Zoo

Rotbard plusnął ogonem, podnosząc bryzgi wody ku złuszczającemu się sufitowi. Zębami wyłowił ołówek, pływający po powierzchni basenu, ścisnął go w kącie paszczy, jak papierosową fifkę. Końcem ołówka dotknął klawiatury, która zwisała nad samą wodą:

„Igre… nie b. ..j się” — wypełzły na monitorze litery.

— Boże — wymamrotała Igrejna przez łzy. — To ty, krokodyl, mnie pocieszasz?!

Rotbard rozwarł paszczę, wydał dźwięk, podobny jednocześnie do śmiechu i kaszlu. Wyłowił ołówek, który zdążył mu już wypaść i znowu podpełzł do klawiatury:

„Rozum”.

Tym razem wybrał bezbłędnie wszystkie pięć liter. Bez opuszczenia głosek.