Электронная книга - «Ο Άρχοντας του Χάους». Краткое содержание книги:
Ας ξανακαλπάσει ο Δράκοντας στους ανέμους του χρόνου...
Ο Τροχός γυρνά κι οι άνεμοι του πεπρωμένου σαρώνουν τη γη. Ο Ραντ αλ’Θόρ, ο Αναγεννημένος Δράκοντας, παλεύει απεγνωσμένα για να ενώσει τα έθνη υπό την αρχηγία του πριν από την Τελευταία Μάχη, ενώ ο Σκοτεινός είναι έτοιμος να δραπετεύσει από την αιώνια φυλακή του κι οι αθάνατοι Αποδιωγμένοι στήνουν δόκανα στην ανυποψίαστη ανθρωπότητα.
Στον Λευκό Πύργο της Ταρ Βάλον, υπό τη δεσποτική Άμερλιν Ελάιντα, αποφασίζουν πως πρέπει να κάνουν τον Ραντ μαριονέτα τους. Στο Σαλιντάρ η Εγκουέν αλ’Βέρ ανακαλύπτει πως κι οι εξόριστες Άες Σεντάι έχουν τα δικά τους σχέδια γι’ αυτόν.
Η αφύσικη ξηρασία και το καλοκαίρι συνεχίζονται ακόμα και τους μήνες του χειμώνα, κι η Νυνάβε αλ’Μεάρα μαζί με την Ηλαίην, την Κόρη-Διάδοχο του Άντορ, αγωνίζονται να βρουν το μυθικό τερ’ανγκριάλ που μπορεί να ελέγξει τον καιρό, ενώ η Βασίλισσα Μοργκέις είναι ουσιαστικά αιχμάλωτη των Τέκνων του Φωτός που απλώνουν την εξουσία και την επιρροή τους.
Κι από την άλλη άκρη του κόσμου, ο Πέριν Αϋμπάρα νιώθει ως τα’βίρεν το κάλεσμα του Ραντ και σπεύδει μαζί με τους τοξότες των Δύο Ποταμών, που εξορμούν σε πόλεμο για πρώτη φορά ύστερα από δύο χιλιάδες χρόνια.
Η Νυνάβε έτριψε ενοχλημένη τα μπράτσα της. Δεν είχε απαντήσεις, μόνο ελπίδες, κι η αίσθηση του καιρού της έλεγε ότι το χαλάζι που δεν υπήρχε, έδερνε τις στέγες του Σαλιντάρ με ήχο σαν από τύμπανα. Η αίσθηση συνεχίστηκε για μέρες.
9
Σχέδια
«Έφερες αυτούς τους Φωτοδότες στο Άμαντορ;» Πολλοί θα τρόμαζαν από τον παγερό τόνο του Πέντρον Νάιαλ, όχι όμως εκείνος που στεκόταν στον χρυσό ακτινωτό ήλιο, ο οποίος στόλιζε το πάτωμα μπροστά στην απλή πολυθρόνα του Νάιαλ με την ψηλή ράχη. Είχε έναν αέρα αυτοπεποίθησης κι ικανότητας. Ο Νάιαλ συνέχισε, λέγοντας, «Ομέρνα, υπάρχει λόγος που έχω βάλει δύο χιλιάδες Τέκνα να φυλάνε τα σύνορα με το Τάραμπον. Το Τάραμπον είναι σε καραντίνα. Κανένας δεν επιτρέπεται να διασχίσει τα σύνορα. Αν μπορούσα, δεν θα άφηνα ούτε σπουργίτι να περάσει».
Ο Ομέρνα είχε την ιδανική εμφάνιση για αξιωματικό των Τέκνων του Φωτός· ψηλός και επιβλητικός, με τολμηρό, άφοβο πρόσωπο, δυνατό πηγούνι και κύματα λευκών μαλλιών στους κροτάφους. Τα μαύρα μάτια του έδειχναν ικανά να εξετάσουν εξονυχιστικά και το πιο σκληρό πεδίο μάχης, όπως όντως είχε συμβεί. Προς το παρόν, καθρέφτιζαν βαθείς συλλογισμούς. Ο κοντός χιτώνας του Ταξιάρχη, των Χρισμένων του Φωτός, του ερχόταν κουτί. «Στρατάρχη μου, θέλουν να ιδρύσουν Τοπικό Οίκο εδώ». Ακόμα κι η φωνή του, βαθιά και μελωδική, ταίριαζε στην εικόνα του. «Οι Φωτοδότες ταξιδεύουν παντού. Θα μπορούσαμε πολύ εύκολα να βάλουμε πράκτορες ανάμεσά τους. Πράκτορες που θα είναι ευπρόσδεκτοι σε κάθε πόλη, σε κάθε μέγαρο ευγενούς, σε κάθε παλάτι μονάρχη». Ο Άμπντελ Ομέρνα υποτίθεται πως ήταν ένα κατώτερο μέλος του Συμβουλίου των Χρισμένων. Στην πραγματικότητα ήταν ο αρχικατάσκοπος των Τέκνων του Φωτός. Τρόπον τινά. «Για σκέψου το!»
Αυτό που σκεφτόταν ο Νάιαλ ήταν πως άπαντες στη Συντεχνία των Φωτοδοτών, ήταν Ταραμπονέζοι, είτε άνδρες είτε γυναίκες, και πως το Τάραμπον είχε μολυνθεί από το χάος και την τρέλα που δεν ήθελε να δει να ξεσπούν στην Αμαδισία. Μπορεί ο καυτηριασμός αυτής της μόλυνσης να καθυστερούσε αναγκαστικά, τουλάχιστον, όμως, μπορούσε να την απομονώσει. «Θα αντιμετωπιστούν όπως όλοι οι άλλοι που επιχειρούν να μπουν λαθραία, Ομέρνα. Θα τους έχουμε υπό φρούρηση, δεν θα τους επιτρέψουμε να μιλήσουν σε κανέναν και θα τους βγάλουμε με συνοδεία από την Αμαδισία δίχως καθυστέρηση».
«Αν θα μπορούσα να επιμείνω, Άρχοντα Στρατάρχη, η χρησιμότητά τους αξίζει τα λίγα κουτσομπολιά που ίσως διαδώσουν. Δεν ανοίγονται σε ξένους. Κι εκτός της χρησιμότητάς του για τους πράκτορές μου, η ύπαρξη τοπικού οίκου των Φωτοδοτών στην Αμαδισία θα μας προσδώσει σημαντικό κύρος. Θα είναι ο μοναδικός τοπικός οίκος. Ο άλλος στην Καιρχίν έχει εγκαταλειφθεί και σίγουρα το ίδιο έχει συμβεί με εκείνον στο Τάντσικο».
Κύρος! Ο Νάιαλ έτριψε το αριστερό μάτι του για να διώξει το άθελο τρέμουλο που το είχε πιάσει. Ήταν άσκοπο να θυμώνει με τον Ομέρνα, όμως κόπιασε για να συγκρατηθεί. Η κάψα του πρωινού έψηνε τα νεύρα του σε μια αργή φωτιά. «Πραγματικά δεν ανοίγονται σε ξένους, Ομέρνα. Ζουν με τους δικούς τους, ταξιδεύουν με τους δικούς τους και σπανίως μιλούν με άλλους. Τι έχεις κατά νου, θα βάλεις πράκτορές σου να παντρευτούν Φωτοδότες; Σπανίως παντρεύονται άτομα εκτός της συντεχνίας τους και δεν υπάρχει τρόπος να γίνεις Φωτοδότης, παρά μόνο αν έχεις γεννηθεί τέτοιος».
«Α. Μάλιστα. Είμαι βέβαιος πως θα βρεθεί κάποιος τρόπος». Τίποτα δεν μπορούσε να ταράξει αυτή την έκφραση σιγουριάς κι ικανότητας.
«Θα γίνει αυτό που λέω, Ομέρνα». Ο άλλος άνοιξε απτόητος το στόμα για να ξαναμιλήσει, όμως ο Νάιαλ τον πρόλαβε εκνευρισμένος. «Αυτό που λέω, Ομέρνα! Δεν θέλω άλλες κουβέντες γι’ αυτό! Τώρα, τι πληροφορίες έχεις σήμερα; Τι χρήσιμες πληροφορίες, εννοώ; Αυτός είναι ο ρόλος σου. Όχι να προμηθεύεις τον Άιλρον με πυροτεχνήματα».
Ο Ομέρνα δίστασε, θέλοντας ολοφάνερα να παρακαλέσει άλλη μια φορά για τους αγαπημένους Φωτοδότες του, στο τέλος όμως είπε με βαρυσήμαντο ύφος, «Οι αναφορές περί Δρακορκισμένων στην Αλτάρα φαίνεται ότι δεν είναι μόνο φήμες. Ίσως, επίσης, και στο Μουράντυ. Η μόλυνση είναι μικρή, μα θα μεγαλώσει. Με μια ισχυρή επίθεση τώρα θα απαλλασσόμασταν απ’ αυτούς κι από τις Άες Σεντάι στο Σαλιντάρ άπαξ δια—»
«Τώρα υπαγορεύεις και τη στρατηγική των Τέκνων; Μάζεψε πληροφορίες κι άφησε εμένα να τις χρησιμοποιήσω. Τι άλλο μου έχεις;»
Η αντίδραση του άλλου σ’ αυτή τη διακοπή ήταν μια ήρεμη υπόκλιση αποδοχής. Ο Ομέρνα ήταν πολύ καλός στο να διατηρεί την ηρεμία του· ίσως ήταν η μεγαλύτερη ικανότητά του. «Έχω καλά νέα. Ο Μάτιν Στεπάνεος είναι έτοιμος να ταχθεί με το μέρος σου. Διστάζει να το ανακοινώσει δημοσίως, αλλά οι άνθρωποι μου στο Ίλιαν αναφέρουν ότι θα το κάνει σύντομα. Ανυπομονεί να το κάνει, κατά τις αναφορές».