Krucjata Bourne’a

Zachód słońca; lśniący pomarańczowy krąg zbliżający się do zachodniej części horyzontu i powoli niknący w Pacyfiku. Szli plażą trzymając się mocno za ręce i tuląc się do siebie, co było tak naturalne i tak przez nich upragnione.

– Co robisz, gdy znajdujesz w sobie coś, czego nienawidzisz? – zapytał Webb.

– Godzę się z tym – odrzekła Marie. – Każdy z nas ma jakąś ciemną stronę, Dawidzie. Chcielibyśmy się tego pozbyć, ale nie potrafimy. Ona istnieje. Może nie jesteśmy w stanie bez niej żyć? Twoją ciemną stroną jest legenda zwana Jason Bourne, i to wszystko.

– Czuję do niego wstręt.

– A jednak to on przywiódł cię z powrotem do mnie. I tylko to jest ważne.