La bona lingvo

Kial eblas diri pri Esperanto, ke ĝi estas psikologie, socie, morale, arte, strukture bona lingvo? Kie ĝi situas en la mondhistorio de la lingvoj? Kien ĝi evoluas? Ĉu ĝi nun estas kolektiva fenomeno pli potenca ol la decidoj de iu ajn individuo aŭ institucio? Ĉu principoj neniam klare difinitaj fakte regas la ekvilibron de la lingvo, nekonsciate?
Ĉi tiu verko, kies unua eldono furoris, traktas pri tiuj kaj multaj aliaj punktoj, kiuj malfermos por la leganto novajn vojojn de prilingva pensado. Postparolo verkita por ĉi tiu dua eldono pritraktas la tre viglajn reagojn al la unua.