Powersat — satelita energetyczny [Powersat - pl]

Al-Baszyr nalał szampana do dwóch wąskich kieliszków. Aprił usłyszała nieśmiałe pukanie do drzwi sypialni.

Z rozdrażnioną miną al-Baszyr wrzucił butelkę z szampanem do wiaderka i podszedł do drzwi. Uchylił je na parę centymetrów; April dostrzegła na korytarzu łysego mężczyznę o okrągłej twarzy. Wyglądał na zaniepokojonego. Dwaj mężczyźni zaczęli szybko rozmawiać — najwyraźniej po arabsku.

Al-Baszyr zamknął drzwi i wrócił do April z pociemniałą twarzą.

— Wygląda na to, że wasz prezydent uszedł z życiem — rzekł, krzywiąc się. — Ale zginęło ponad tysiąc Amerykanów, a satelita został wyłączony.

— Wy to zrobiliście? — spytała April, nadal siedząc na łóżku. Czuła, że brak jej tchu i robi jej się słabo.

— Tak — odparł al-Baszyr i uśmiechnął się. — Z małą pomocą naszych przyjaciół, jak śpiewali wasi Beatlesi.

— ADan?

— Randolph? Oczywiście, zostanie obwiniony o spowodowanie katastrofy. Jego satelita energetyczny zostanie przeklęty na wieki. I nikt nie będzie wiedział, że to nasza robota.

— Wasza robota? Uśmiechnął się jeszcze szerzej.

— Tak, moja. A ty nie wracasz do Stanów. Lecisz ze mną do Tunisu.

— Ale ja nie chcę…

— To, czego chcesz, jest bez znaczenia. Obiecałem sobie małą nagrodę po zakończeniu akcji z satelitą i właśnie ty nią jesteś.

Podał jej kieliszek z szampanem.

Aprił przez długą chwilę patrzyła na niego w milczeniu. Uśmiecha się, pomyślała. Właśnie zabił tysiące ludzi i uśmiecha się. Zrujnował Dana, skompromitował ideę satelity energetycznego i z tego powodu tak się cieszy.

Wstała, zaskoczona, że może ustać na nogach i nie trząść się. Bez słowa podeszła do al-Baszyra i wzięła od niego kieliszek.

— Spodoba ci się w moim domu w Tunisie. Jeśli tylko będziesz grzeczna, będziesz miała wszystkie luksusy.

— Wszystkie luksusy z wyjątkiem wolności — mruknęła April.

Cmoknął z dezaprobatą.

— Wy, Amerykanie, zawsze tyle gadacie o wolności.

— Zgadza się.

— Ciesz się życiem, śliczna. Przy mnie będzie ci o wiele lepiej niż w tym nieszczęsnym Teksasie.

April sączyła szampana i zastanawiała się intensywnie. Jestem nagrodą za zniszczenie Dana. Jestem jego zdobyczą. Schwytał mnie i będę musiała zrobić, co mi każe.

Al-Baszyr odstawił kieliszek na pokryty adamaszkiem wózek i zaczął odkrywać naczynia.

— O, widzisz? Stek na kolację, zupełnie jak w Teksasie. Jak u mamy.