De Grote Jacht
- Автор: Джордан Роберт
- Серия: Het Rad des Tijds #2
- Год: 2005
- Язык: голландский
- Переводчик: Jo Thomas
- Жанр: Фэнтези
Электронная книга - «De Grote Jacht». Краткое содержание книги:
‘Dat ben ik,’ zei Rhand. ‘Zolang het voor jou veilig is om bij mij te blijven en zelfs daarna nog.’ De grijns van de Ogier spleet zijn gezicht bijna in twee.
‘Ik blijf ook,’ zei Perijn. Er klonk iets van gelatenheid of aanvaarding in zijn stem door. ‘Het Rad weeft ons heel strak in het Patroon, Rhand. Wie zou dat hebben gedacht, toen, die nacht in Emondsveld?’ De Shienaranen stelden zich rond hen op. Tot Rhands verbazing vielen ze allemaal op hun knieën neer. Ieder staarde hem aan. ‘Wij willen u trouw zweren,’ zei Uno. De anderen knikten instemmend.
‘Jullie eed behoort Ingtar en heer Agelmar,’ protesteerde Rhand. ‘Ingtar stierf nobel, Uno. Hij stierf opdat de rest van ons met de Hoorn kon ontsnappen.’ Het was niet nodig hem of iemand dat andere te vertellen. Hij hoopte dat Ingtar was teruggekeerd naar het Licht. ‘Vertel dat aan heer Agelmar als jullie naar Fal Dara terugkeren.’
‘Er staat geschreven,’ zei de eenogige man behoedzaam, ‘dat bij de wedergeboorte van de Draak alle geloften vernietigd zullen worden, alle banden verbroken. Wij zijn nu aan niets gebonden. Wij willen u onze eed van trouw geven.’ Hij trok zijn zwaard en legde dat voor zich neer, het gevest naar Rhand toe, en de andere Shienaranen deden hetzelfde.
‘U hebt de Duistere bestreden,’ zei Masema. Masema die hem haatte. Masema die hem aankeek of hij een visioen van het Licht zag. ‘Ik zag u, heer Draak. Ik zag het. Ik ben uw man, tot de dood.’ In zijn donkere ogen blonk een fanatieke glans.
‘Je moet kiezen, Rhand,’ zei Moiraine. ‘De wereld zal breken, of jij het doet of een ander. Tarmon Gai’don komt en dat alleen zal de wereld al uiteenscheuren. Blijf je je nog steeds verstoppen voor wat je bent en laat je de wereld in de steek om weerloos de Laatste Slag in te gaan? Kies.’
Ze keken hem allemaal aan, wachtten allen. De dood is lichter dan een veer, de plicht zwaarder dan een berg. Hij nam een beslissing.
50
Erna
Over stromen en langs wegen verspreidden de verhalen zich, via handelskaravanen en via mannen te voet. Ze werden verteld en naverteld, ze werden veranderd en bleven toch in de kern altijd gelijk. Ze verspreidden zich naar Arad Doman en Tarabon en verder en verhaalden van de tekenen en gebeurtenissen aan de hemel boven Falme. En mannen betuigden hun trouw aan de Draak en andere mannen doodden hen en werden op hun beurt gedood. Andere verhalen verspreidden zich. Over een leger dat uit de avondzon over de Vlakte van Almoth kwam gereden. Een honderdtal Grenslanders, werd verteld. Nee, een duizendtal. Nee, een duizendtal helden die waren opgestaan uit het graf om de roep van de Hoorn van Valere te beantwoorden. Tienduizend. Ze hadden een heel legioen van de Kinderen van het Licht tot de laatste man verslagen. Ze hadden de teruggekeerde legers van Artur Haviksvleugel de zee in gedreven. Zij waren de teruggekeerde legers van Artur Haviksvleugel. Zij trokken op naar de bergen, naar de dageraad. Toch had ieder verhaal één element gemeen. Aan het hoofd van het leger reed een man wiens gezicht aan de hemel boven Falme gezien was, en het leger trok op onder de banier van de Herrezen Draak.
En de mensen riepen luid tot de Schepper en zeiden: O Licht der hemelen, Licht der Wereld, laat Hij die Beloofd is uit de berg worden geboren, zoals de Voorspellingen beloven, zoals hij werd geboren in voorbije tijden en weer zal worden geboren in komende tijden. Laat de Prins van de Morgen zingen tot het land, opdat groene dingen zullen groeien en de dalen lammeren zullen voortbrengen. Laat de arm van de Prins van de Morgen ons behoeden voor het Duister en het grote zwaard der gerechtigheid ons verdedigen. Laat de Draak weer rijden op de winden des tijds.