Машыны неба
- Автор: Лупасін Віктар
- Язык: белорусский
- Жанр: Прочая поэзия
Электронная книга - «Машыны неба». Краткое содержание книги:
Невялічкі зборнік вершаў ад Віктара Лупасіна пад назвай Машыны неба
Віктар Лупасін
Машыны неба
Вершы
МАШЫНЫ НЕБА
Машыны неба, машыны неба!
Лунаюць вольна куды iм трэба,
Куды скiруе рука пiлёта,
I iм ня страшныя дождж i слота.
Машыны неба, машыны неба
Пад сiнiм морам над морам хлеба,
Палямi Астраханяў ды Ўкрайнаў,
Над парушыначкамi камбайнаў!
Дажджы — унiзе. Наверсе — сонца.
У неба можна ляцець бясконца.
Ляжаць аблокi саладкавата,
Нiбы цукровая ў небе вата.
I дырыжаблi, i самалёты,
I стратастаты, i iх пiлёты
Лятуць у небе, а не ў кар'ерах,
Ад часу першага мангальф'ера!
Машыны неба, машыны неба!
Бёрн, Адамстаун, Адыс-Абэба!
Паветра волi, пяром апета
I апяяна радком паэта!
Ту-104
Ту-104,
Ты — рэактыўны,
Пераганяеш ровар спартыўны,
Перамагаеш аўтамабiлi
I цягнiкi, i стаеш ты на крыльле!
Нiтачкi рэк унiзе я бачу.
Ўсе самалёты забавай юначай
Мне падаюцца.
Чуеш —
Ляцiм!
От напiшу артыкул у «ЛiМ»!
З верхняга ракурсу
Ўсё
Цiкава!
На самалёце —
Цукеркi,
Кава.
Радыё ёсьць; а ў баулах дарожных —
«Тэхнiка — моладзi» пра спадарожнiк.
Я да канца яе не дабяруся —
А мы ўжо вылецiм
Зь Беларусi!
***
Паляцелi на ракетапляне!
Ўнiзе застанецца картаплянiк,
Стадыён, i парк, i наш Дняпро.
Ён намаляваны на малюнку;
Як вялiкi глёбус ён маленькi,
Лёгкi, быццам цяжкае пяро.
Мы натрапiм на вялiкi востраў,
Пераб'ем усiх зеленахвостых,
У балота злога караля
Скiнем — i назад да месцаў родных.
Выбiрайце, на якiх выходных
Рушым, малалетачка мая!
***
Мой пэдальны арнiтоптэр
шкрып-шкрып
Арнiтопчацца на ўзлёце
шкрып-шкрып
На пэдалi цiснуць тапцi
шкрып-шкрып
Ў парку лiсьце на аблёце
шкрып-шкрып
Ён стаiць на тонкай раме
шкрып-шкрып
I шавурыцца крыламi
шкрып-шкрып
Пахне ржою i вар'яцтвам
шкрып-шкрып
I з'яўляецца мастацтвам
шкрып-шкрып
Ўсё пяе цiхую песьню
шкрып-шкрып
I штаны мае запэцкаў
шкрып-шкрып
Гiсторыя, якой не было
Дым паганы, дым паскудны,
Гэць у мех!
Мех вялiкi, мех магутны,
Едзь уверх!
Пот i сьлёзу, пот i сьлёзу,
Злыдзь — ганi!
Над бярозу, над бярозу
Выцягнi!
Над народы, над гароды,
Над зямлю!
Дай пароды, дай уроды,
Ай-люлю!
А потым мужык аж паперся на высь,
На самай высознай бярозе павiс
Ды хутка на траўку зялёную споўз,
Нiбыта павольны сьлiмак альбо смоўж.
Апасьля яго судзiлi,
А лятаць забаранiлi,
I ад гэтае пары
Ён падаўся ў песьняры.
Птэрадактыль
Я — птэрадактыль
У пошуках рыбаў.
Бачу квадраты
Дачных сядзiбаў.
Бачу сьляпучы
Сонечны дах.
Бачу мурашак на дзьвюх нагах.
Рыбы ня бачу.
Самак ня бачу.
Вымерлi самкi
З гора, няйначай.
Папараць-кветак
Тут не чуваць.
Трэба, напэўна, зноў засынаць.
— Глядзi, птэрадактыль!
— Якi птэрадактыль?
Пэўна, на сонцы
Сплавiў свой дах ты!
— Бусел, напэўна,
Цi салавей.
Пойдзем у дом да гасьцей.
Беларускаму сялянству
Сялянства, мы прымаем эстафэту!
Вы мову нашых продкаў зьбераглi,
А мы цяпер баронiм мову гэту
На ўсёй вялiкай нашае Зямлi!
Сялянства, мы прымаем эстафэту!
Мы не варожы, а сяброўскi клас.
Цяпер мы давядзем усяму сьвету,
Што мы — дастойныя нашчадкi вас!
Сялянства, мы прымаем эстафэту!
Пазьней пры дапамозе карабля
Мы трапiм на далёкую планэту,
I гэта будзе новая Зямля!
Самы маленькi
Самалёт Беларусi —
Часцiнка пылу
Элегiя
На цiхiм правiнцыйным касмадроме
Расьце трава, i хлопчык пасьвiць коз.
Ў маленькiм прахалодным белым доме
~ 1 ~
var width = window.innerWidth
|| document.documentElement.clientWidth
|| document.body.clientWidth;
if (width > 768) {
(function(w, d, n, s, t) {
w[n] = w[n] || [];
w[n].push(function() {
Ya.Context.AdvManager.render({
blockId: "R-A-430869-4",
renderTo: "yandex_rtb_R-A-430869-4",
async: true
});
});
t = d.getElementsByTagName("script")[0];
s = d.createElement("script");
s.type = "text/javascript";
s.src = "//an.yandex.ru/system/context.js";
s.async = true;
t.parentNode.insertBefore(s, t);
})(this, this.document, "yandexContextAsyncCallbacks");
}
var width = window.innerWidth
|| document.documentElement.clientWidth
|| document.body.clientWidth;
if (width