μια ολόκληρη γενιά αναγνωστών, συνεχίζεται.
Ο Ραντ βρίσκεται μαζί με τη Μιν, αλλά ο προορισμός του παραμένει άγνωστος για την Κάντσουεϊν.
Ο Μάζριμ Τάιμ, ηγέτης του Μαύρου Πύργου, αποκαλύπτεται ότι έλεγε ψέματα, αλλά οι στόχοι του παραμένουν μυστηριώδεις.
Ο Πέριν αναζητεί απεγνωσμένα τη Φάιλε, η οποία πλέον κρατείται ως αιχμάλωτη στη σέπτα της Σεβάνα. Μαζί με τον Ιλάυας Ματσίρα, την Μπερελαίν, τον Προφήτη κι ένα κράμα άνισων στρατιωτικών δυνάμεων, ο Πέριν διασχίζει μια χώρα που βρίθει ληστάρχων και περιπλανώμενων Σωντσάν... ενώ ο διαβόητος Φονιάς στοιχειώνει το Λυκίσιο Όνειρο και τον Τελ’αράν’ριοντ.
Στην Ταρ Βάλον, τα ραδιούργα μέλη του Λευκού Πύργου της Ελάιντα ταράζονται βαθιά, όταν η. Εγκουέν κι οι επαναστάτριες εμφανίζονται ξαφνικά προ των πυλών.
Στο Έμπου Νταρ, καταφθάνει η πριγκίπισσα των Σωντσάν, γνωστή κι ως Κόρη των Εννέα Φεγγαριών, και συστήνεται στον Ματ, που στο μεταξύ αναρρώνει στο Παλάτι Τάρασιν. Άραγε, θα βγει αληθινός ο προβλεπόμενος γάμος;
Η Καρδιά του Χειμώνα είναι ο θρίαμβος της επικής αφήγησης, μία έξοχη προσθήκη στο είδος αυτό της φανταστικής λογοτεχνίας, που έχει γίνει πια ορόσημο.
Η ροή των Σωντσάν κυλούσε από το Έμπου Νταρ, και τα νέα την ακολουθούσαν. Ακόμα κι όταν χρειαζόταν να κοιμηθούν στις σοφίτες, οι έμποροι στολίζονταν στις κοινόχρηστες αίθουσες των πανδοχείων, φουμάροντας τις πίπες τους και συζητώντας αυτά που κανείς άλλος δεν γνώριζε. Με την προϋπόθεση, βέβαια, πως οι συζητήσεις δεν επηρέαζαν τα κέρδη. Οι φρουροί των εμπόρων δεν ενδιαφέρονταν κι ιδιαίτερα για κέρδη που δεν μπορούσαν να μοιραστούν και να διαδώσουν παντού, μερικοί δηλαδή. Οι θαλασσοπόροι ήταν πρόθυμοι να διηγηθούν ιστορίες σε οποιονδήποτε αγόραζε ένα ποτήρι μπύρα ή, ακόμα καλύτερα, ζεστό αρωματικό κρασί, κι όταν ήταν αρκετά πιωμένοι, μιλούσαν ακόμα περισσότερο, για λιμάνια που επισκέφθηκαν, για γεγονότα των οποίων είχαν υπάρξει μάρτυρες, και για όνειρα που έκαναν από την τελευταία φορά που οι αναθυμιάσεις είχαν γεμίσει τα κεφάλια τους. Ωστόσο, ήταν ολοφάνερο πως ο κόσμος έξω από το Έμπου Νταρ κόχλαζε όπως η Θάλασσα των Καταιγίδων. Από παντού ακούγονταν ιστορίες ότι οι Αελίτες πλιατσικολογούσαν κι έκαιγαν τα πάντα, κι ότι, εκτός των Σωντσάν, είχαν κινητοποιηθεί διάφοροι στρατοί, στο Δάκρυ και στο Μουράντυ, στο Άραντ Ντόμαν, στο Άντορ και στην Αμαδισία, περιοχές που δεν ήλεγχαν πλήρως ακόμα οι Σωντσάν. Φήμες ακούγονταν και για δεκάδες συγκεντρώσεις οπλισμένων αντρών, μικρές ομάδες που δύσκολα θα αποκαλούνταν στρατοί, στην ίδια την καρδιά της Αλτάρα. Εκτός από τους άντρες στην Αλτάρα και στην Αμαδισία, κανείς δεν φαινόταν να είναι σίγουρος ποιος σκοπεύει να πολεμήσει ποιον, ενώ ακόμα και για την ίδια την Αλτάρα υπήρχαν αμφιβολίες. Οι Αλταρανοί είχαν τρόπους να εκμεταλλεύονται τις φασαρίες, προσπαθώντας να ξεπληρώσουν τις αδικίες ενάντια στους γείτονες τους.
Ωστόσο, τα νέα που συντάραξαν πιότερο την πόλη αφορούσαν στον Ραντ. Ο Ματ πάσχισε όσο μπορούσε να μη σκέφτεται ούτε εκείνον ούτε τον Πέριν, αλλά στάθηκε πολύ δύσκολο να αποφύγει αυτές τις παράξενες, χρωματιστές δίνες μέσα στο κεφάλι του, τη στιγμή που ο Αναγεννημένος Δράκοντας βρισκόταν στα χείλη όλων. Κάποιοι ισχυρίζονταν ότι ο Αναγεννημένος Δράκοντας ήταν νεκρός, δολοφονημένος από τις ίδιες τις Άες Σεντάι, από ολόκληρο τον Λευκό Πύργο που τον καταπλάκωσε στην Καιρχίν, ή μήπως ήταν στο Ίλιαν ή στο Δάκρυ; Όχι, τον είχαν απαγάγει και τον κρατούσαν αιχμάλωτο στον Λευκό Πύργο. Όχι, είχε πάει με δική του πρωτοβουλία στον Λευκό Πύργο, για να ορκιστεί πίστη στην Έδρα της Άμερλιν. Η τελευταία αυτή θεωρία κέρδιζε όλο και περισσότερο έδαφος, επειδή κάποιοι ισχυρίζονταν ότι είχαν δει μια διακήρυξη υπογεγραμμένη από την ίδια την Ελάιντα που έκανε τη σχετική ανακοίνωση. Ο Ματ, βέβαια, είχε τις αμφιβολίες του σχετικά με το αν ο Ραντ ήταν νεκρός ή είχε ορκιστεί πίστη. Για κάποιον παράξενο λόγο, ήταν σίγουρος πως θα το μάθαινε αν ο Ραντ είχε πεθάνει, κι όσον αφορά στην άλλη υπόθεση, δεν πίστευε με τίποτα πως ο Ραντ θα έφτανε εκουσίως σε απόσταση εκατό μιλίων από τον Λευκό Πύργο. Είτε ήταν ο Αναγεννημένος Δράκοντας είτε όχι, έπρεπε να έχει και λίγη λογική στο κεφάλι του.