Powersat — satelita energetyczny [Powersat - pl]

— Garrison? — spytał Dan. I zrozumiał natychmiast, że Garrison z Tricontinental Oil będzie przeciwko każdemu kandydatowi, który zagrozi jego władzy.

— To nie będzie łatwe, ale jestem gotów na tę walkę — powiedział gubernator-jeśli tylko zdołam udowodnić, że mamy praktyczną alternatywę dla importu ropy.

— Sądzę, że moglibyśmy pomóc — odezwał się Kinsky.

— Satelity energetyczne mogą odegrać ważną rolę w uniezależnieniu Ameryki od zagranicznej ropy.

— Rzeczywiście tak jest? — spytał Scanwell, patrząc na Dana z ukosa.

— Tak, panie gubernatorze. Mając satelity energetyczne i elektrownie jądrowe, moglibyśmy…

— Ludzie boją się energii jądrowej — przerwał mu Scanwell.

— Tak, woleliby w ogóle nie mieć prądu — mruknął Dan.

Satelity energetyczne nie stwarzają żadnych problemów ekologicznych — rzekł Kinsky, próbując znów zepchnąć rozmowę na właściwe tory. — To energia słoneczna. Nikt si boi energii słonecznej.

— Ale teraz macie problem — zwrócił się Scanwe Dana.

— Poważny problem — przyznał Dan. — Szczerze mó panie gubernatorze, interesuje nas każda pomoc.

Zanim Scanwell zdołał odpowiedzieć, wtrąciła się Jć:

— Wsparcie głównego kandydata na prezydenta pomog wam zdobyć pieniądze, prawda?

Dan skinął niepewnie głową.

— Jasne, jeśli tylko kampania się rozkręci. Problem po na tym, że pieniądze są mi potrzebne teraz.

— I obietnica finansowania rządowego po wyborze A gana — dodała Jane.

— Cóż — rzekł Dan, rozciągając to słowo — finansowi rządowe to miecz obosieczny.

Brwi Scanwella powędrowały w górę w zdumieniu.

— Dan chciał powiedzieć… — odezwał się Kinsky.

— Chciałem powiedzieć, że finansowanie federalne s‹ gnie na nas cały rządowy nadzór i biurokrację. NASA c rządzić tym cyrkiem. Każda komisja Kongresu będzie chci wetknąć tam nos.

Jane wyglądała na zirytowaną, ale Scanwell znów uśmie nął się szeroko.

— Ma pan absolutną rację. Ale cóż innego rząd mógłby i pana zrobić, jeśli już zostanę wybrany?

Pochylając się na krześle, Dan wyjaśnił:

— Zaoferować gwarancje kredytów. Tak samo, jak rz zagwarantował je Lockheedowi i Chryslerowi, kiedy popac w tarapaty.

— To było dawno temu — zauważyła Jane.

— Gwarancje kredytowe — mruknął Scanwell, patrząc nią.

— Podatników nie będzie to kosztowało ani centa — rze Dan. — Rząd federalny po prostu zagwarantuje spłatę wszelkii kredytów Astro ze skarbu państwa. Wall Street załatwi resztę.

— Czy sądzisz, że zdołacie zdobyć odpowiedni kapitał, żeby dokończyć ten projekt? — spytała Jane.

— Tak, na prywatnych rynkach pieniężnych. Jeśli rząd zagwarantuje spłatę kredytów.

— A jeśli się nie uda? — spytał Scanwell.

— To nie jest problem — odparł Dan. — Problem w tym, że ja potrzebuję tych pieniędzy teraz. Z całym szacunkiem, panie gubernatorze, nie mogę czekać, aż zacznie się kampania ani aż znajdzie się pan w Białym Domu. Muszę wypłacać ludziom pensje i mam satelitę do uruchomienia.

Scanwell długo patrzył Danowi w oczy, jakby próbował wysondować, co ten ma na myśli.

— Potrzebujemy więc pieniędzy, żeby jakoś z tym ruszyć — mruknął w końcu.

— Na to wygląda — odparł Dan.

— Morgan, to pozwoliłoby ci ściągnąć na siebie uwagę mediów — odezwała się Jane. — Nowy, błyskotliwy pomysł. Nowy sposób na wykorzystanie przewagi Ameryki w kosmosie. Droga do niezależności w przemyśle energetycznym. To mogłoby wygenerować dokładnie takie zainteresowanie, jakiego nam trzeba.

— Przemysłowi naftowemu to się nie spodoba — mruknął Scanwell.

— Zaakceptują to, jeśli to odpowiednio rozegramy — rzekła Jane. — Wytłumaczymy im, że to czyn patriotyczny.

Gubernator posłał jej wymuszony uśmiech.

— To nie są patrioci, Jane. Przemysł naftowy nie jest amerykański, nie poczuwa się do bycia lojalnym wobec jakiegokolwiek kraju.

— Przemysł naftowy finansuje terroryzm — wtrącił Kinsky. — I dlatego właśnie potrzeba nam satelitów energetycznych — rzekł Dan. — Żebyśmy przestali być od nich zależni.

Scanwell pokiwał wolno głową, ale Dan nadal widział w jego oczach pytanie: a jeśli wam się nie uda?

— Uda nam się — zapewnił Dan. — Jeśli tylko zdobędziemy fundusze na ten krok do przodu, zanim będę musiał zamknąć firmę.

Gubernator wstał i wyciągnął rękę.

— Dał mi pan dużo do myślenia. Zobaczę, co moi ludzie wymyślą. Skontaktuję się za parę dni.

Dan wstał i odwzajemnił uścisk dłoni.